Het stratencircuit van Adelaide vormde het decor voor niet alleen de Grand Prix van Australië, maar ook voor de laatste Formule 1-race van 1994. De slotwedstrijd beloofde een ware thriller te worden, aangezien Michael Schumacher slechts een punt voorsprong had op Damon Hill bij het ingaan van het laatste weekend. De Brit kreeg na de dood van Ayrton Senna eerder dat F1-seizoen een leidende rol bij Williams. Dat team had dan ook een hoge gunfactor vanwege het overlijden van de Braziliaan.
Nigel Mansell trainde zich in de F1-kwalificatie naar de eerste startplek. Met slechts 0.018 seconden verschil completeerde Schumacher de eerste startrij, gevolgd door Hill. Bij het startschot wist de Duitser meteen de koppositie te pakken en als leider de eerste bocht in te duiken. Zijn titelrivaal ging teamgenoot Mansell ook voorbij en schoof daarmee op naar de tweede plek. Schumacher sloeg meteen een klein gaatje en vergrootte deze naarmate de race vorderde.
Foto: Motorsport Images
Michael Schumacher pakt de leiding in de Australische Grand Prix van 1994.
Het lukte de Williams-coureur toch weer om de achterstand te verkleinen. Het zette Schumacher, die ook voor zijn eerste wereldtitel streed, zo onder druk dat hij met zijn Mild Seven Benetton Ford het gras inschoot en hard tegen de betonnen muur beukte. Wonder boven wonder bleef zijn ophanging heel en stuurde hij direct het asfalt weer op. Het was voor Hill de ultieme kans de leiding te pakken en weg proberen te rijden van Schumacher. In die periode kreeg de winnaar nog tien punten, terwijl de man op plek twee slechts twee punten ontving. Dit betekende dat de Brit ook bij een tweede plek voor Schumacher, kampioen zou worden bij een overwinning.
Bij het terugkomen op de baan ging het echter helemaal mis. De eerstvolgende bocht was een knik naar rechts. Hill zat aan de binnenkant, stuurde in, maar datzelfde deed Schumacher ook. Het gevolg was dat de Benetton tegen de Williams knalde, op twee wielen richting de bandenstapels vloog en uiteindelijk vast kwam te zitten, terwijl Hill met een lekke band en verdere schade richting de pits moest. Teambaas Frank Williams zag het tafereel met een geïrriteerde blik aan. Eenmaal terug bij het team kreeg Hill vier nieuwe banden, maar werd door de monteurs goed de linker voorwielophanging gecontroleerd. Al snel bleek een van de wishbones kapot en dat de race uitrijden geen optie was. Hill zag meteen hoe laat het was en schudde meermaals met zijn hoofd. "De laatste race ingaan met een punt achterstand op Michael, plaatste me altijd al in een positie waarin ik alleen maar kon verliezen", zegt Hill na afloop tegenover de verzamelde media. "Het is nu klaar. Het geeft me een nogal leeg gevoel, maar naar mijn idee heb ik het hem bijzonder moeilijk gemaakt."
Foto: Sutton Images
Michael Schumacher loopt weg net na de crash.
Met de uitvalbeurt van Hill betekende het dat het kampioenschap in de 35e ronde van de laatste GP beslist was. Schumacher stond op dat moment nog achter een betonnen muur, op de plek waar hij een aantal minuten eerder nog was uitgevallen. Toen het eenmaal doordrong, liet hij vol ongeloof zijn hoofd tegen het hekwerk rusten. In de pitbox van Benetton werd het feestje uitbundig gevierd. "Het was een geweldig gevecht tussen mij en Damon", blikt Schumacher nadien terug. "Desondanks is het gevoel van het winnen van de titel echt geweldig."
Schumacher kon na afloop op veel kritiek rekenen. De manier waarop hij zijn eerste titel won kon op weinig sympathie rekenen van veel mensen in de F1-wereld. Het ongeluk ging nog wel naar de wedstrijdleiding, maar die bestempelde het uiteindelijk als race-incident en daarmee stond de uitslag vast. Op 25-jarige leeftijd werd hij de eerste Duitse kampioen in de koningsklasse. Williams liet later optekenen dat zij vonden dat het 100 procent de fout van Schumacher was, maar besloten geen actie te ondernemen omdat het nog steeds rouwde om de dood van Senna. Ondanks alle gebeurtenissen kon het Britse raceteam toch nog twee successen vieren in Adelaide. Door de uitvalbeurten van Schumacher en Hill schoof polesitter Mansell terug naar de leiding en won na 81 ronden de wedstrijd. Aangezien ook de andere Benetton-coureur Johnny Herbert was uitgevallen, wonnen de dames en heren uit Grove dat jaar het constructeurskampioenschap.
De talentvolle Schumacher veroverde een F1-seizoen later opnieuw de wereldtitel, opnieuw met Benetton. Daarna moest de inmiddels 54-jarige Duitser een aantal jaar wachten op zijn derde. Vanaf 2000 tot en met 2004 voegde hij nog eens vijf kampioenschappen aan zijn palmares toe en was hij voor lange tijd statistisch gezien de beste F1-coureur in de historie. Inmiddels is Mercedes-coureur Lewis Hamilton hem daarin voorbijgegaan, al staan beide heren qua wereldtitels op gelijke hoogte.
13 november 1994 gaat daarmee de boeken in als de dag waarop Schumacher zijn eerste titel won.
Source: Motorsport