Quinten Timber sloft voorbij, de strakke, bolle kuiten ontbloot. Hij tuurt op zijn telefoon die onophoudelijk trilt na zijn beslissende doelpunt bij Feyenoord-AZ (1-0). Complimenten, aanmoedigingen, smeekbedes om net als zijn tweelingbroer Jurriën bij Arsenal te komen spelen, oproepen om toch vooral bij Feyenoord te blijven, bijbelteksten, duimpjes, lachende gezichten, hartjes. Heel kort was er al contact met Jurriën en zijn moeder Marilyn, ‘de persoon die het dichtst bij me staat’, vertelde Timber eerder op de persconferentie in de Fred Blankemeijerzaal.
Hij moest van interview naar interview. Net als afgelopen dinsdag in Rome, toen zijn balverlies uiteindelijk leidde tot de enige tegentreffer in de Champions League-wedstrijd tegen Lazio (1-0). Nogal nadrukkelijk trok hij het boetekleed aan na afloop, hoewel ploeggenoten nog genoeg kans hadden de schade te beperken, vond coach Arne Slot.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
Nu moest hij opdraven vanwege een schot waarbij hij achterover viel. Dat kwam eigenlijk wel goed uit, daardoor kreeg de bal de benodigde hoogte om voorbij de uitstrekkende arm van de uitstekende AZ-doelman Mathew Ryan te vliegen. Timber schoot vaker, nog beter eigenlijk. Hij raakte daarbij de lat en, via een handje van Ryan, de paal. Teamgenoten zeggen dat hij vaker moet schieten met binnenkant voet, vanwege die krachtige benen.
Feyenoord was blij met de winst in de topper, schoof op naar plek twee. Maar de uitslag had groter kunnen zijn zondagavond. Feyenoord was zelfbewuster, dynamischer, coherenter, fitter, zuiverder aan de bal en feller zonder bal. AZ, dat donderdag verloor bij Aston Villa (2-1), wachtte af, was vooral voor rust zichzelf niet, oordeelde Jordy Clasie, die zich een soort wanhopige schoolmeester van een ongehoorzame klas moet hebben gevoeld. De tegenstanders in rood-wit gingen er steeds vandoor, Clasie kon ze niet houden, en schreeuwde om hulp van de andere in grijs gestoken ploeggenoten, maar zij zijn nog te bleu om te helpen de orde te herstellen. De harde tackles van Bruno Martins Indi en Dani de Wit kwamen vooral over als een teken van onmacht.
Timber was mogelijk het minst omcirkeld als lastige klant. Vijf andere Feyenoorders scoorden, tot zondag, al vaker dan hij. Met Santiago Giménez veruit als koploper met zijn vijftien doelpunten in alle competities.
Maar bij Giménez is de grote vorm een beetje weg sinds hij met Mexico interlands speelde aan de andere kant van de wereld. ‘Ik hunker naar een doelpunt, het is er tijd voor’, vertelde hij tegen een bevriende Mexicaanse journalist, hoewel de doelpuntendroogte pas twee weken geleden intrad.
De spits speelde tegen AZ opvallend vaak over in kansrijke positie. Intelligent was vooral het tikje tussendoor op Timber kort na rust, subliem meegenomen door Timber achter zijn standbeen, maar zijn schot werd gekeerd door Ryan. Giménez werd gewisseld in de 66ste minuut, kort daarvoor sloeg hij op de grond van ergernis omdat Mats Wieffer kopte waar hij dat had willen doen na een vrije trap. Hij ging met gebogen hoofd naar de kant.
Tegen AZ zou het een strijd kunnen worden met AZ-spits Vangelis Pavlidis, medetopscorer in de eredivisie. Maar Pavlidis had het lastig tegen Gernot Trauner en David Hancko, het beste defensieduo van de eredivisie. Trauner is niet eens helemaal fit, maar loste bijna achteloos de lastigste klusjes op. Deugdelijke aanvoer naar de Griekse spits bleef ook uit. Vooral bij AZ-buitenspelers Ibrahim Sadiq en Ruben van Bommel ging veel mis, hun vervangers brachten nul verbetering. Eén keer was Pavlidis goed los, bediende hij middenvelder Sven Mijnans, eerder dit jaar nog een revelatie bij AZ. Maar Mijnans’ mislukte schot symboliseerde zijn en AZ’s tanende vorm.
Die van Timber groeit dus dit seizoen, met dank ook aan zijn beweeglijke liniegenoten Wieffer en Calvin Stengs. Bij alle gevaarlijke momenten was de Utrechter betrokken, voorafgegaan door flukse combinaties en vinnige dribbels.
Het is grappig, in de jeugd bij Feyenoord moest Timber vooral verdediger zijn, daarom stapte hij over naar Ajax. Via FC Utrecht keerde hij terug vorig seizoen, Feyenoord betaalde 8 miljoen, een recordtransfersom. Maar na een eerste seizoen met veel blessureleed en wisselvallig spel leek hij buiten de basis te vallen. Eigenlijk gek, want Timber heeft kwaliteiten die andere Feyenoord-middenvelders ontberen vanwege zijn vermogen enorme afstanden te overbruggen gekoppeld aan zijn duelkracht en goede schot, iets waar hij overigens hard aan heeft gewerkt.
Timber, die nu op vijf assists en drie goals staat: ‘Mijn statistieken moesten beter. Vorig jaar was ik drie maanden geblesseerd, dan heb je tijd om te investeren in je lichaam en in je mentale gesteldheid. Het geloof bijvoorbeeld, daar ben ik veel mee bezig geweest. En bij Feyenoord zijn er zoveel mensen met je bezig om beter te worden op elk vlak, dat ga je dan terugzien op het veld. Je komt in een flow, daar zit ik nu in, en die wil ik vasthouden.’
Op de tribune sloeg zijn moeder lachend een kruisje na zijn doelpunt. Timber slikte even toen hij het later terugzag. Een lach van haar, dat vindt hij het allermooiste.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden