In Blank Cassette, titelsong van het prachtige nieuwe album van Tangarine, bezingen Arnout en Sander Brinks (40) een herkenbaar tafereel. Het stapelbed. De gezamenlijke cassettespeler. Liedjes opnemen van de radio. Luisteren. ‘Singing like only brothers can.’
Bestaat er inderdaad zoiets als typische broertjeszang?
‘Ja’, zegt Sander, in een Blaricums café.
Ook Arnout knikt: ‘Simon & Garfunkel zingen prachtig, maar het zijn wel twee verschillende stemmen. Bij broers, zeker tweelingbroers, hoor je dezelfde dictie, timing, kleur en toon. Voor eeneiige tweelingen, zoals wij, geldt dat nog sterker.’
Over de auteur
Menno Pot is sinds 1998 muziekjournalist van de Volkskrant. Hij schrijft recensies, interviews en langere verhalen over popmuziek.
Na vier albums in eigen beheer volgden er vier op het Excelsior-label, die Tangarine landelijke bekendheid brachten. Blank Cassette markeert een koerswijziging naar fraai gearrangeerde pop à la Bee Gees en Carpenters in de jaren zeventig.
‘We hebben afscheid genomen van ons platenlabel en management, we doen alles weer in eigen beheer. Allebei vader geworden. De 40 bereikt. Dit is een nieuwe fase, in veel opzichten. Daar was het ook tijd voor.’
De verwezenlijking van een oud idee paste daarbij: tijdens hun theatertournee Running in the Family speelt Tangarine eigen liedjes én liedjes van broers en zussen uit de popgeschiedenis, vooral broers, van Oasis tot The Beach Boys, van The Everly Brothers tot The Kinks, van The Jackson 5 tot zelfs Van Halen.
‘Het moest wel muziek zijn die we mooi vinden’, zegt Sander. ‘Met The Corrs, Hanson en The Kelly Family hebben we niks.’ De magie van broederpop: vijf dierbare voorbeelden van Tangarine.
The Everly Brothers: Roots (1968)
Arnout: ‘Bij de Everly’s waren de stemmen van Don en Phil even belangrijk. Ze staan even hard in de mix, waardoor je je vaak afvraagt: wie zingt nou de melodie en wie de tweede stem?’
Sander: ‘Phil zong altijd de hoge partij, Don de lage. Ze waren geen tweeling, Dons stem was gewoon lager. Bij ons is er nauwelijks verschil, al zing ik iets makkelijker de hoge tweede stem.’
Arnout: ‘We horen het verschil zelf niet eens. Ooit waren onze monitors per ongeluk verwisseld, de luidsprekers waaruit je jezelf hoort. Pas toen ik een hoge partij ging zingen en de stem uit mijn monitor dat niet deed, realiseerde ik me: hé, dat is Sander.’
Bee Gees: Spirits Having Flown (1979)
Sander: ‘Drie Gibb-broers in één band: Barry was de oudere broer van de tweeling Robin en Maurice. Tussen Barry en Robin woedde een machtsstrijd: wie is frontman? Robin moest knokken voor zijn plaats.’
Arnout: ‘Met je broer in een band, dat is altijd armpje drukken. Competitie. Ook bij ons: wie is in dit liedje de leadzanger? De ander gaat dan naar manieren zoeken om dat te compenseren.’
Sander: ‘In de meeste liedjes zit iets van ons allebei. Vaak weten we zelf niet meer precies wie nou wat schreef of bijdroeg.’
Arnout: ‘Ik zou het rete-irritant vinden als jij ging zeggen: dit liedje heb ík geschreven. Zo simpel is het eigenlijk nooit.’
The Jackson 5: Third Album (1970)
Arnout: ‘Op school wisten we dat Michael Jackson heel jong was doorgebroken met The Jackson 5, dus wij dachten: op ons 12de moeten we onderhand wel beroemd zijn.’
Sander: ‘In werkelijkheid hadden ze natuurlijk een supersneu leven. Pa Jackson regeerde met keiharde hand. Michael was het sterretje. Met je broers in een band zitten is sowieso ingewikkeld, maar als er ook nog zo’n groot verschil in talent is... dat moet lastig geweest zijn. Godzijdank hebben wij dat niet.’
Arnout: ‘We groeiden op in een niet zo ambitieus gezin in Assen, een niet zo ambitieuze plaats. Onze ouders geloofden niet echt dat er voor ons een carrière in de muziek in zat. Het was altijd: eerst je huiswerk maken. Maar ze steunden ons wel in alles.’
The Beach Boys: Pet Sounds (1967)
Sander: ‘Onze muziekdocent aan het Drenthe College in Assen liet ons in een leeg lokaal muziek maken als we dat wilden. Daar stond een platenspeler met zijn Beach Boys-platen.’
Arnout: ‘Als een van ons een liedje schrijft, moet de ander het óók te gek vinden. Anders gaat het niet gebeuren. Bij The Beach Boys werkte dat anders: Brian Wilson was de creatieveling, zijn broers Carl en Dennis moesten uitvoeren wat hij schreef, zelfs toen Brian niet eens meer meeging op tournee.’
Sander: ‘Jouw muziek uitvoeren terwijl je zelf thuiszit. No way. Dat zou bij ons totaal niet werken.’
The Proclaimers: Sunshine on Leith (1988)
Arnout: ‘In onze show zit één liedje van een eeneiige tweeling: I’m Gonna Be (500 Miles) van The Proclaimers uit Schotland.’
Sander: ‘Alle broers die we eerder noemden, kun je goed uit elkaar houden. Charlie en Craig Reid niet. Net als bij ons heeft het publiek geen idee wie wie is. Het valt ook niet te horen.’
Arnout: ‘Als Don Everly zijn avond niet had, kon Phil hem er doorheen trekken. Die luxe heeft een eeneiige tweeling niet. Als Sander een klote-avond heeft, heb ik die ook. We hebben wel als afspraak: op het podium maken we er samen het beste van.’
Sander: ‘Zo is dat. Ruzie maken mag na afloop pas.’
Tangarine: Blank Cassette. Eigen beheer.
Theatertournee Running in the Family t/m 29/12.
Bands met broers of zussen zijn er veel (Hanson, Kings of Leon, Radiohead, De Dijk, de lijst is lang). Bands met een tweeling in de gelederen zijn al schaarser. Het zeldzaamst zijn de eeneiigen onder hen, zoals Tangarine en The Proclaimers. Meer voorbeelden? Aaron en Bryce Dessner van The National, Kim en Kelley Deal van The Breeders, het Canadese popduo Tegan and Sara en het Nederlandse duo Clean Pete van Loes en Renée Wijnhoven.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden