Mijn allerliefste,
Maandag publiceerde Renaud Morieux, hoogleraar Europese geschiedenis aan de Universiteit van Cambridge, een onderzoek naar 104 liefdesbrieven geadresseerd aan Franse zeemannen die in 1758 van Bordeaux naar Quebec voeren.
Omdat de bemanning ergens halverwege de reis werd overmeesterd door een Brits oorlogsschip, bleven de brieven bijna drie eeuwen lang ongeopend. Het nieuws deed me aan jou denken, want hoe lang is het inmiddels geleden dat wij elkaar zagen? Te lang, want de anekdotes over onze dagen samen heb ik in mijn hoofd inmiddels zo vaak herbeleefd dat ze glad zijn gepolijst door de herhaling. Ik mis je.
Waar op zee je nu precies bent, weet ik niet, maar ik hoop dat het water daar minder woelig is dan hier. Over twaalf dagen zijn hier verkiezingen waardoor we inmiddels overspoeld raken door filmpjes waarin lijsttrekkers uitleggen hoe slecht het gaat in Nederland. Blijkbaar is dit een land waar het loont om content te maken voor mensen die niet content zijn.
Over de auteur
Jarl van der Ploeg is journalist en columnist voor de Volkskrant. Hij werkte eerder als correspondent in Italië. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
De grote ster aan het firmament heet Pieter Omtzigt. Dat is een weinig mededeelzame politicus die eigenlijk alleen zegt een einde te willen maken aan de armoede, waarbij hij – daar moet ik je wel voor waarschuwen – de meest Hollandse definitie van armoede hanteert die er bestaat, namelijk het hebben van te weinig euro’s.
Over culturele armoede maakt hij zich nauwelijks zorgen, getuige zijn deze week uitgesproken wens samen te regeren met VVD, BBB, Ja21 en SGP, allemaal partijen die willen snijden in cultuursubsidies en enkel over kunst spreken in termen van verdienmodellen, nooit in termen van schoonheid of vervoering.
Ook deert de morele armoede hem niets, al weet iedereen die ooit op dat grasveld in Ter Apel is geweest, dat die groeiende is. Waarom zou hij anders willen samenwerken met Ja21, die partij wier fractievoorzitter in de Eerste Kamer ooit de term ‘dobbernegers’ muntte en zei dat de snelste oplossing voor het vluchtelingenprobleem ebola is?
Over morele armoede gesproken: wist je trouwens dat Omtzigt tegen de afschaffing van de minimale bedenktijd op abortus stemde? Net als de SGP en BBB, twee partijen waar hij ook mee in zee wil.
Wat het allemaal extra ingewikkeld maakt, zijn de laatste CBS-cijfers. Daaruit blijkt dat we het afgelopen kwartaal de hoogste reële loonstijging van deze eeuw meemaakten, dat er nog nooit zo weinig Nederlanders waren met een laag inkomen, het risico om in de armoede terecht te komen op het laagste niveau ooit ligt, net als het aantal kinderen dat in armoede dreigt te vervallen. Volgens het CBS is dat risico enkel gestegen voor kinderen uit vluchtelingenlanden.
Soms, mijn liefste, overzie ik die vloedgolf van politieke debatten en vraag ik mij af waarom we het binnenhalen van geld altijd bejubelen, terwijl we zo walgen van het binnenhalen van mensen. Wat zegt dat over ons?
Nu ik alles teruglees, hoop ik eigenlijk dat deze brief je nooit bereikt zodat je straks zonder reserves terugvaart naar dat ontzettend gave land dat je ooit achterliet. Ja, dat hoop ik; dat dit schrijfsel pas over driehonderd jaar wordt geopend door een hoogleraar die vervolgens hard moet lachen om de grimmige toon ervan. Die hoogleraar leeft immers in de toekomst en dat is, als ik alle verkiezingsbeloften moet geloven, een plek waar iedereen wel degelijk gelukkig is.
Voor altijd de jouwe, Jarl
Source: Volkskrant