Ik sta voor het rode verkeerslicht en zie vanuit mijn ooghoek een man die in een prullenbak voedsel zoekt. Een papiertje op straat doet hij in de bak.
Ik wil hem graag wat geven maar heb alleen een rode appel bij mij. Ik open mijn raampje en roep: „Meneer, wilt u misschien mijn appel?”
„Wat bijzonder,” zegt hij „een vrouw die mij een appel geeft. Het is net als in het sprookje.” Ik lach en geef hem de appel. Hij kijkt mij recht aan vraagt: „Maar het eindigt toch niet als in het sprookje?” We schieten beiden in de lach. Het licht wordt groen. Zwaaiend nemen we afscheid.
Lezers zijn de auteurs van deze rubriek. Een Ikje is een persoonlijke ervaring of anekdote in maximaal 120 woorden. Insturen via ik@nrc.nl
Source: NRC