Op campagne sprak VVD-lijsttrekker Dilan – ‘Ik spreek veel ondernemers’ – Yesilgöz deze week een ondernemer op de markt van Amersfoort, zo lazen we in de krant. ‘We hebben de Tunesië-deal gesloten om te voorkomen dat er mensen verdrinken in de Middellandse Zee’, zei ze, voordat ze alweer een ondernemer verderging. Eufemistisch sprak daarna de ondernemer op de markt: ‘Wat een onzin. Ze draait alles om.’
Om aandacht te vragen voor het belang van sport voor kansarme kinderen, lieten de sportbonden video’s maken van bekende atleten en politici. Yesilgöz was gekoppeld aan wereldkampioen kickboksen Rico Verhoeven. De VVD zette de video massaal in voor de eigen campagne, zonder de bedoeling te vermelden. Verhoeven voelt zich bedrogen, zei hij in het tv-programma Beau. ‘Rico is pro-VVD’, zei hij, ‘dat is nu de tendens.’
Over de auteur
Peter Middendorp is schrijver en columnist van de Volkskrant. Van zijn hand verschenen onder meer de romans Vertrouwd voordelig en Jij bent van mij. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
In het RTL-verkiezingsdebat schetste Yesilgöz zondag opnieuw de enorme omvang van het asielprobleem – groter kon ze problemen niet bedenken. Er moest dan ook onmiddellijk een einde komen aan de situatie zoals die nu is, ontstaan of gecreëerd door decennia aan direct verantwoordelijke VVD-bewindslieden. Want nu was het ‘nareis op nareis’, zei ze, een toestand die je volgens deskundigen in de werkelijkheid bijna niet tegenkomt.
Voor vluchtelingen is het erg moeilijk om een verblijfsvergunning te krijgen. Ze worden getoetst en getoetst, en met Toeslagen-meedogenloosheid gecontroleerd – één foutje, bewust of per ongeluk, en je bent weg. In het RTL-debat somde Yesilgöz de maatregelen op waarmee ze het asielprobleem wil oplossen. ‘Dat je niet zo makkelijk een verblijfsvergunning krijgt’, zei ze. ‘Dat het getoetst wordt.’
Je zou schietstoelen op de podia willen zetten, voor elke lijsttrekker een, en de debatleiders willen uitrusten met een bedieningspaneeltje, of gewoon een knop om op te kunnen drukken, zodra een deelnemer aan het debat het maximumaantal van drie flagrante onwaarheden ten koste van zwakkeren heeft bereikt. Maar de debatleiders merken ze niet op, lijkt het, of ze vinden ze niet belangrijk.
Yesilgöz deelt pakjes uit, die de kiezers pas over een paar jaar mogen openmaken, gevuld met teleurstelling. De getallen en de druk op de voorzieningen komen vooral door goedkope arbeidsmigranten voor ondernemers die Yesilgöz veel spreekt. Zelfs als haar maatregelen zouden helpen om het aantal asielzoekers terug te dringen, wat niet zo is, zal het effect op het immigratiesaldo nihil zijn, net als dat op de levens van haar kiezers.
Als je de onvrede over asiel wilt blijven exploiteren, moet je ze wel laten bestaan – het is eigenlijk heel logisch. En tegenover de ‘aanzuigende werking’, een effect dat in de praktijk volgens kenners geen rol van betekenis speelt, en waarvoor Yesilgöz ook deze week weer volop heeft gewaarschuwd, moeten wel afschrikkende krachten worden gezet. Je wil niet dat er mensen buiten moeten slapen in Ter Apel. Je wil niet dat er mensen verdrinken in de Middellandse Zee. Maar je hebt ze wel nodig. Strategisch kan Yesilgöz niet zonder.
Vermelding verdient verder nog dat Yezilgöz haar VVD-plannen wil gaan betalen van bezuinigingen op Ontwikkelingssamenwerking, een post waar bijna niks te halen valt. En dat ze over de PVV nu eindelijk eens heel duidelijk heeft gezegd dat ze er wel en niet graag mee wil samenwerken. Maar dan hebben we, vrees ik, de week van Yesilgöz aardig samengevat.
Source: Volkskrant