De flexibele opiniemaker verdedigt wekelijks een opinie waaraan op dat moment behoefte is. Ditmaal: lijsttrekkers die elkaar complimentjes geven, vreselijk.
De website van RTL biedt gelukkig de mogelijkheid om een debat op dubbele snelheid af te spelen, anders had ik het denk ik niet volgehouden. Natuurlijk, als opinieduider ben ik het aan mijn stand verplicht om te kijken, maar misschien heeft u ook meegekregen dat wij, freelancers van DPG Media, voorzichtig protesteren tegen ons eigen bestaanszekerheidprobleempje: het uitblijven van koopkrachtcompensatie. En tegen het huidige tarief ben ik niet bereid het risico te lopen in een opwelling van frustratie mijn laptop uit het raam te gooien.
Maar ook de supersnelle versie van het debat maakte me razend. Dat zat ’m niet in het ontzettend lelijke decor – Griekse zuiltjes, want daar is democratie uitgevonden! – of in de ongemakkelijke Slimste mens-imitatie waarin BN’ers een vraag mochten stellen. Het zat ’m in de afwezigheid van ruzie. Saaie mensen in saaie focusgroepen hebben ongetwijfeld gezegd dat ze ‘helemaal klaar zijn met de polarisatie in het land’, omdat het nou eenmaal is wat je hoort te zeggen. En campagnestrategen hebben dat ongetwijfeld vertaald als ‘val elkaar niet hard aan’. Maar dit is nog veel erger. Drie lijsttrekkers die elkaar met een schijnheilige glimlach op de bakkes complimentjes geven omdat ‘we het samen moeten doen’, vreselijk.
Dit is niet het moment om te bepalen wat de overeenkomsten tussen partijen zijn, dat komt na de verkiezingen. We doen altijd alsof we hard zijn op de inhoud en zacht op de persoon, maar dat is helemaal niet waar. We zijn laf op de inhoud. En als het dan misgaat – en het gaat onvermijdelijk mis, zoals bij een huwelijk tussen twee conflictvermijdende types – reageren we ons af op de personen. Dat moet stoppen. In ruzies tonen we wat we echt belangrijk vinden en waar onze grenzen liggen. Weg met deze datingshows verpakt als debatten, Nederland verdient een snoeihard, gepolariseerd debat.
Source: Volkskrant