Bloedfanatiek was sport- en spelletjesman Ruud Bröring, succesvol speler én trainer in de top van het amateurvoetbal. Er móest gewonnen worden, altijd, en overal, aan de kaarttafel net zo goed als op het voetbalveld. Maar na het gevecht om de overwinning plooide de verbeten strijder zich tot een zachtmoedig en behulpzaam mens.
Louis van Gaal roemde bij de uitvaart van zijn op 30 september overleden vriend diens knokkersmentaliteit: ‘Daarmee kon hij iedereen aan’. En met zijn ‘betrokkenheid en altijd positieve instelling’, aldus Van Gaal, wist Bröring ook iedereen voor zich te winnen. Was het de beurt aan Louis om zijn vrienden thuis te ontvangen voor de maandelijkse kaartavond en ‘de altijd gezellige Ruud’ nog even boven bij de dochters Van Gaal ging kijken, dan stonden de kinderbedjes te schudden van het lachen.
De Volkskrant profileert regelmatig bekende en onbekende, kleurrijke Nederlanders die onlangs zijn overleden. Wilt u iemand aanmelden? postuum@volkskrant.nl
Op de Sportacademie in Amsterdam ontfermde Bröring zich eind jaren zestig over de vier jaar jongere Van Gaal. ‘Hij was een rijpe vent, ik zo groen als gras. Ik heb veel van Ruud geleerd.’ Op de Academie viel Bröring voor basketbalinternational Ria van der Meijs. ‘Ruud en ik hadden veel gemeen. Wij waren gedreven, strijdbare types. Bij ons was het: niet lullen maar poetsen’.
Het sportende stel kreeg twee dochters, Tinka en Tanya, die als bijna vanzelfsprekend fanatiek gingen basketballen. Toen Ria’s beste vriendin overleed, ontfermden de Brörings zich over haar twee dochters, voor wie Ruud al net zo’n toegewijde vader werd als voor zijn eigen meiden.
De jonge Ruudje Bröring stapte van de katholieke Sint Jeroens Club (SJC) over naar de VV Noordwijk, omdat daar, bij de gereformeerden, het betere voetbal werd gespeeld. Mannetjesputter Jaap van Kesteren begroette hem met ‘vuile roomse kliekebel’, in Noordwijk aan Zee de aanduiding voor een dorpsgenoot uit Noordwijk-Binnen, en schopte de nieuweling van dichtbij de bal loeihard in het gezicht. De tranen sprongen hem in de ogen, maar de kliekebel gaf geen krimp, doorstond de vuurdoop en Van Kesteren en hij werden dikke vrienden.
Ruud, die Bro ging heten, werd de rommelende en bloedzuigende spits van een prachtig voetballend elftal dat in de jaren zeventig grossierde in zaterdagtitels en drie keer algeheel amateurkampioen van Nederland werd. Domineeszoon Jan Willem Bogers was in dat grote Noordwijk een slangenmens van het kaliber Rob Rensenbrink. De linksbuiten had schik om de trefzekere midvoor naast zich die hij bediende met loepzuivere voorzetten. Bogers: ‘Vanaf minuut één lulde Ruud met allerhande onzin zijn directe tegenstander compleet van het pad en als hij dan van de verwardheid bij de voorstopper gebruik maakte en scoorde, kreeg zo’n arme jongen ook nog te horen: “Wel scherp blijven hè”.’
Het voetballen deed Bro, die het bij Noordwijk te zeer naar zijn zin had om een profcarrière te overwegen, naast het leraarschap op een LTS in Amsterdam-West. Daar werd hij op handen gedragen door ‘de goocheme gasten’, zoals hij zijn lastigste leerlingen typeerde. De schoolleiding benoemde hem tot ‘gebouwhoofd’, zelf maakte hij daar ‘pedagogische orderbewaker’ van. Bröring wist menige goochemerd die dreigde te ontsporen het rechte pad op te sturen. ‘Bedankt voor alles meester Bröring’, liet één zo’n pupil op het lint van een rouwkrans zetten.
Ook als bezielde trainer in de hoogste amateurklassen bracht Bröring zijn voetballers niet alleen spelplezier, maar ook levenswijsheid bij. Velen prezen hem daar om toen hij na een lange lijdensweg met een hartaanval en hersenbloedingen op 76-jarige leeftijd kwam te overlijden. En bij het afscheid in Noordwijks Oude Jeroenskerk werd ook hard gelachen. Zoals om die keer dat Bro zich tijdens een strandloop in de seizoensvoorbereiding hard hollend van al zijn kleren ontdeed en piemelnaakt zijn verbaasde ploeggenoten toeriep: ‘Heren, we zijn aanbeland op het naaktstrand, laten we ons ook hier aan de regels houden.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden