Het WK voetbal 2034 gaat naar Saoedi-Arabië. Aanvankelijk was Australië ook nog in de race, maar omdat Australiërs een hekel hebben aan tweede worden, trokken ze zich terug voor de Fifa de winnaar zou aanwijzen. Toen Qatar in 2010 werd uitgekozen voor het WK van 2022, riep dat onmiddellijk een hoop negatieve reacties op: het was veel te warm in Qatar, er was geen voetbalcultuur en Qatar had de boel omgekocht.
In Saoedi-Arabië is het ook veel te warm, er is evenmin een voetbalcultuur en je mag aannemen dat bij de keuze voor dat land ook miljoenen dollars onder de tafel van eigenaar zijn verwisseld. En toch zijn de reacties mild. Er werden plichtmatig wat kritische noten gekraakt, er werd verwezen naar wijlen Jamal Kashoggi, iemand merkte op dat in het land nog altijd de doodstraf staat op homoseksualiteit en dat vrijheid van meningsuiting er onbekend is – en nog een paar wat mindere kantjes van Saoedi-Arabië. Maar massale boosheid bleef uit, er was onverschilligheid en berusting.
Over de auteur
Bert Wagendorp is voormalig sportverslaggever van de Volkskrant, oprichter van wielertijdschrift De Muur en auteur van wielerroman Ventoux. Hij schrijft wekelijks een sportcolumn. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Misschien was alle verontwaardiging opgebruikt voor het WK in Qatar. Misschien is het nog te vroeg om los te gaan op de Fifa – het valt niet mee om je woede elf jaar lang vast te houden. Kan allemaal. Maar de belangrijkste oorzaak van de gematigde reacties lijkt me toch dat we gewend beginnen te raken aan amoreel gedrag, dat het normaal begint te worden – natuurlijk, de Fifa verkoopt zonder problemen hart en ziel van het voetbal.
Na het WK in Qatar is er iets gebroken in de morele weerbaarheid van het Westen, ook omdat alle verontwaardiging over Qatar helemaal geen steek heeft geholpen en alleen het eigen geweten heeft opgepoetst.
We – de oude heersers van het voetbal uit Europa – hebben definitief verloren, we zijn op een zijspoor geschoven, de rollen zijn omgedraaid. We kunnen hooguit besluiten het feestje te boycotten, maar niemand die ons zal missen. (Dus dan kunnen we net zo goed wél gaan.) In Noord-Korea zitten ze al druk te schrijven aan het bidbook voor 2038.
De maffiakliek van de Fifa onder leiding van de capo di tutti capi Gianni Infantino weet dat je nergens voor moet terugdeinzen; dat je er gewoon nog een hondsbrutaal schepje bovenop moet doen en dat iedereen dan langzaam maar zeker murw en moedeloos begint te worden. Dan heb je gewonnen en kun je je moeder in de verkoop gooien.
Misschien zijn er ook nog mensen die hopen dat voetbal voor 2034 haar gezegende werk zal doen en Saoedi-Arabië zal veranderen in een democratie waar iedereen zijn mening naar voren mag brengen zonder te worden gegeseld en waar de lhbtiq+-gemeenschap elk jaar een feestelijke optocht door Jeddah organiseert met kroonprins Mohammed bin Salman en Gianni Infantino met een bos veren in hun reet voorop. Dat zou mooi zijn en we zouden een ander en frivool land leren kennen – dankzij de bal. Als dát het gevolg is van het WK in Saoedi-Arabië zal ik ruiterlijk mijn ongelijk toegeven, Gianni Infantino nederig mijn excuses aanbieden en de zandbak van mijn kleine neefjes leegeten.
Source: Volkskrant