Home

Het pakketpunt van Monique in Etten-Leur is een ontmoetingsplek, maar leidt door de drukte ook tot overlast voor buurtbewoners

Worstelend met twee shoppers en drie grote dozen loopt Josina Joosen (54) op woensdagmiddag de oprit op van een huis aan een hofje in het Brabantse Etten-Leur. ‘DHL komt hier niet meer’, krijgt ze te horen vanuit de deuropening. ‘Oh’, zegt Joosen terwijl ze haar tassen en dozen op de grond zet. ‘Dan moet ik even kijken welke pakketjes ik kan inleveren’, en ze pakt haar telefoon erbij. Ondertussen vormt zich achter haar een rij van mensen die ook een pakketje moeten verzenden of ophalen. Joosen verplaatst haar spullen naar de zijkant van de oprit en gebaart dat de mensen achter haar voor mogen.

Na vijf minuten loopt ze naar de geïmproviseerde toonbank voor de deuropening. ‘Deze moeten worden verstuurd, en ik kom ook nog wat ophalen.’ Monique Danker (51) neemt de pakketjes aan en verdwijnt in de krappe gang, die helemaal is volgebouwd met dozen en plastic tassen. Even later komt ze met een tas voor Joosen, die deze tevreden in ontvangst neemt.

Dit soort scènes spelen zich dagelijks vele tientallen keren af voor het huis van Danker. Al vijf jaar fungeert haar huis als particulier pakketpunt, waar buurtbewoners hun pakketjes kunnen versturen en ophalen. Zo hoeven de klanten voor hun bestellingen en verzendingen niet naar het servicepunt in het centrum. Danker houdt er een leuk zakcentje aan over. ‘Het levert mij zo’n 300 tot 400 euro per maand op.’

Danker is een van meer dan zeshonderd particulieren in Nederland met een pakketpunt aan huis. Zij heeft zich ingeschreven bij ViaTim en Homerr, de twee bedrijven die de particuliere pakketbezorging faciliteren. Volgens Ivo Goes van ViaTim, dat in 2016 werd opgericht, moet een uitbater van een pakketpunt aan een aantal eisen voldoen. ‘Je moet dagelijks thuis zijn tussen vier en acht. Daarnaast moet je er ook het type voor zijn. Je doet dit werk namelijk niet alleen voor het geld, maar ook voor het sociale karakter. Daardoor zien we bijvoorbeeld veel jonge moeders en oudere mensen die zich bij ons inschrijven.’

Maar dat lijkt in Etten-Leur binnenkort verleden tijd. Onlangs besloot die gemeente als eerste in Nederland tot een algeheel verbod op de particuliere pakketpunten, nadat buurtbewoners hadden geklaagd over de drukte. De sluiting van de twee Etten-Leurse pakketpunten aan huis moet vanaf 1 januari worden opgevangen door de komst van nieuwe pakketkluizen in de gemeente, die met een unieke code kunnen worden geopend.

Danker is niet de enige die baalt van de naderende sluiting. ‘Ik vind het zeker jammer’, zegt Joosen terwijl ze richting haar auto loopt. ‘Dit is ideaal, want zo hoef ik niet naar het centrum. Je rijdt hierheen, parkeert even en je bent zo weer weg. Maar ik heb ook wel weer begrip voor de buren. Zo’n punt veroorzaakt natuurlijk ook erg veel bedrijvigheid.’ Dat is te merken op deze woensdagmiddag. Nog voordat het punt om vier uur ’s middags opengaat, parkeert de eerste klant zijn witte Mazda al op de stoep. Een half uur later heeft Danker al twintig mensen geholpen.

‘Voor Monique vind ik het sneu dat het punt weggaat, maar ik vind het niet erg’, vertelt buurvrouw Priscilla van Pelt (39). ‘Dit is een woonerf, en het is niet normaal hoeveel auto’s er langskomen, vooral na etenstijd. Ik kom het hofje soms niet eens uit door alle auto’s.’ Bovendien vertonen de klanten volgens buurman Ton Reniers (69) ook nog eens asociaal rijgedrag. ‘Die gaan met bijna 70 kilometer per uur over dat kleine stukje. Tegen asociale mensen kun je weinig beginnen, daar kan Monique helaas ook niets aan doen.’

Ook in Middelburg kreeg een particulier pakketpunt al eens te maken met klachten van omwonenden. Eind 2021 besloot de gemeente daarom dat het punt moest sluiten. Daar was niet iedereen het mee eens, wat zelfs leidde tot online pesterijen en dreigbrieven aan het adres van de klagers. Ondanks een petitie tegen de sluiting, die door ruim duizend mensen werd ondertekend, besloot de beheerder er zelf mee te stoppen om verdere escalatie te voorkomen.

Volgens Ivo Goes van ViaTim veroorzaakt een gemeentelijk verbod van particuliere pakketpunten alleen maar meer problemen. ‘De mensen in Etten-Leur gaan nu niet opeens minder bestellen. Je verschuift het probleem naar een andere locatie, namelijk de pakketkluizen. Je hebt juist de buurtpunten, winkelpunten en pakketkluizen allemaal nodig. Samen maakt dat een mooi draagvlak waarbij mensen hun pakketten kunnen bestellen en ophalen.’

Monique Danker bevestigt dat haar pakketpunt ook een sociale functie heeft. ‘Je hebt op zo’n dag veel aanspraak, bijvoorbeeld met oudere mensen die langskomen. Het is een heel sociaal punt, voor zowel de klant als voor mezelf.’

Dat blijkt ook als een vrouw met een kinderwagen een pakketje komt ophalen. Danker groet haar hartelijk: ‘Andere achternaam tegenwoordig! Of is deze nog op de oude besteld?’, vraagt ze, doelend op het recente huwelijk van de vrouw. Met de verplaatsing naar pakketkluizen gaat die interactie verloren, zegt Danker. ‘Zo’n kluis praat niet terug, die zegt geen goedemiddag.’

Danker laat het er niet bij zitten. Nog deze week zal ze een brief naar de gemeente sturen met het verzoek om het besluit te herzien. Ze hoopt daarbij dat het sociale aspect de doorslag zal geven. Op de steun van Joosen kan ze in ieder geval rekenen. Als ze met haar tassen van DHL de auto instapt, roept zij Danker toe: ‘Je moet niet zomaar opgeven hoor, vecht voor je plekje!’

Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.

U bent niet ingelogd

Tip hier onze journalisten

Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden

Source: Volkskrant

Previous

Next