Nageeye staat op 1 september in de deuropening van zijn huis. Hij heeft zijn hardloopschoenen al aan, het plan is om 10 kilometer te joggen. "Maar toen ik naar buiten keek, was het alsof de weg tegen me zei: wat doe jij hier?" vertelt de 34-jarige Nederlander. "Dus ik heb de deur weer dichtgedaan en ben niet gaan lopen."
Vijf dagen eerder was Nageeye bij de WK-marathon in Boedapest uitgestapt na 27 kilometer. Zijn benen voelden vanaf het startschot "raar en zwaar" in de Hongaarse hitte. Door die "ballonbenen" zat een medaille er geen moment in voor de winnaar van olympisch zilver in 2021. En dat deed veel pijn.
"Deze teleurstelling staat voor mij verreweg op nummer één", zegt Nageeye nu, twee dagen voor de marathon van New York. "Ik dacht echt: hoe is dit mogelijk? Hoe heb ik het zo ver laten komen?"
Het verklaart waarom de Nederlands recordhouder op de klassieke afstand van 42,195 kilometer vlak na de WK geen zin heeft om te joggen. Desondanks schrikt hij van zijn eigen reactie. "Het was eng, want ik had dit nog nooit gehad in mijn leven. Ik kon gewoon écht niet 10 kilometer lopen. Wow, dacht ik, heb ik nu een mentaal probleem?"
Door te relativeren komt Nageeye al snel tot een antwoord. "Ik zei tegen mezelf: we hebben het hier over lopen. Er zijn genoeg ergere dingen in de wereld. Houd beide benen op de grond, wees dankbaar voor het leven dat je hebt en maak er geen probleem van als je even niet wil lopen. Vervolgens ben ik twee uur gaan fietsen op de hometrainer. En op 3 september zat ik alweer in het vliegtuig naar Kenia."
Abdi Nageeye maakte er vorig jaar geen geheim van dat hij geen groot fan is van (de drukte in) de stad New York. "De marathon vind ik heel mooi. Het is niet normaal hoe erg het evenement hier leeft. Maar de stad zelf vind ik nog steeds niks. Ik liep donderdag langs Broadway en Times Square en op de een of andere manier doet me dat helemaal niets."
In het Keniaanse hardloopparadijs Kaptagat begon Nageeye aan de voorbereiding op zijn laatste race van 2023: de marathon van New York. In het begin moest hij bijna elke minuut nog denken aan zijn mislukte WK, waarop hij besloot om de teleurstelling te omarmen.
"Plaag me, zei ik tegen mezelf. Laat alles maar komen, ook de negatieve gedachtes. Waarom moet ik zielig zijn? Het is voorbij. Dus nu doorpakken en gewoon weer lekker gaan trainen."
Nageeye merkte na een week dat de pijn van Boedapest wegzakte. "Best apart: het verwaterde op een heel natuurlijk manier. En op een gegeven moment was de teleurstelling helemaal verdwenen. Dat is topsport, hè. Je stopt of je blijft trainen. En ik heb de afgelopen twee maanden echt fantastisch en met heel veel plezier getraind."
De marathon van New York (hoogteverschil: 250 meter) is voor Abdi Nageeye ook een goede test voor de olympische marathon van volgend jaar in Parijs (hoogteverschil: 438 meter).
"Ik begrijp niet helemaal hoe ze zoveel heuvels hebben gevonden in Parijs", zegt de Nederlander met een lach. "Het was voor mij in ieder geval duidelijk dat ik met het oog op de Spelen alvast moest beginnen met heuveltrainingen. En dat het perfect is om nu in New York te lopen."
Nageeye begint daarom zondag om 15.05 uur (Nederlandse tijd) met veel ambitie aan de meest prestigieuze marathon ter wereld. Na een vijfde plek in 2021 en een derde plek in 2022 hoopt hij nu op het allerhoogste in New York. "Ik ga voor de winst."
De routinier heeft geleerd van vorig jaar. Toen verspeelde hij te veel energie in de eerste helft van de race en moest hij passen toen de uiteindelijke winnaar Evans Chebet in de finale versnelde op een van de vele oplopende stukken van het parcours door de Amerikaanse miljoenenstad.
"Ik heb in de voorbereiding bij al mijn lange trainingen de heuvels rond Kaptagat opgezocht. En ook echt gepusht heuvelop én heuvelaf", zegt Nageeye. "Uiteindelijk deed ik zelfs long runs met meer hoogteverschil dan de 250 meter hier in New York. Dat betekent dat ik nu echt beter voorbereid ben dan bij mijn eerste twee keer."
Ook op tactisch gebied weet Nageeye beter wat hem te doen staat. "Ik ga minder op kop lopen. Met mannen als Tamirat Tola en Shura Kitata doen er echte topatleten mee. Waarom zou ik hen helpen? Ik moet doen wat ik bij de Spelen ook deed: heel lang wachten. Het gaat om de laatste 4 à 5 kilometer."
Nageeye kan zich bovendien vasthouden aan een duidelijke trend: na een slechte marathon loopt hij bij zijn volgende poging bijna altijd een ijzersterke race. Zo kwam zijn derde plek vorig jaar in New York een paar maanden nadat hij bij de WK in Eugene de strijd had gestaakt. "Dat lijkt wel een beetje een wetmatigheid te zijn bij mij", zegt de Nederlander met een glimlach. "Dus dan ziet het er gunstig uit voor zondag."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl sport