Een kleine tien jaar geleden was het boek All the Light We Cannot See, dat de Tweede Wereldoorlog beschreef vanuit het perspectief van een blind meisje, niet te missen. De roman van Anthony Doerr won talloze prijzen (waaronder de Pulitzerprijs) en er werden het afgelopen decennium ruim vijftien miljoen exemplaren van verkocht.
Dus is het eigenlijk wonderbaarlijk dat nu pas de eerste verfilming verscheen: een vierdelige Netflix-miniserie van Steven ‘Peaky Blinders’ Knight, met een groot budget en sterren als Mark Ruffalo en Hugh Laurie. Alle reden dus om razend nieuwsgierig te zijn. En dat verklaart wellicht ook de omvang van de teleurstelling na het zien van de serie.
Over de auteur
Mark Moorman schrijft voor de Volkskrant over series, fotografie en populaire cultuur.
Al vanaf de openingsbeelden, waarin we in vrij generieke digitale animatie het Amerikaanse bombardement zien van de Franse kustplaats Saint-Malo in augustus 1944, is het duidelijk dat de makers de filosofische roman door een soort actiefilm-shredder hebben gehaald.
Tegelijk is er kennelijk een panische angst dat het jonge, wereldwijde Netflix-publiek de historische setting van de nadagen van de nazibezetting van Europa niet kan inschatten, dus wordt werkelijk alles uitgekauwd. Het hele ‘show, don’t tell’-principe is vervangen door een eindeloos benoemen van situaties, gevoelens en thema’s. ‘Het zijn de Amerikanen!’, zegt een personage als D-Day is begonnen. En dan: ‘Freedom is finally coming!’ Juist ja.
‘Ik heb slechte dingen gedaan’, zegt een van het Oostfront teruggekeerde nazi. ‘Ik ook’, antwoordt een Franse verzetsman. En dit kan bedoeld zijn om iets te zeggen over het morele grijze gebied in tijden van oorlog, maar we hebben het hier toch echt over twee verschillende dingen.
En wat is er in hemelsnaam met de acteursregie gebeurd? Iedereen lijkt zijn eigen opvatting naar de set te hebben meegenomen, over motivatie, over genre en zelfs over accenten, die soms angstaanjagend in de buurt van de serie ’Allo ’Allo! komen. Mark Ruffalo, waar ben je hier mee bezig? Een paar acteurs lijken hun ‘sadistische nazi’ allemaal uit hetzelfde laatje te hebben gehaald.
Er is een lichtpunt. De rol van het blinde meisje Marie-Laure, dat in de bezette stad via de radio de stem van het verzet wordt en geheime codes doorgeeft aan de Amerikanen (‘vrijheid!’), wordt gespeeld door Aria Mia Loberti, een slechtziende actrice. Het gewicht en de integriteit die zij – in haar eerste rol – aan haar scènes meegeeft, komen nog het dichtst in de buurt van wat ooit de bedoelingen van de schrijver moeten zijn geweest. Zij had veel beter verdiend.
★★☆☆☆
Drama
Vierdelige serie, gebaseerd op de gelijknamige roman van Anthony Doerr, naar een scenario van Steven Knight.
Met Aria Mia Loberti, Hugh Laurie, Mark Ruffalo.
Te zien op Netflix.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden