Een plan voor Gaza na de ‘vernietiging’ van Hamas ontbreekt en voedt de vrees onder Palestijnen voor een etnische zuivering.
Waar Israël een maand geleden nog kon rekenen op brede steun voor de aanval op Gaza om de gruwelijke terreuraanslag van Hamas op 7 oktober te wreken, verliest het nu snel zijn geloofwaardigheid. Het geweld in Gaza dat al aan meer dan 9.000 Palestijnen – van wie ruim eenderde kinderen – het leven heeft gekost, leidt wereldwijd tot steeds meer woede en verontwaardiging.
Bombardementen op ziekenhuizen, dichtbevolkte woonwijken en vluchtelingenkampen waar burgers eerder een veilig heenkomen hadden gezocht en nu niet wegkunnen, worden als hoogst onrechtmatig ervaren en in strijd met de mensenrechten. Hetzelfde geldt voor het onthouden van water, elektriciteit, voedsel, medicijnen en andere humanitaire basisbehoeften. Een gehele bevolking mag nooit gestraft worden voor de wandaden van een enkele groep, zo schrijft het internationaal recht voor. Diverse mensenrechtenorganisaties noemden de bombardementen op het vluchtelingenkamp Jabalia deze week een mogelijke oorlogsmisdaad.
Ook Hamas maakt zich schuldig aan oorlogsmisdaden door zich te verschansen in dichtbevolkte woonwijken waarmee het de eigen bevolking offert voor zijn wrede ideologie en zelfdestructieve strategie. Omdat Israël zich na de traumatische aanval op 7 oktober ten doel heeft gesteld Hamas ‘van de kaart te vegen’, ziet het de vele burgerslachtoffers nu als onvermijdelijke nevenschade; het is immers Hamas die de Palestijnse burgers als menselijk schild gebruikt. Ook die vlieger gaat hoogstwaarschijnlijk niet op in het oorlogsrecht. Ook al zou Israël voldoende bewijs hebben dat Hamas-strijders zich schuilhouden onder bijvoorbeeld een ziekenhuis, dan nog moet de afweging worden gemaakt of het militaire doel opweegt tegen de schade voor de bevolking.
Wereldwijd vinden veel burgers dat er van proportionaliteit geen sprake meer is. Daarmee komen steeds meer westerse leiders, die zich aanvankelijk achter het ‘zelfverdedigingsrecht’ van Israël hadden geschaard, onder druk te staan om een andere toon aan te slaan die recht doet aan de meer diverse gevoelens en standpunten onder de eigen bevolking. Hoewel de internationale druk op Israël toeneemt om humanitaire hulp toe te staan en gevechtspauzes in te lassen, lijkt Israël te volharden in het voornemen om voorgoed met Hamas af te rekenen, ondanks de gevolgen voor Palestijnse burgers.
Dat daarmee álle Palestijnen moeten vrezen voor hun toekomst in Israël, lijkt nu ook op de Westelijke Jordaanoever bewaarheid te worden. Dagelijks worden Palestijnen verdreven van hun land en mishandeld door kolonisten die nu zelfs wapens krijgen uitgedeeld van de regering. In een maand tijd zijn 130 Palestijnen vermoord en meer dan 1.600 Palestijnse burgers opgepakt. In combinatie met de oorlogstaal die door de ultra-rechtse hardliners in Israël wordt gebezigd over Hamas als ‘beesten die moeten worden vernietigd’, neemt de vrees voor een etnische zuivering toe.
Israël draagt zelf bij aan die vrees vanwege het totale gebrek aan langetermijnvisie. Er ligt geen plan voor Gaza na de ‘vernietiging’ van Hamas. In welk scenario dan ook is het vrijwel zeker dat de Palestijnen aan het kortste eind zullen trekken, waarmee de haat jegens Israël nog dieper zal worden verankerd. Om de uitzichtloze spiraal van haat en geweld te doorbreken móét er een politieke oplossing komen die beide volkeren recht doet. Daar moet de internationale gemeenschap, die deze wond jarenlang heeft laten dooretteren door weg te kijken, nu keihard bij Israël op aandringen.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Source: Volkskrant