Op de Universiteit van Pennsylvania leidt de oorlog in het Midden-Oosten tot ruzies en incidenten. Joodse én islamitische studenten worden bedreigd. Donateurs trekken hun giften in. Het toont de polarisatie in de universitaire wereld in de VS.
Jake Zubkoff schrok zich lam. Een man stormde onlangs wild schreeuwend binnen bij de Joodse studentenorganisatie Hillel, op de campus van de Universiteit van Pennsylvania. ‘Hij begon stoelen om te gooien’, zegt Zubkoff, die even later binnenkwam. ‘Daarna het katheder.’ En toen, alsof er twijfel bestond over zijn motieven, riep de man iets waarvan Zubkoff nog steeds rillingen krijgt: ‘Fuck de Joden!’
De 19-jarige politicologiestudent Zubkoff doet haast fluisterend zijn verhaal. ‘Dit antisemitisme werpt ons terug in de tijd’, zegt hij zachtjes. Om zijn nek hangt een ketting met een davidster, achter hem een Israëlische vlag. Terwijl Zubkoff vertelt hoe hij de afgelopen weken beleefde, kijkt hij af en toe om zich heen. ‘Iedereen is héél emotioneel.’
Over de auteur
Maral Noshad Sharifi is correspondent Verenigde Staten voor de Volkskrant. Ze woont in New York.
De campus in het hart van Philadelphia ligt er herfstachtig bij. Studenten slenteren op hun Uggs en sneakers over de gele en rode bladeren. Als gewoonlijk praten ze luidkeels over hun dates en hun afkeer of voorkeur voor sommige docenten. Maar deze dagen gaat het, anders dan normaal, vooral over Israël.
Sinds de aanslag van 7 oktober door Hamas en de daaropvolgende bommenregen op Gaza, is de onrust overgeslagen op campussen in de hele VS. Studenten organiseren protesten, marsen en waken voor gedode Palestijnen of Israëliërs. Dat leidt soms tot hevige confrontaties.
Ngo’s zien het aantal antisemitische incidenten in het land toenemen, van tientallen per dag naar nu zo’n vijfhonderd. Op Tulane University in New Orleans werd een pro-Israëlische student aangevallen nadat hij had voorkomen dat iemand een blauw-wittevlag in brand stak. In Californië zijn posters van gekidnapte Israëliërs van de muur getrokken. Op een forum van Cornell University werd de oproep geplaatst om een assault rifle mee te nemen naar de campus om ‘jullie varkensjoden’ te beschieten.
Ook islamitische studenten voelen meer vijandigheid. Op het internet gaan zwarte lijsten rond met namen en foto’s van studenten die bij pro-Palestijnse protesten waren. In een brief eisen prominente zakenmensen dat Harvard een namenlijst vrijgeeft van studenten die beweren dat Israël schuld draagt voor de aanslag van Hamas. Die namen moeten openbaar worden gemaakt’, schrijven ze. Het doel: dat geen bedrijf ze nog aanneemt.
Een van de grootste conflicten speelt op de Universiteit van Pennsylvania, met van oudsher een grote Joodse studentenpopulatie. Op 16 oktober vond hier een pro-Palestijns protest plaats. Op sociale media gaat een filmpje rond, duizenden keren gedeeld, waarop te horen zou zijn hoe de studenten vragen om ‘genocide op de Joden’. Rijke alumni reageerden geschokt en trokken donaties in.
Het blijkt desinformatie. ‘Israël, we beschuldigen je van genocide’, werd er geroepen. Maar de donateurs blijven boos. Het zou alsnog een anti-zionistisch protest zijn geweest dat Joden het recht op een staat zou ontnemen. Vanuit het hele land hebben boze alumni vanwege al zo’n half miljard dollar aan donaties ingetrokken.
Jarenlang werd het conflict tussen Israël en de Palestijnen op Amerikaanse universiteiten en scholen angstvallig gemeden. Ook in Pennsylvania. ‘De faculteit dacht heel lang dat er niets goeds van zou komen’, zegt de Israelisch-Amerikaanse politicoloog Guy Grossman in zijn werkkamer op de campus. ‘Er zijn voorbeelden genoeg van donoren die zich mobiliseren tegen docenten om wat die hebben gezegd.’ Zwijgen was veiliger. ‘Daardoor werd echter ook studenten de ruimte ontnomen om ongemakkelijke gesprekken te voeren over het conflict.’
Op de Universiteit van Pennsylvania, waar 16 procent van de studenten Joods is, schrikken ze nu van alle woede op Israël – net nu ze zelf een traumatische terreuraanslag te verwerken hebben.
Terwijl veel academici discussie onnodig achtten, ook omdat er de afgelopen jaren weinig ontwikkelingen leken in het conflict, gingen veel Amerikaanse jongeren intussen kritischer naar Israël kijken. Zij zagen nieuwe, illegale nederzettingen in Palestijnse gebieden, en volgden hoe de regering van Netanyahu de dood van Al Jazeera-journalist Shireen Abu Akleh in de schoenen van Palestijnen probeerde te schuiven. Voor veel studenten voelt het alsof universiteiten het leed van de Palestijnen in een doofpot wilden stoppen. Zij willen niet meer zwijgen.
‘Voor het conflict hadden we het er eigenlijk nooit over, hè?’, zegt Zoie Weinsweig (20), die Israëlische familie heeft, tegen haar islamitische vriendin. ‘Nee’, antwoordt Khadija (19) voorzichtig. Aan een tafeltje op de campus bereiden de huisgenoten zich voor op hun volgende les. Alles is zo gepolariseerd, zeggen ze, daarom vermeden ze gesprekken over het conflict.
Vooral islamitische studenten blijken angstig om te praten. Een Arabische promovendus met een hoofddoek vertelt in tranen hoe een man vorige week op haar auto begon te bonken en riep dat ze terug moest naar haar eigen land. Hoewel ze een Amerikaanse man en kinderen heeft, en van plan was hier een leven op te bouwen, wil ze vanwege alle recente gebeurtenissen inderdaad terug het Midden-Oosten.
Veel studenten voelen zich gevangen tussen twee kampen. ‘Zeg je iets kritisch over Israël, dan ben je een antisemiet’, klaagt Abdullah Alfaresi (20), die internationale betrekkingen studeert. ‘Keur je Israël niet hard genoeg af, word je weer een zionistenknuffelaar genoemd.’ Alfaresi had een islamitische opvoeding, zegt hij, zijn ex is Joods.
Alfaresi is in gesprek met Joodse studiegenoten om de twee kampen bijeen te brengen. ‘We moeten zelf voor saamhorigheid zorgen’, zegt hij. Wat daarbij hoort: leren om ongemakkelijke gesprekken te voeren. ‘Niet alleen over wat we niet willen horen, maar vooral over wat we moeten horen.’
Drie jaar geleden verhuisde Alfaresi vanuit Koeweit naar Philadelphia. ‘Voor iemand uit een autoritair land is het bijna komisch’, zegt Alfaresi tijdens zijn tussenuur in de bibliotheek van de campus. ‘Dat je hier nu zo op je woorden moet letten.’
In een eerdere versie van dit artikel stond de verkeerde universiteit vermeld
Source: Volkskrant