Deena & Jim, de veertiende plaat van de 48-jarige zangeres, is een ervaring. Voor een snelle online hit leent het album zich niet. "Maar ik ben ook van een andere generatie, hè?", zegt Anouk lachend in gesprek met NU.nl. "Ik liet mijn man de plaat horen, op bed met een koptelefoon op. Hij luistert normaal niet naar dit soort muziek. Hij kwam daarna de trap af en zei: 'Poeh, dat was zwaar.' Ik vind dat grappig om te horen."
Anouk heeft maling aan wat op de radio wordt gedraaid en wat haar commercieel succes oplevert. "Ik heb nog nooit, en dat is best bijzonder in een carrière van 27 jaar, een concessie hoeven doen. Ik heb nooit verantwoording afgelegd voor mijn muziek."
"Zelfs in mijn beginjaren niet. Contract of geen contract, als ik niet kan doen wat ik wil, dan ga ik weg. Ik ben nooit bang geweest om dingen te verliezen. Dan stort het hele kaartenhuis maar in. Dat bouw ik wel weer op."
Anouk wist al jaren dat ze nog eens een album met een orkest wilde opnemen. Martin Gjerstad, met wie de zangeres vaker samenwerkt, schreef de arrangementen. Het Praags Filharmonisch Orkest nam ze op. "Martin is arrangeur, heeft het conservatorium gedaan en opera's geschreven. Ik wilde dat dit voor hem ook een plaat werd die hij altijd al eens had willen maken."
Ze overlaadde hem met films en filmmuziek die als inspiratie moesten dienen. "Disney-films, hele oude soundtracks, van alles wat ik mooi vind. En toen heb ik hem zijn gang laten gaan." Dat ging niet altijd zonder slag of stoot: "Martin is zo goed, maar soms wat onzeker. Hij wilde een paar keer in het proces ineens alles weggooien, omdat hij dacht dat het niet goed genoeg was. Terwijl wat hij maakte prachtig is. Dus ik heb ook een beetje voor therapeut moeten spelen, haha."
Andersom helpt Gjerstad Anouk ook vocaal alles te geven. "Je moet geen schaamte kennen in de studio. Dat is niet altijd makkelijk als er mensen aan de andere kant van het glas naar je staan te staren. Ik vind ook dat ik heel onaantrekkelijk beweeg als ik zing. Daar ben ik me dan bewust van. Maar bij Martin voel ik me helemaal op mijn gemak. Hij is bijna een broer voor me."
Anouk denkt dat ze zich in het verleden soms wel heeft ingehouden. "Ik kan nog weleens iets terugluisteren en denken: verdomme, had ik het maar meer zo opgenomen. Daarom vind ik ook dat sommige nummers live nu veel beter klinken dan toen op de plaat."
Anouk benaderde het Metropole Orkest, maar dat wilde zijn naam op de cover van de plaat hebben. "Dat is wat zij doen, maar dat gaat in dit geval natuurlijk nergens over. Alles was al door Martin en mij geschreven. Alle arrangementen zijn aangeleverd, zij zouden het alleen inspelen. Ik ga ook niet de namen van al mijn bandleden op een albumhoes zetten", legt de zangeres uit.
De namen Deena en Jim stonden al een tijdje in Anouks notitieboekje. Ze schreef een nummer over hen en besloot dat de plaat ook zo moest heten. Het album gaat voornamelijk over (verbroken) relaties, geïnspireerd door haar eigen liefdesverleden en wat ze bij mensen in haar omgeving ziet. "Ik denk dat iedereen zich kan herkennen in de teksten. Tenzij je heel jong bent en nog niet helemaal door de mangel bent gehaald", vertelt ze lachend.
Vooral het nummer When I Die ligt Anouk na aan het hart. In het lied wordt zelfs een korte biografie voorgelezen, alsof ze is overleden. "Het laatste wat ik wil is dat mijn kinderen te lang in rouw blijven hangen als ik overlijd. Ik heb een goed leven gehad en ik wil dat zij ten volste kunnen doorleven als ik er niet meer ben."
De zangeres weet dat ze genetisch een grote kans heeft ooit dementie te krijgen. "Daarom heb ik de afgelopen jaren ook gezorgd dat alles is vastgelegd in mijn testament, zodat zij geen enkele keuze voor mij hoeven te maken. Dit komt echt uit zorg en liefde voor mijn familie. Ik wil niet dat ze verloren achterblijven."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl algemeen