‘Beroemdheden zijn ongeveer net zo stom als alle andere mensen, en soms nog stommer, omdat ze worden omringd door jaknikkers die hun zelfkritisch vermogen verzwakken’, schreef Emma Curvers in een column over de posts van beroemdheden op sociale media over Israël-Hamas. Ook de Volkskrant behandelt oprispingen van politici of andere beroemdheden op X en andere sociale media als ‘nieuws’.
De functie van de sociale media is inmiddels vooral een hygiënische: hun voornaamste rol is het afvoeren van de excrementen van de onderbuik, zoals het riool de fysieke excrementen afvoert. Als Rutte of een andere hotemetoot zijn mening over het Gaza-drama op X ventileert, is dat al dom genoeg. Door dat ook nog eens als nieuws te melden, schaart de krant zich automatisch in de rijen der jaknikkers, die de beroemdheid versterken in het gevoel dat hij/zij echt belangrijk is.
Behandel berichten op X en al die andere kwekplekken dus liever als wat ze zijn: gekrabbel op de pleemuur van iemand die zijn boodschap kwijt moet. Dat is de enige manier om beroemdheden op sociale media te laten merken dat ze niet belangrijker, hoogstens stommer zijn dan andere mensen.
Bote de Jong, Terontola (Italië)
In de wirwar aan berichten via velerlei media met betrekking tot de aanstaande verkiezingen heb ik twee adviezen. Aan alle partijen: show, don’t tell. Zoals Jan Schaefer al zei: ‘In gelul kan je niet wonen.’ En aan alle kiezers: raadpleeg de Stemchecker. Die is gebaseerd op wat partijen de afgelopen periode hebben gestemd, niet op beloftes voor de toekomst.
Bri Wiener, West-Terschelling
Dit is dus de VVD. Een man die vierkant achter het stelsel van kindertoeslag blijft staan ondanks de vaststaande desastreuze gevolgen, wordt benoemd tot erelid. Een vrouw die ronduit volledig afstand neemt van een ernstige misstap ruim twintig jaar geleden, wordt op basis van een enkele loze beschuldiging de partij uitgegooid.
Peter de Klerk, Rotterdam
Wanneer de VVD doorgaat met het ontnemen van het lidmaatschap aan mensen die anderen geld ontfutselen, wordt het wel heel leeg in die partij.
Theo van Dijk, Den Haag
Steeds duidelijker wordt dat de homo sapiens de wereldvrede niet kan handhaven. Toch is er nog hoop: roep AI in als hulpmiddel. Laat algoritmen de beslissingen bepalen, ingegeven door alle relevante factoren op de zwakke ‘menselijke’ na, zoals emotionele en egoïstische.
Natuurlijk houdt de zogenaamd ‘wijze’ mens in dat geval voorlopig nog wel een controlerende vinger in de pap, maar is dan toch al wel aardig op weg naar de volgende fase, namelijk de ‘homo deus’.
Jan van der Klooster, Almere Haven
De AI-hype heeft de dubbele kans om aan te tonen dat het géén hype is: voer de gegevens over de twee conflicten in Oekraïne en Israël/Gaza in en presto, zelfs ik ben overtuigd van AI. Maar laat me raden: dat lukt niet. Dan maar even een minder grote bek.
Dick Jan Braggaar, Assen
Zeewolde vraagt 175 duizend euro subsidie aan voor het afbreken en opnieuw opbouwen van het landschapskunstwerk Sea Level. Een 200 meter lange betonnen muur en 25 centimeter dik (V, 30/10). Op 17 oktober 2023 zaten er vier genodigden bij de lokale omroep Zeewolde en bespraken de groeiende armoede aldaar. Elke week worden daar aan 55 huishoudens voedselpakketten verstrekt. Wellicht een idee om armoede voorrang te geven aan beton?
Karel Ligtvoet, Berkel en Rodenrijs
In de ingezonden brief ‘Klaagland’ van F.M. Boon omtrent torenhoge blinde verslaving aan hebzucht blijkt maar weer eens hoe treffend mijn vader zaliger het verwoordde: ‘Hebzucht is erger dan geelzucht, want geelzucht gaat weer over.’
Peter Buikema, Maastricht
Bestuurskundige Paul ‘t Hart stelt aan het eind van het interview terecht dat goed luisteren geslaagd beleid kenmerkt. Daar voeg ik graag aan toe dat goede vragen daar veelal aan voorafgaan. Deze activeren immers gedachten die anders onbesproken zouden blijven. Ze zijn een uitnodiging tot hardop denken, analyseren, reflecteren om via een uitwisseling van gedachten tot nieuwe inzichten en perspectieven te komen die grote veranderingen kunnen bewerkstelligen.
Een krant ontleent zijn karakter aan goede luisteraars en vragenstellers. Ieder gesprek wint aan betekenis door oprechte belangstelling. Dat begint al met de eenvoudige, maar o zo wezenlijke vraag: ‘Hoe gaat het met jou?’ Die mag je altijd stellen. Als journalist, als politicus, als beleidsmaker, als mens. Je staat er van te kijken wat het antwoord soms oplevert.
Erik ten Have, Nijmegen
In Nederland lijkt de simpele handeling van een koffie to go bestellen een subtiele verandering te ondergaan. Steeds vaker word ik geconfronteerd met het dilemma om al dan niet fooi toe te voegen aan mijn ‘to go’-bestelling. Bij het afhalen van mijn koffie kijk ik nu regelmatig naar een scherm dat me vraagt of ik 0, 10, 15, of zelfs 20 procent fooi wil geven, terwijl het eenvoudigweg aantikken van ‘no tip’ zich bescheiden onderin verschuilt.
Het voelt wat ongemakkelijk, alsof mijn koffiemoment nu vergezeld gaat van een sociale verwachting. In Amerika is het geven van fooi bij dergelijke transacties gebruikelijk, maar hier lijkt het een nieuw fenomeen te zijn.
Het lijkt wel alsof het scherm me uitnodigt tot een beslissing die voorheen automatisch was. Het nalaten van fooi voelt bijna als een sociale faux pas, terwijl het wel toevoegen van een fooi me een moment van twijfel bezorgt.
Ik kan niet nalaten me af te vragen: zal deze vraag binnenkort ook gesteld worden bij het afrekenen bij de zelfscan in de supermarkt? ‘Hoeveel procent fooi wilt u toevoegen aan uw perfect gescande boodschappen?’
Misschien wordt het tijd om mijn portemonnee op te frissen voor een nieuwe lading muntgeld.
Maartje Mulder, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden