‘Meestal bespreken we geen tegenvallende series, maar voor All the Light We Cannot See (Netflix) maak ik een uitzondering. Deze vierdelige miniserie is namelijk gebaseerd op een enorme bestseller van Anthony Doerr die zo’n tien jaar geleden uitkwam. Het boek sprak kennelijk tot de verbeelding, want er zijn wereldwijd 15 miljoen exemplaren van verkocht.
Het verhaal draait om twee hoofdpersonen: Marie-Laure, een blind Frans meisje dat rond het einde van de oorlog in contact komt met het verzet, en een Duitse jongen, Werner, die bij een soort nazi-opsporingsdienst zit die op zoek is naar illegale radiouitzendingen. Marie-Laure maakt radiouitzendingen waarmee boodschappen aan de geallieerden worden doorgegeven, Werner wordt geschetst als een humane soldaat die door het Duitse leger wordt gedwongen mee te vechten.
Het boek is een filosofische roman over zintuigen en radio tegen de achtergrond van de Tweede Wereldoorlog, maar blijkbaar was dat te subtiel en literair voor de seriemakers. Zij besloten er een hardcore actieserie van te maken. Het is alsof Netflix dacht: dit is ons prestigeproject, voor mensen van alle leeftijden rondom de planeet, laten we nog maar in de meest zwart-witte termen uitleggen waar de Tweede Wereldoorlog over ging en wat voor types de nazi’s waren.
Het werkt voor geen meter. Als seriekijker die het boek niet heeft gelezen, vraag je je af wat je in godsnaam bekijkt. Het heeft alle kenmerken van een prestigieuze Netflix-blockbuster tegen het einde van het jaar, behalve dat het totaal mislukt is. Dat is vreemd, want er was geld, een ervaren regisseur, scenarist en goede acteurs (zoals Mark Ruffalo en Hugh Laurie), en toch komt het op geen enkele manier bij elkaar. Het enige lichtpuntje was Aria Mia Loberti, die Marie-Laure speelt. Die had beter verdiend.’
‘Het tweede seizoen van Welcome to Wrexham. Deze documentaireserie van Disney Plus gaat over de Welshe voetbalclub Wrexham AFC, die drie jaar geleden gekocht werd door acteurs Rob McElhenney en Ryan Reynolds.
In het eerste seizoen volgden we hoe die twee Hollywoodtypes eigenaar werden van een slecht presterende club die in een heel lage divisie speelde. Het lukte toen net niet om te promoveren, dus het tweede seizoen draait om diezelfde kwestie. Inmiddels is dat voetbalseizoen ook afgelopen, dus we weten al of het Wrexham is gelukt om te promoveren. Maar als je gaat kijken, zou ik dat nog niet opzoeken.
De charme van het kleine plaatsje in Wales, waar de voetbalclub echt het hart van de gemeenschap is, versus de sympathieke filmsterren die ook niet weten in welke wereld ze terecht zijn gekomen, werkt ook in het tweede seizoen heel goed. Daarnaast wordt gereflecteerd op de consequenties van het eerste seizoen. Op het moment dat je van iets dat in de marge van de voetbalwereld ligt een serie gaat maken, verandert natuurlijk de hele dynamiek. Wrexham AFC kreeg door de serie een internationale fanschare, met supporters die de opstelling kennen en allemaal een Wrexhamshirt willen.
Wat dat betreft is het een soort voetbalsprookje, maar je moet wel zelf promoveren. Dat kun je niet manipuleren, hoeveel camera’s je er ook omheen zet. Die aangename spanning maakt het nieuwe seizoen erg prettig om naar te kijken. Welcome to Wrexham is feelgood-tv, zeker als je cynisch wordt van het nieuws over het grote geld in de moderne voetballerij.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden