Meestal zijn het de überfans van popsterren die naar hun idolen worden vernoemd. Justin Bieber, Taylor Swift en Selena Gomez treden op voor uitzinnige massa’s Beliebers, Swifties en Selenators. Dylanologists uiten hun liefde niet met hoog gegil, maar met het opdreunen van zo veel mogelijk Bob Dylan-feitjes.
Philophiles zijn een slag apart. Ze zijn de meest toegewijde fans van Phoebe Philo (50), de Britse modeontwerper die maandag, na een hiatus van vijf jaar, haar eerste collectie onder haar eigen naam presenteerde.
Misschien kun je ze zelfs beter volgelingen noemen dan fans. Sinds twee jaar geleden werd aangekondigd dat Philo zou terugkeren, werd in artikelen over de ontwerper opvallend religieus taalgebruik gebezigd. Men sprak over de messias en haar discipelen, over de patroonheilige van de female gaze, de vrouwelijke blik. Het woord halleluja viel.
Wat is het toch met de onopvallende en teruggetrokken Philo dat uitgerekend zij onder modeliefhebbers zo’n godenstatus heeft? Ze werd geboren in Parijs en groeide op in Harrow, Groot-Londen. In 1996 studeerde ze af aan Central Saint Martins en een jaar later vertrok ze naar Parijs om bij modehuis Chloé te werken, waar ze de rechterhand werd van klasgenoot Stella McCartney. In 2001 volgde Philo haar op als hoofdontwerper.
Die godenstatus kreeg Philo daarna pas, toen ze in 2008 creatief directeur werd bij het ingedutte Franse modehuis Céline, waar ze een decennium zou blijven. Niet alleen haar minimalistische ontwerpen vlogen de winkel uit, ook de witte Stan Smith-gympen die ze zelf droeg – Adidas heeft haar vast een bedankje gestuurd voor het opstuwen van de verkoop. Vrouwen wilden Philo zíjn. Ze voelden zich door haar gezien en begrepen.
Ook Philo’s keuzen op persoonlijk vlak maakten haar geliefd. De top van de modewereld is ingericht op mannen zonder gezin. Van vrouwen die op dat niveau willen meedoen, wordt verwacht dat ze zich in dezelfde mal wringen. Maar Philo baarde opzien door met zwangerschapsverlof te gaan en stopte bij Chloé om zich twee jaar volledig op haar gezin te richten. De ontwerpstudio van Céline werd van Parijs naar Londen verhuisd, zodat Philo dicht bij haar man en inmiddels drie kinderen kon zijn.
Toen ze bij Céline werd opgevolgd door Hedi Slimane, die behalve het accent aigu uit het logo ook de geliefde female gaze bij het vuil zette, waren de fans in diepe rouw. Online rezen de prijzen van tweedehands Céline-stukken uit het ‘Phoebe Philo-tijdperk’ de pan uit. Haar nalatenschap heet nu ‘old Céline’, om te benadrukken dat het nieuwe Celine van Slimane er helemaal niets mee te maken heeft.
Maandag aan het eind van de middag werd er een e-mail verstuurd met de langverwachte woorden: ‘phoebephilo.com is now open’. De eerste collectie van de inmiddels 50-jarige ontwerper is niet fysiek gepresenteerd, maar met foto’s op een website. Verder is het een Philo-collectie ten voeten uit, met wijde pantalons, grote jassen en een ingetogen kleurenpalet: zwart, wit, antraciet, aubergine en legergroen, met accenten in lila, rood en metallic.
De schoenen hebben hoge hakken maar er is in acht genomen dat de meeste vrouwen vijf tenen hebben die er, bij voorkeur, naast elkaar in moeten. Structuren van leer, gerafelde zijde en pailletten maken het geheel speels, net als het spaarzaam ingezette bloot: met lange ritsen aan de achterkant van broekspijpen kunnen dragers zelf bepalen of ze alleen een stukje kuit laten zien of ook de onderkant van hun billen.
Een opvallende keuze: alles is direct te koop. Althans, wás te koop. Vooral de zilveren en gouden kettingen met daarop het woord ‘mum’ vlogen de virtuele winkel uit. In het Philo-universum kun je het moederschap trots uitdragen, zonder minder serieus te worden genomen. Liefhebbers moeten wel diep in de buidel tasten: een spijkerbroek kost 950 euro, voor een handgebreide T-shirtjurk met pailletten tel je 14 duizend euro neer.
Toch heeft Philo’s imago tijdens haar vijfjarige sabbatical wel een deukje opgelopen. De laatste maanden circuleerde er op sociale media een interview uit 2013 met het Somalische supermodel Iman, waarin ze Philo van racisme beschuldigde. De ontwerper zou eens tegen Iman hebben gezegd dat ze zich niet wilde laten dwingen om zwarte modellen te gebruiken.
Gedwongen of niet, anders dan in haar Céline-periode gebruikt Philo nu wel modellen met verschillende huidskleuren. Ook is er veel variatie in leeftijd, rimpels mogen gezien worden (Philo strikte bij Céline al eens de destijds 80-jarige schrijver Joan Didion als campagnemodel).
Maar de vrouw van nu eist nog meer diversiteit, zeker van de hoeder van de female gaze. Haar modellen zijn dan wel divers qua huidskleur en leeftijd, maar nog altijd allemaal even dun. Op Instagram vat een verbolgen Philophile de kritiek bondig samen: ‘Vrouwen met een gemiddeld postuur hebben óók geld hoor.’
Dat de collectie die Phoebe Philo maandag online presenteerde zo snel uitverkocht raakt, komt niet alleen door haar populariteit, maar ook doordat er aanzienlijk minder is geproduceerd dan de verwachte vraag. Het is een van de manieren waarop het merk, aldus een uitgebreid statement op de website, sociaal en ecologisch bewuster te werk wil gaan.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden