Mooi: de verwarring zit nu eens niet bij de politicus, maar bij de journalist. Ron Fresen, tot voor kort bekend als politiek verslaggever van de NOS, voerde zaterdag een gesprek met Mark Rutte voor het Haagse radioprogramma Spuigasten. Het is goed te weten dat beide heren veel vaker tegenover elkaar hebben gezeten, met en vooral ook zonder microfoon en camera.
Je hoort dat het Rutte aanvankelijk moeite kost om ‘U’ te zeggen tegen deze oude bekende, maar Rutte is een lenige leerling. Fresen stelt een kritische vraag, hij citeert de nieuwe VVD-leider Yesilgöz die tegen het Algemeen Dagblad heeft gezegd: ‘Rutte was een goeie premier, maar hij heeft er te lang gezeten, en had eerder moeten weggaan.’ Fresen last even een pauze in, rekt de spanning en vraagt dan: ‘Tsja, heeft zij gelijk?’
Op dit moment zou ik graag een voice-over willen inlassen: de vraag is lekker kritisch, een klassieke catch-22, want gaat Rutte zijn VVD-opvolger afvallen? Gaat-ie erom heen praten, gaat hij nu eindelijk zweten? Op alles heeft Fresen gerekend, maar niet op het volmondige ‘Ja’ van Rutte, die daar tot overmaat van ramp ook nog aan toevoegt: ‘Vind ik ook.’
Fresen verbouwereerd: ‘O’. Zoveel instemming, à la seconde, het zou verboden moeten worden.
Het prachtige aan radio – uit die webcams! – is dat je de gezichtsuitdrukking erbij mag verzinnen, en ik wed dat het gezicht van Fresen getekend werd door ongeloof. Interviewer had zich ingesteld op trekken, zeuren en doorvragen, en hij krijgt het volle pond zomaar in de schoot geworpen.
Is Rutte nu heel eerlijk, of toch weer berekenend en handig?
Niet zo interessant volgens mij. Het gaat hier om de journalistiek die per ongeluk kunst wordt. Het gaat om een hoorspel, een sketch voor twee heren, waarbij een van de gesprekspartners (Rutte) zich weigert te houden aan zijn rol en de uitgeschreven tekst. Het wordt ineens Samuel Beckett.
Die ontregeling, dat is in mijn ogen veel meer het ‘nieuws’ dan de kop die ik overal lees: ‘Rutte: „te lang aangebleven”.’
En omdat ik toch bezig was, luisterde ik ook naar de rest van de uitzending. Daarin wordt weer een ‘hard nieuwsfeit’ buitgemaakt, namelijk dat Rutte wellicht, eventueel, ‘zou zoiets op mij afrollen’, interesse heeft voor de functie van secretaris-generaal van de NAVO.
‘Afrollen’: Rutte beschikt, ik hoorde het nu weer, over een idiosyncratisch vocabulaire als een tijdscapsule, zoals ooit Luns en van Agt. Als-ie ‘vent’ wil zeggen, verbetert hij zichzelf en maakt er ‘man’ van.
Wij gaan Rutte niet per se missen, wij gaan zijn tijd missen, ook al omdat we toen jonger waren.
Source: NRC