Alle politieke partijen maken zich zorgen over de woningmarkt. Mogelijke oplossingen: van bouwen in weilanden tot het beperken van de instroom van woningzoekenden.
Veel daklozen, van economisch woninglozen die nu in een auto slapen via studenten en net gescheiden mensen op een bank bij vrienden tot arbeidsmigranten, zouden graag in een camper of caravan slapen. Fatsoenlijk bed, een toilet zodat je niet in de bosjes hoeft te poepen, vuilwatertank om geen sporen achter te laten.
Het siert de politiek dat zij in 2007 het landelijke verbod op wildkamperen heeft geschrapt. Helaas hebben vrijwel alle gemeenten het nu in hun apv opgenomen. Schrappen van die bepaling, zoals in Den Helder en Sliedrecht al zonder noemenswaardige problemen gebeurd is, zou in één klap honderdduizend ‘daken’ er bij betekenen.
Niek van Dijk, Amsterdam
Een van de raadsels van verkiezingen in de wereld, ook in Nederland, is waarom bepaalde groepen kiezers keer op keer bijna blind op dezelfde partij blijven stemmen. Soms zelfs decennia lang op de partij die ook al de voorkeur van hun ouders had.
Wat die partij ook deed, hoe haar parlementariërs en gemeenteraadsleden ook stemden, wat er ook in haar verkiezingsprogramma stond, hoe succesvol hun partij ook was in regering of oppositie, hoeveel partijleden ook voor de rechter gedaagd werden, wat voor reputatieschade de partij ook leed door ongewenst gedrag, wat de nieuwe noden van de samenleving ook waren, hun partij kon in het stemhokje op hen rekenen.
Geen voetsoldaten van de democratie dus, wel van hun partij, want wat er ook gebeurde, hun partij moest er zijn, als een soort eeuwig tegengeluid. Tegen de ongelijkheid. Tegen immigratie. Tegen het kapitalisme. Tegen het leger. Tegen subsidies aan bedrijven of orkesten. Tegen uitkeringen. Tegen koeien. Tegen studiebeurzen. Tegen de grachtengordel. Tegen Brussel. Tegen Washington.
Ik zou willen dat ze in 2023 eens minder gewichtig en heldhaftig zouden doen over waar hun partijen op tegen zijn en wat dieper nadenken over waar ze zelf, als kiezer, eigenlijk vóór zijn. Als mens willen ze uiteraard allemaal het beste. Als kiezer moet je kiezen tussen niet zo perfecte clubjes.
Er is al jaren volop aandacht voor de zwevende kiezers, want daar moeten campagnestrategen iets mee. Aan de eeuwig getrouwen hoeft geen minuut tijd en geen cent gespendeerd te worden.
Er is dit jaar echt een kans voor de eeuwig partijtrouwe kiezers om ‘het verschil te maken’, zoals de Amerikanen zeggen. Ik wil hopen dat die kiezers dit jaar eens de overstap wagen naar een andere partij om een geheel nieuwe coalitie – zonder VVD, PVV, CDA, PvdA of D66 – de kans te geven om zo’n dertig jaar wanbeleid op allerlei fronten te corrigeren.
Je kan natuurlijk ook eerst de kat uit de boom kijken en vier jaar wachten. Maar ik zou zeggen: grijp nu die kans.
Anneke van Ammelrooy, Maastricht
In het interview met Lammert Kamphuis gaat de filosoof in op de toenemende polarisatie binnen onze maatschappij. Kamphuis komt met een aantal voorstellen die een individuele burger kan doen om te voorkomen dat deze te veel gaat geloven in zijn eigen gelijk en hierdoor de kans groot is dat hij/zij polariseert.
Ik mis het advies om de ingezonden brieven in de Volkskrant te lezen. Hierin staan ook meningen die afwijken van de mening van de lezer én stof tot nadenken geven.
Peter van der Weijden , Monster
Ik heb het drie keer nagelezen maar het staat er echt op pagina 5 van de zaterdagse krant: Pieter Omtzigt zelf stemde tegen zijn eigen amendement over de financiering om de rente op studieleningen te bevriezen. Hij twijfelt er namelijk aan of het afbouwen van de belastingvrijstelling voor expats voldoende opbrengt.
Dus jezelf framen als de redder van de studenten, maar ondertussen tegen de motie stemmen waarvan je eigen amendement onderdeel uitmaakt. Als dit is wat Omtzigt verstaat onder fatsoenlijk bestuur, hou ik mijn hart vast voor de toekomst.
Marthijn Stam, Den Haag
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden