‘Ik interview ze allebei in de komende weken. Misschien ben ik iets nieuwsgieriger naar Yeşilgöz. Van haar hebben we het minst gezien in de context van de verkiezingen – als ze ergens te gast was, zat ze daar soms niet als lijsttrekker van de VVD, maar als minister van Justitie.
‘Net als tweeënhalf jaar geleden maken we bij Nieuwsuur thema-afleveringen rondom alle grote politieke partijen. De onderzoeksredactie is er bijna drie maanden mee bezig geweest. Zowel voor de VVD als de BBB heeft het lijvige documenten van rond de tweehonderd pagina’s opgeleverd.
‘Zo’n rapport hebben we van elke partij. Op basis daarvan interviewen Mariëlle Tweebeeke en ik afwisselend de lijsttrekkers. Ook blikt Arjan Noorlander terug op de afgelopen kabinetsperiode: wat hebben de partijen beloofd, voor welke moties hebben ze gestemd? Bij de grotere partijen zitten mensen uit de achterban in de uitzending op een kruk om vragen te stellen.
Over de auteur
Gijs Beukers is mediaredacteur bij de Volkskrant. Hij schrijft vooral over televisie, podcasts en boeken.
‘Ik denk echt dat dit totaal andere verkiezingen worden dan de vorige keer. Ook bij Khalid & Sophie en Op1 zie je meer een-op-eengesprekken, er zijn tot nu toe minder debatten. Er is een maatschappelijke roep om een rustiger toon, om meer inhoud. Ik denk dat dat allemaal op het lijf van Nieuwsuur geschreven is.’
‘Jeremy Paxman. Bij het BBC-programma Newsnight interviewde hij zijn gasten tongue in cheek en met een stiff upper lip.
‘Ik vind Jeroen Pauw misschien wel de beste interviewer van Nederland, maar de beste man weet dat ook wel van zichzelf. Neem zijn maniertjes: dan kijkt hij omhoog en speelt hij verveeld. Hij doet dat uitmuntend, maar zou hij zelf inzien dat het een vorm gaat worden?
‘Naar collega-interviewers kijk ik heel technisch. Bijvoorbeeld naar de stiltes die ze durven laten vallen. Wat ik buitengewoon knap vind, is hoe sommige mensen in staat zijn à l’improviste een zin over wat dan ook te formuleren. Eva Jinek is daar meester in. Zij kan een vraag stellen die dertig seconden duurt, maar waarin geen woord op de verkeerde plek staat.’
‘Dat dat twee heel verschillende dingen zijn, is de denkfout van Rob Wijnberg – een van de vele denkfouten van Rob Wijnberg.
‘In zijn nieuwe boek Voor ieder wat waars verwijt hij mij cynisme vanwege mijn interview met Wopke Hoekstra in de aanloop naar de vorige verkiezingen. In het boek schrijft Wijnberg mijn vragen uit, stelt dat die niet inhoudelijk waren – ik zou Hoekstra’s religie in twijfel trekken – en vraagt hij de lezer retorisch wat we daarmee zijn opgeschoten.
‘Ik vroeg Hoekstra onder meer of hij weleens bidt en hoe vaak de term ‘doorpakken’, uit zijn partijslogan, in de Bijbel staat. Natuurlijk heb je niets aan alleen die vragen, het gaat om de antwoorden – die Wijnberg niet opschreef. En ik denk dat de aarzelende antwoorden van Hoekstra een blik in de toekomst van het CDA boden.
‘Het kan me niets schelen of Hoekstra wel of niet gelooft. Het ging mij erom welke politieke weg hij op wilde gaan. Die bleek consulterig te zijn, VVD-light, en je ziet nu dat het CDA daarvan terugkeert. Onder Henri Bontenbal staat de C weer voor christelijk.
‘Volgens Wijnberg is cynisme – twijfelen op basis van argwaan over motieven – altijd slecht. Ik ben het daar niet mee eens. Sterker nog, ik vind het bijna een morele verplichting om soms te twijfelen aan de motieven van de macht. Kijk naar Groningen of het toeslagenschandaal.
‘Natuurlijk mag Wijnberg mij verpakken als zijn j’accuse. Wat ik alleen teleurstellend vind, is dat hij precies doet waartegen hij vecht: het bedrijven van cynische journalistiek. Hij gaat uit van mijn kwade motieven, terwijl hij me ook had kunnen opbellen om ernaar te vragen. Nu moet ik van andere journalisten horen dat ik in zijn boekje sta.
‘Verder vind ik het een aardige man en de belangrijkste mediacriticus die we in Nederland hebben, ook al zegt hij al tien jaar hetzelfde.’
Gooit zijn handen omhoog: ‘Ah, Brecht! Bertolt Brecht! Mijn hemel. Bert Brecht, de uitvinder van de Verfremdung, de uitvinder van het doorbreken van de vierde wand in het theater, de narrator, de denker, de humorist, de bokser. Een man uit één stuk.
‘Ik hou van theater en deze man heeft het theater vernieuwd. Hij heeft een vertelstructuur geïntroduceerd waar ik ook gebruik van maak. Niet alleen aan de kijker vertellen: er komt een scène, punt. Je moet handvatten geven: er komt een filmpje, dat gaat over dit vraagstuk en je moet daarop letten.
‘Als correspondent heb ik in Berlijn gewoond en ben ik naar drie opvoeringen van de Dreigroschenoper geweest, de Driestuiversopera. Als fanboy zat ik daar stiekem met al die liedjes mee te neuriën.’
‘Tussenstation. Ik ben denk ik 45, 46 (Wollaars is 46, red.) en de gedachte dat ik twintig jaar hetzelfde blijf doen, beangstigt me. Tegelijkertijd is er nog geen dag geweest waarop dit werk niet boeiend is geweest. De ene dag voer ik een gesprek over dijkbewaking, de volgende over een nieuwe tentoonstelling van het Stedelijk Museum Amsterdam.
‘Maar alles is uiteindelijk een tussenstation. Ik wil alles uit het leven halen, niet alleen op journalistiek gebied. Op een podium wil ik een Duits lied zingen als dat in me opkomt. Dat verlangen kan ik bij Nieuwsuur niet echt kwijt, maar gelukkig organiseert Alexander Klöpping (een vriend van Wollaars, red.) soms podcastavonden met optredens, waar dat wel kan.
‘Ik ben geen christelijk mens, maar het concept ‘woekeren met je talenten’ spreekt me aan. Je hebt talenten gekregen en daar moet je wat mee doen. En als je niet zomaar ergens genoegen mee neemt, kan je nog meer meemaken dan je al meemaakt.
‘Voor de politieke interviews die ik nu ga doen, zet ik veel aan de kant. Ik spreek niet af met vrienden, ik drink niet en sport veel.
‘Je treft me in een high, ik denk nu dat ik het allemaal aankan. Maar dingen kunnen ook zwaar vallen. Janine (zijn vriendin Janine Abbring, red.) zegt weleens dat ze vlak voor een uitzending van Zomergasten zo gespannen was dat ze bijna hoopte dat ze een been brak, zodat ze niet op zou hoeven. In mindere perioden kan dat gevoel ook bij mij overheersen.’
‘Duitsland. Vanwege de recente geschiedenis begrijpt dat land wél dat democratie kostbaar is, dat erop gelet moet worden. In de Nederlandse politiek is dat besef de afgelopen decennia verwaterd. Hier heerst de beeldvorming en marketingbullshit. Soms denk ik dat politici in Nederland liever naast Gerard Joling zitten dan naast Mariëlle of mij om zich tijdens een kritisch gesprek te verantwoorden.
‘Media hebben hierin ook een rol. Nieuwsuur heeft natuurlijk een ander format, maar lange interviews van politici van bijvoorbeeld een uur, ook buiten verkiezingstijd, zie je hier helemaal niet. In Duitsland zijn die gebruikelijk.
‘Op hun beurt hebben burgers de verantwoordelijkheid om zich op de inhoud te blijven richten, vind ik. Je moet je een mening vormen over de pensioenleeftijd, niet alleen over de glimlach van Jesse Klaver.
‘Ik heb het idee dat de politiek dit jaar dus weer iets inhoudelijker wordt, maar we moeten blijven oppassen dat we niet wegzakken in Gerard Joling-achtige niksigheid.’ Richt zich tot het opnameapparaat: ‘Trouwens, sorry Gerard, ik ken jou helemaal niet, ik zeg allemaal lullige dingen over je, maar misschien ben je wel een groot denker. Als je van Brecht houdt, ga je dan met me mee? Groet, Jeroen.’
‘Clairy Polak. Niet ten koste van die twee, maar om een klein monumentje te bouwen voor een vrouw die langzaam uit beeld verdween terwijl ze een van de meest non-conformistische, kritische geesten was die we hadden. Het Filosofisch Kwintet mocht ze blijven presenteren, maar bij de nieuwsprogramma’s Nova en Buitenhof moest ze plaatsmaken. Zeker op televisie moeten vrouwen dat nog altijd net wat eerder.
‘Soms, als ik in de tv-studio zit, denk ik aan hoe zij klaagde over alle make-up en toeters en bellen. Ze had gelijk, denk ik dan. Doe al die bullshit weg en voer gewoon een gesprek. Clairy was gewoon een grote, en ineens is ze er niet meer.’
1977 30 september geboren in Woerden
1995-2000 Studie communicatiesystemen aan de Hogeschool Utrecht
2002-2007 Redacteur en verslaggever bij AT5
2007 Uitwisselingsproject met Duitse omroep WDR
2007-2009 Redacteur NOS
2009-2015 Algemeen verslaggever NOS Journaal
2015-2018 Correspondent in Berlijn voor de NOS
2018-nu Presentator Nieuwsuur
2021 Wint Sonja Barend Award voor interview met Wopke Hoekstra
Jeroen Wollaars heeft een relatie met televisiepresentator Janine Abbring en woont in Amsterdam. Hij heeft een zoontje van 5 maanden.
De verkiezingsreeks van Nieuwsuur (NPO 2, 21.30 u.) begint 1/11 met de aflevering over Denk en eindigt 17/11 met de uitzending over de VVD.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden