Lunden en Olivia zijn influencers van het meest generieke soort: twee knappe meisjes van in de twintig, de een blond, de ander brunette, altijd strak in de make-up, altijd in hotpants. Ze delen hun outfits en morning routines op TikTok met een kleine zevenhonderdduizend volgers. Ze hebben sponsordeals met Sephora, TJ Maxx en Taco Bell. Ze zijn doorsnee op elk mogelijke manier. Behalve dat ze een relatie hebben. Met elkaar, dus.
Op 1 oktober van dit jaar deden Lunden en Olivia wat zo veel verliefde influencers doen in de hoop op extra aandacht: ze trouwden. In aanloop naar de grote dag veranderde hun TikTok in één grote voorbereiding: jurken passen, catering voorproeven, een zoektocht naar de perfecte huwelijksband. Hoogtepunt van het trouwoffensief was het huwelijk zelf: een ongekend clichématig feest van witte tule, witte rozen en witte taart. De aftermovie is 2,7 miljoen keer bekeken.
Over de auteur
Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist. Voor de Volkskrant schrijft ze essays en reportages en doet ze eens in de vijf weken dienst als tv-recensent.
Lang konden Lunden en Olivia niet profiteren van hun romantisch opgevoerde tractie: kort na hun trouwerij verschenen op Reddit oude, racistische tweets van Lunden. Reageerders merkten vervolgens op dat de trouwlocatie van de twee influencers ooit eigendom was van een slavenhouder. Binnen een paar uur veranderde Lundens imago van toegankelijk, commercieel lhbti-icoon in dat van white supremacist in woke-kleren.
Lunden en Olivia pareerden de commotie met een excuusfilmpje precies zo basic als de rest van hun content. Vanaf hun huwelijksreis volgden ze met stemmige gezichten de inmiddels overbekende stappen die worden aangeraden door reputatiemanagers – vaak zelf influencers met tienduizenden volgers. Stap één: neem verantwoordelijkheid. Lunden zegt dat het ‘niemands schuld is, behalve die van haar’ dat de tweets online hebben gestaan. Twee: geef uitleg. Lunden dacht als puber dat het oké was om dit soort dingen te zeggen, maar ziet nu in dat het echt niet kan. Drie: toon bereidheid tot verandering. Iedereen die zich geschoffeerd voelt, mag Lunden een bericht sturen. Dan zal ze reageren, beloofd.
Door de opkomst van accountability-cultuur, het daaruit voortgekomen arsenaal aan meer en minder succesvolle reacties én de manifestatie van crisiscommunicatie als ontcancelling on demand, is de excuusvideo een ongeveer even voorspelbaar genre geworden als de mukbang of de morning routine.
‘Cancelcultuur’ verwerd in korte tijd bijna tot een nieuw mediagenre: een soort publieke juryrechtspraak, waarbij het niet zozeer gaat om de ten laste gelegde feiten, maar om de manier waarop de verdachte reageert. Dat de positie en het gedrag van de bekritiseerde daarmee niet per se verandert, laat staan het systeem dat eraan ten grondslag ligt, wordt tijdens die performance uit het oog verloren. Lunden en Olivia zijn na een korte pauze alweer terug op TikTok, met een arsenaal aan gesponsorde video’s, gecombineerd met obligate, progressieve hashtags: #lgbtqcouple, #lesbiansoftiktok.
De blouse die Lunden aanhad in haar verontschuldigingsvideo – lichtgroen met een enorme kraag, 200 dollar bij Loeffler Randall – ging na het uploaden spottend viraal op Reddit als ‘apology pilgrim shirt’. Ondertussen werden alle maten binnen recordtempo uitverkocht.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden