Twan Huys wilde aan het begin van het College Tour-debat weten voor welke partij de vier aanwezige lijsttrekkers kozen toen zij voor het eerst mochten stemmen. Yeşilgöz stemde SP, zei ze. Vervolgens, naar de zaal: ‘Dus het kan met jullie ook nog goed komen.’ Gelach. Huys: ‘Diezelfde grap maakte u twee weken geleden’ – toen zat ze ook bij College Tour. Klopt, zei Yeşilgöz, ‘maar dit zijn weer allemaal studenten, dus ik gooi hem nog eens op.’ Boeien, bedoelt ze: het scoorde toen, het scoort nu, en ik zie er weer leuk uit op tv.
Caroline van der Plas stemde CDA, Omtzigt ook. Of hij twijfelde, vraagt Huys. ‘Eeehm, nou, ik vond het toen lastig te volgen, zat in het buitenland tussen mijn achttiende en achtentwintigste, dus kon niet alle verkiezingen meedoen…’ Hardop denkend: ‘Ja, waar twijfelde ik over, ik denk dat ik nog wat linkser was, dus misschien dacht ik aan de PvdA.’ Timmermans, kom er maar in: ‘Op Joop den Uyl, zonder twijfel.’
Over de auteur
Doortje Smithuijsen is filosoof en journalist. Voor de Volkskrant schrijft ze essays en reportages en doet ze eens in de vijf weken dienst als tv-recensent.
Op het podium van College Tour zaten zondagavond drie lijsttrekkers die het goed wilden doen voor de zaal, de kijkers en de peilingen en één lijsttrekker die het vooral goed wilde doen. De reden waarom Omtzigt de komende verkiezingen vermoedelijk niet zo zal scoren als verwacht, is dezelfde waarom het slimste kind van de klas nooit klassenvertegenwoordiger wordt: perfectionisme overschaduwt ambitie; wie altijd het juiste antwoord moet geven, mist lef. Op de vraag of hij premier wil worden hield Omtzigt een verhandeling over de noodzaak van een ander kiesstelsel. Op een vraag over huisvesting kwam een eindeloos verhaal over de relatie tussen het woningtekort en migratie.
Omtzigt wil een inhoudelijk debat, zei hij. Een verkiezingsstrijd wordt alleen niet uitgevochten met inhoud, maar met oneliners op tv. Bewijs daarvan levert alleen al de opzet van dit eerste debat: de lijsttrekkers waren niet uitgenodigd vanwege de huidige peilingen of zetelverdeling, maar omdat ze eerder te gast waren bij College Tour. Handig: de productie had hun 06-nummer nog en kon met oude beelden een kek introfilmpje maken. Niemand die het gek vond, verder.
Uiteindelijk probeerde Omtzigt toch een rondje gelach binnen te halen, door na een vraag over het lerarentekort te vertellen dat hij ooit doceerde aan de UvA. Verwachtingsvol liet hij een stilte vallen in de aula van de VU, kennelijk overtuigd van een Ajax-Feyenoord-rivaliteit tussen de hoofdstedelijke universiteiten. Dat die er niet is, zou hij toch moeten weten – de helft van de academische populatie bestaat uit de internationale studenten waaraan hij zich zo ergert. Timmermans haalde na een verhaal over herverdeling van onderwijsbudgetten weer links in met de simpele opmerking dat kinderopvang een overheidstaak moet worden. Minder inhoud, meer imagobuilding. In het kader daarvan is het trouwens voor Caroline van der Plas te hopen dat ze tijdens de komende debatten niet meer steeds moet hoesten – staat toch slecht als je ondertussen de stikstofcrisis negeert.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden