Nederland heeft twee stikstofproblemen. Via de lucht slaat te veel stikstof neer in natuurgebieden. Daarnaast belandt ook te veel mest in ons water. Mede hierdoor is de waterkwaliteit in Nederland erg slecht: minder dan 1 procent voldoet aan de Europese norm. Die kwaliteit gaat de laatste jaren bovendien verder achteruit.
Om de waterkwaliteit te verbeteren zijn een paar maatregelen genomen. Zo moet sinds dit jaar tijdens het mesten wat afstand worden bewaard tot de slootranden.
Daarnaast moeten akkerbouwers eens in de vier jaar een rustgewas telen. "Rustgewassen zijn goed voor de kwaliteit van water en bodem. De kans op uitspoeling van stikstof en fosfaat is kleiner", schrijft de Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO) daarover.
Op veel van die rustgewassen valt weinig aan te merken. Gras is er bijvoorbeeld een, net als klaver. De meeste andere zijn bovendien eetbaar. De RVO noemt onder meer tarwe, rogge, haver, erwten, raapzaad, sojabonen en spitskool.
Maar er zijn ook rustgewassen die een stuk minder goed zijn voor de waterkwaliteit, bijvoorbeeld door landbouwgif. Geen enkele sector gebruikt per hectare zo veel bestrijdingsmiddelen als de (niet-biologische) sierbollenteelt, en daarbinnen spannen lelies en pioenrozen de kroon.
Desondanks zijn lelies "op het laatste moment" nog toegevoegd aan de lijst van toegestane vanggewassen, vertelt Urgenda-directeur Marjan Minnesma aan NU.nl.
"Van alle bollen zijn lelies het ergst, met tot wel 35 soorten gif en tweewekelijks spuiten als gemiddelde. Het is heel ongezond om naast te wonen."
Bij voedingsgewassen worden per hectare minder bestrijdingsmiddelen gebruikt. Maar die vormen van akkerbouw zijn ook een ander beroep: een bietenboer of een graanteler heeft niet opeens een leliebedrijf.
Dan zal dit er toch ook niet toe leiden dat opeens overal in Nederland lelie-akkers verschijnen? Urgenda is daar minder gerust op.
Het probleem is dat gespecialiseerde leliebedrijven gaan rondtrekken om akkers te huren, zegt Hanneke van Ormondt van Urgenda. "Lelies zijn hartstikke lucratief en de teelt verspreidt zich al over meerdere provincies."
De brief van Urgenda is verstuurd naar drie verantwoordelijke ministeries en de RVO. Daarin wordt "met klem verzocht" niet-biologische sierteelt weer uit de lijst van toegestane rustgewassen te halen.
Sierteelt beslaat momenteel 1,7 procent van de landbouwgrond. Daarop wordt een kwart van de totale hoeveelheid landbouwgif gebruikt. Zorgen over de gezondheidseffecten van langdurige blootstelling bij boeren en omwonenden nemen de laatste jaren toe.
De bestrijdingsmiddelen komen ook in water. De concentraties verschillen in Nederland sterk per waterschap. Op sommige plekken worden normen een duizendvoud overschreden.
Source: Nu.nl algemeen