De nazi’s hebben niet alleen zes miljoen Joden vermoord, ze hebben met hun verschrikkelijke daden het ook voor elkaar gekregen dat veel Europese Joden na de Holocaust dachten dat in het Midden-Oosten een nieuw thuis te creëren was. Nu zijn we 75 jaar en een conclusie verder: de beslissing om in het Midden-Oosten een Joodse staat te stichten haalt bij iedereen zodanig het slechtste naar boven, dat we aan de rand staan van een derde wereldoorlog. De staat Israël was een slecht idee. Het is tijd de Joden te verzoeken om terug te keren naar Europa: de enige plek om te helen van de verschrikkelijke gebeurtenissen van vroeger.
Over de auteur
Erdal Balci is schrijver en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Terug naar de jaren na de Tweede Wereldoorlog. Wat de meeste mensen niet weten is dat de grootmachten van toen met de Joods-Europese overlevenden in de maag zaten. Er werd door het Britse ministerie van Buitenlandse Zaken zelfs geopperd om hen op het eiland Madagaskar te huisvesten. De sfeer in Europa werd ondertussen steeds grimmiger: in Polen kwamen tientallen Holocaust-overlevenden om het leven bij een pogrom. Uiteindelijk kwamen de Verenigde Naties met het voorstel het Palestijnse gebied te verdelen tussen Joden en Palestijnen op het moment dat de Britse kolonisator zich zou terugtrekken. Veel Joden vertrokken naar het Midden-Oosten. Zo gingen ze in feite naar een plek waar het vuur van antisemitisme al eeuwenlang om het uur wordt opgepookt.
Daar, op veilige afstand van moeder Europa die haar eigen kinderen had opgegeten, richtten ze onder leiding van Ben Gurion de Israëlische staat op. Een eigen staat die moest garanderen dat Joden nooit meer blootgesteld zouden worden aan pogroms, massaslachtingen en genocide.
Een plan dat gedoemd was te mislukken, omdat je zwaar getraumatiseerde mensen niet beter maakt door ze ergens anders te droppen. Anne Frank was in een concentratiekamp doodgegaan, Stefan Zweig kon zelfs in Brazilië niet ontkomen aan de depressies die door zijn eigen continent waren veroorzaakt en pleegde zelfmoord. Miljoenen andere Joden waren eveneens vernietigd.
Maar men ging dus voor de simpelste oplossing. En zo vond de massale verhuizing naar het Midden-Oosten plaats. Maar in plaats van de trauma’s in de ogen te kijken, verloor de staat Israël zich uiteindelijk, met de nimmer verdwijnende herinnering aan de verschrikkelijke geschiedenis in Europa, in Joods nationalistisch fanatisme. Na de Arabisch-Israëlische Oorlog liep het nieuwe land de Palestijnen onder de voet door hun land te bezetten en hen te degraderen tot tweederangsburgers in eigen gebied.
Geen beter bewijs van het mislukken van een moederland in het Midden-Oosten dan het premierschap van Benjamin Netanyahu. Hij is de langstzittende premier van Israël en doet, met de manier waarop hij religie en fascistisch sentiment inzet om zijn eigen hachje te redden, de seculiere en integere Ben Gurion in zijn graf omdraaien. Het feit dat zo’n corrupte politicus iedere keer weer het hoogste ambt van het land weet te bemachtigen door populistische retoriek te bezigen, zegt eigenlijk alles over hoe het ontwikkelde, hoogopgeleide Joodse volk gevangen wordt gehouden door trauma’s en angsten.
De recente aanval van de islamofascisten van Hamas op burgerdoelen zal niet de laatste zijn. De discriminatie en onderdrukking van de Palestijnen door de staat Israël zal evenmin tot een einde komen. Er is te veel gebeurd om vrede te stichten. Deze vicieuze cirkel van angst, geweld en dood, die bij alle partijen nieuwe kwaadaardigheid creëert, zal niet worden doorbroken.
Het is tijd om onder ogen te zien dat wij, Europa, na de Holocaust onze tweede grote daad van verschrikking hebben begaan door onze voormalige Joodse buren ergens in het Midden-Oosten achter te laten. We moeten deze mensen nu smeken om terug te komen naar huis. Anne Frank, Stefan Zweig en alle andere miljoenen Joodse Europeanen kunnen we niet meer terughalen. Wel kunnen we de miljoenen Joden, die zijn veroordeeld tot een gebied waar ze niet minder gehaat worden dan in het Duitsland van de jaren dertig, vragen om weer onze buren te worden. Want niet alleen zij zitten met onverwerkte trauma’s, ook wij. En een groot trauma steekt niet alleen het lichaam in brand, maar de hele wereld.
Source: Volkskrant