Ik mag de artikelen van natuurredacteur Jean-Pierre Geelen graag lezen. Maar nu slaat hij de plank mis. Hij beweert dat jacht in alle gevallen zinloos is. Het voorbeeld van de damherten in de Waterleidingduinen bewijst het tegendeel. In Nederland heeft de mens de natuur compleet uit balans gebracht. En of je het nou leuk vindt of niet, dan is de mens af en toe nodig om de balans in de natuur weer enigszins te herstellen.
Ooit zijn de herten in de duinen geïntroduceerd en werd het aantal jaarlijks door eigen boswachters gereguleerd. ‘Vakkundig afgeknald’, om Jean-Pierre te volgen. Omdat men het afknallen van herten zielig vond is men daarmee gestopt. Maar ‘zielig’ bestaat niet in de natuur. Na het stoppen van de jacht voltrok zich een ecocide: het complete ecosyteem in het duingebied stortte in elkaar: de herten vraten alle vegetatie op, met als gevolg een enorme teruggang in biodiversiteit.
Na circa twintig jaar discussie is men enkele jaren geleden weer begonnen met het afschieten van het teveel aan damherten. En nee, de ruimte die dan ontstaat kan niet door andere damherten worden ingevuld, Jean-Pierre, die zijn er gewoon niet in de omliggende gebieden. Wel ontstaat ruimte voor terugkeer van reeën die door het damhert waren verdreven. Nu is een langzaam herstel van de flora en fauna in de Waterleidingduinen aantoonbaar ingezet. Dus gelúkkig wordt daar nu weer vakkundig afgeknald.
Peter Lommerse, Almere
Nu de krant vol staat met oorlogsverhalen, is de aandacht voor bootvluchtelingen wat verslapt. Het verhaal van de Vietnamese bootvluchteling Hien Kieu die een mooi bedrijf heeft ontwikkeld in Sprang-Capelle, raakte mij diep. Mensen die op zo’n wankel bootje stappen om aan de ellende te ontsnappen hebben een enorme drive om iets van hun leven te maken. Het zijn geen profiteurs of gelukzoekers. Het zijn mensen die een zinvol en goed leven nastreven. Zij verdienen respect en bescherming.
Irene Apperloo, Twello
We hebben in deze wereld van escalatie een nieuwe Gandhi nodig, iemand die boven de partijen kan staan en belangen verenigbaar maakt. Dat ontbeert deze tijd. Ik gun het de wereld.
Lisette Niemeijer, Schijndel
Op het congres van GroenLinks-PvdA is de stemming euforisch. Het hernieuwde zelfvertrouwen van de combinatiepartij wordt het beste verwoord door PvdA-coryfee Wouter Bos: ‘Macht geeft energie’. Het klinkt alsof de relativiteitstheorie van Einstein nog eens wordt overgedaan. Volgens mij zit het politieke universum anders in elkaar. Politieke activiteit wordt ingegeven door het verlangen idealen te verwezenlijken en dat geeft energie. Dat je daar macht voor nodig hebt, is een open deur.
Martin van den Berg, Utrecht
GroenLinks-PvdA heeft mijn stem verloren. Waarom? De afschaffing van de monarchie. Alsof er niets belangrijkers is dan dit onderwerp. Er is van alles mis met het koningshuis, maar dat is er ook met alle gezinnen/leden uit de GroenLinks-PvdA hoek, waar ik mij tot voor kort ook toe rekende. Ik denk dat de koning als stabiele factor kan zorgen voor een langetermijnvisie die voorkomt dat we worden uitgeleverd aan de stupide opportunistische politiek van alledag. Als voor voorbeeld noem ik de (in)formatie na de verkiezing: die is sinds het afschaffen van de rol van de koning een rommeltje.
Jan Slump, Paterswolde
Volkskrant-journalist Merlijn Kerkhof spaart landen (Magazine, 14/10); hij heeft er bijna honderd. Ik spaar werelden, maar dubbele ruilen is er niet bij: helaas heb ik er maar één, en straks ook niet meer. Jammer, maar in elk geval heb ik geprobeerd de wereld te sparen, iets dat Kerkhof (what’s in the name) kennelijk siberisch laat.
Joost Veerkamp, Zoelen
Volgens Hans van Dijck doen laaggeletterden er verstandig aan niet over hun beperking te spreken, omdat dit zo onveranderlijk klinkt, terwijl alles ontwikkelbaar is. Maar liever zie ik dat mensen uit de kast komen als laaggeletterd dan dat ze dit (jarenlang) geheim houden. Zodra mensen er open over zijn, geven zij indirect al aan dat zij er iets aan willen doen. Op mijn werk, in de bibliotheek, is het prettig te weten als iemand dit zegt over zichzelf. Ik pas mijn taalgebruik aan en kan advies geven op maat.
Hannah Oud-Biemold, Amsterdam
Prachtige foto van Wopke Hoekstra in een draaideur (Maandag, 16/10). Zelden zo’n typerend beeld gezien.
Heleen Houterman, Middelburg
De KNVB besloot onlangs dat het dragen van de OneLove-aanvoerdersband voortaan een eigen keuze is, en komt daarmee tegemoet aan enkele Eredivisie-aanvoerders die vorig jaar bij eerdere campagnes weigerden de band te dragen. De KNVB deelt zo een flinke schop uit aan de regenbooggemeenschap en verdient een rode kaart. Want: homo-acceptatie is geen keuze.
Deze beslissing doet mij als queer voetballiefhebber pijn. Mijn hele leven volg ik het voetbal. Ik heb in junioren-, studenten- en zaalvoetbalteams gespeeld, ik heb twintig edities van de FIFA-game in huis en toch weigert de KNVB écht voor mij op te komen. Ik had niet verwacht dat de OneLove-campagne nog verder zou degraderen, want de aanvoerdersband was al een halfbakken statement: in de OneLove-campagne valt de regenboogvlag nauwelijks te herkennen.
Van iedere sporter in Nederland wordt verwacht mee te doen met antidiscriminatie- en antiracismecampagnes. Waarom is het dan specifiek bij homodiscriminatie een keuze? Met het dragen van de OneLove-band vragen we de aanvoerders van de eredivisieclubs niet door de Amsterdamse grachten mee te varen met de Canal Parade. Of een heel seizoen RuPaul’s Drag Race te kijken. Nee, we vragen slechts om één keer per jaar een gekleurde aanvoerdersband te dragen met daarop de woorden #OneLove.
KNVB, kijk naar het buitenland. In het Franse equivalent van de Eredivisie (de Ligue 1) werden dit jaar twee spelers van Toulouse en Nantes buiten de selectie gehouden omdat zij weigerden mee te doen aan een nationale anti-homofobiecampagne. Ook in de Engelse Premier League ontkomen spelers en fans er niet aan. Tijdens de jaarlijkse Rainbow Laces-campagne vraagt de Engelse competitie aandacht voor homofobie. Logo’s, aanvoerdersbanden en officiële websites kleuren voor één speelronde in rood, oranje, geel, groen, blauw & paars. Gelijk, KNVB, een échte regenboog.
Mick Fruytier, Amsterdam
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden