Met een evenwichtig Midden-Oostenbeleid kan Europa helpen voorkomen dat het conflict wordt geïmporteerd.
De oorlog tussen Israël en Hamas is een gebeurtenis die overal ter wereld voelbaar is. In Europa schaarden de meeste politieke leiders zich meteen achter Israël, terwijl een deel van de bevolking juist blijkt geeft van pro-Palestijnse sympathieën. Zo trok een pro-Palestinademonstratie zondag in Amsterdam zo’n vijftienduizend deelnemers.
Dat leidt tot nervositeit, vooral in Frankrijk, dat zowel de grootste joodse als de grootste moslimgemeenschap van Europa heeft. De regering verbood alle pro-Palestijnse demonstraties, een paardemiddel dat eigenlijk niet in een democratie thuishoort. Maar tot welke excessen de kwestie kan leiden, bleek afgelopen vrijdag, toen de leraar Dominique Bernard in Arras werd doodgestoken door een radicale moslim van Tsjetsjeense afkomst.
In Duitsland werd de terreurdaad van Hamas op sommige plaatsen feestelijk gevierd, zei bondskanselier Olaf Scholz. Pro-Palestijnse demonstraties in het Verenigd Koninkrijk verliepen daarentegen tamelijk rustig.
In het Volkskrant Commentaar wordt het standpunt van de krant verwoord. Het komt tot stand na een discussie tussen de commentatoren en de hoofdredactie.
Israël wordt terecht verweten dat het in zijn aanval op de Gazastrook onvoldoende onderscheid maakt tussen Hamas en de Palestijnse bevolking. Maar ook van pro-Palestijnen mag worden verwacht dat zij dit onderscheid maken. Het Palestijnse volk is groot onrecht ongedaan, maar Hamas is een wrede en destructieve beweging, die in de jaren negentig het vredesproces saboteerde en in de Gazastrook haar eigen bevolking onderdrukt.
Hoe dan ook, de publieke opinie over Israël is de laatste jaren verschoven en dat is een politiek feit geworden. In Europa wordt Israël steeds minder gezien als de underdog, vooral door jonge mensen. Een groeiende groep beschouwt het land als een bezetter die zijn enorme militaire overmacht gebruikt om een zwakke Palestijnse bevolking onder de duim te houden.
De solidariteit met de Palestijnen is het sterkst bij Europeanen met een migratieachtergrond. Daardoor kan de kwestie uitgroeien tot een splijtzwam. Het vertrek van GroenLinks-Kamerlid Kauthar Bouchallikht is hiervan een veeg teken. Olivier Véran, de woordvoerder van de Franse regering, riep op het conflict niet in Europa te ‘importeren’.
Dat moet inderdaad worden voorkomen. Europa kan daar zelf aan bijdragen door een evenwichtig Midden-Oostenbeleid te voeren. De geopolitieke invloed van Europa in de regio is beperkt, maar niet geheel afwezig. De EU is de belangrijkste handelspartner van Israël en de grootste donor in de Palestijnse gebieden. Van die positie zou zij actiever gebruik moeten maken, vooral om Israël onder druk te zetten de rechten van de Palestijnen te erkennen.
Source: Volkskrant