Ionica Smeets geeft een goed advies aan mensen die slecht zijn in rekenen. Denk dat je het wel kunt, zegt ze, omdat denken dat je het niet kunt een ‘selffulfilling’ effect heeft: je keert je ervan af, oefent niet en zo hou je in stand dat je het niet kunt. Het advies was nog beter geweest als Smeets had gezegd: Denk dat je het wel kunt leren. Denken dat je het kunt, is op zichzelf niet genoeg. Je zult ook moeten oefenen. In haar boek Het maakbare brein geeft Margriet Sitskoorn een voorbeeld van een jongen die achterblijft met rekenen, bijles krijgt en het vervolgens zo leuk gaat vinden dat hij later als rekenkanon wordt gezien. Wat zou ik dan adviseren? Nou, misschien beginnen met hoofdrekenen achter de bar van je sportclub. Nog een tip: noem jezelf nooit laaggecijferd (of laaggeletterd). Dat klinkt zo onveranderlijk terwijl alles ontwikkelbaar is, met wat adequate hulp.
Hans van Dijck, Beek (Berg en Dal)
Je uitspreken over het onrecht dat je voelt over het conflict in Israël? Als Brabantse met Marokkaanse roots die midden in de samenleving staat, zeggen dat je aan Palestijnse zijde staat? Hoe doe je dat? Op zo’n manier dat je collega’s je niet zien als activist. Op zo’n manier dat je buren weten dat je óók compassie hebt met Israëlische slachtoffers.
Maar ook op zo’n manier dat duidelijk wordt: ik ben klaar met de dubbele standaarden. Ik ben klaar met omfloerste formuleringen. Ik ben er klaar mee dat mijn woorden zwaarder lijken te worden gewogen.
Hoe doe je dat? Je zorgen uiten over de kloof hier in Nederland die je groter en groter ziet worden, nu ook weer bij dit conflict. Over het verschil in denkbeelden dat je ervaart tussen thuis en kantoor. Over het verschil tussen vertrouwen en wantrouwen, wij en zij? Hoe doe je dat?
Miriam Kettani, Tilburg
Kunnen wij dan echt niets anders doen dan toekijken? Volwassen ‘leiders’ nemen beslissingen waardoor kinderen geen toekomst meer hebben, waardoor woningen, ziekenhuizen, hele landen plat gebombardeerd worden, en allen vinden hun acties gerechtvaardigd terwijl het alleen maar vernietiging brengt. Er zijn alleen maar verliezers. Kunnen wij dan echt niets anders doen dan toekijken?
Yvonne Brouwers, Culemborg
JP Pellemans vindt in het Magazine dat er geen goede Nederlandse vertaling bestaat voor het Duitse Treppenwitz: een belangrijke reactie of vraag die je te laat bedenkt, als je al op de trap naar buiten staat. De Fransen noemen dat esprit de l’escalier of esprit d’escalier. Op de website van Onze taal vond ik een fraai Nederlands equivalent: een mosterd-na-de-maaltijdreactie.
Rudy Schreijnders, Maarssen
Senator Bernie Sanders geeft aan dat hij het niet zo heeft met de ‘persoonlijkheidscultus’ die vaak rond politici hangt. Die cultus verhindert dat het in de politiek over ‘de belangrijke onderwerpen’ gaat.
Toch jammer dat hij zich, tijdens zijn ‘perstour’ door Nederland precies daar aan schuldig maakt. Hij signeert boeken en spreekt vervolgens in Amsterdam, Leiden en Utrecht zalen vol studenten toe. Sanders heeft een enorm bord voor zijn hoofd wanneer hij niet inziet dat al die mensen juist voor hém komen.
Sven Schellekens, Amsterdam
De leden van PVDA en Groen Links willen het koningshuis in de ban doen. Drees en Den Uyl liggen hoofdschuddend in hun graf, bij het vernemen van dit staaltje symboolpolitiek. Men wil ‘dit systeem van ongelijkheid’ afschaffen. In plaats van afkomst zouden ‘talenten de juiste papieren moeten zijn’, zegt een spreker.
Het besef dat daarmee een nieuw systeem van ongelijkheid wordt geïntroduceerd is kennelijk nog niet ingedaald. Want wat zijn talenten? Wie heeft ze? Los van de vraag over welke talenten men het dan heeft. De gave des woords? Het talent om iemand te bedriegen? Om snel geld te verdienen? Om een ander te overrompelen? Hier wordt het ene systeem ingeruild voor iets dat evenveel onmin zal veroorzaken.
Coen de Jonge, Peize
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden