"Laat zien dat Hamas en de Palestijnen twee losse groepen zijn." "Wat Israël al jaren doet, is toch ook terreur?"
De gemoederen lopen al jaren hoog op als het gaat over de status quo in Israël en de Palestijnse Gebieden. De gruwelijke aanvallen van Hamas op Israël vorig weekend en de tegenaanval en blokkade van de Gazastrook wekten bij veel mensen opnieuw heftige emoties op over een van de langst slepende conflicten ter wereld.
Het maakt dat onze redactie steeds de balans probeert te bewaken in onze berichtgeving en we onze woorden uiterst zorgvuldig wegen. Waarom? Omdat we niet willen verzanden in discussies, bijvoorbeeld over de vraag of Hamas een terroristische organisatie is.
Als wij de feiten aanleveren, kunnen onze bezoekers hun eigen conclusies trekken. Dat voorkomt ook dat we meegaan in de oorlogsretoriek van de ene of andere partij. We zijn ons meer dan bewust van de uitermate complexe geschiedenis die dit conflict kent.
De balans in onze berichtgeving over het Israëlisch-Palestijns conflict is al jaren een terugkerend thema. Grote buitenlandse media en persbureaus zitten doorgaans erg strak op Israël. Ook zijn Israëlische media professioneler.
Daardoor kunnen Israëlische doden in de afgelopen jaren onevenredig veel aandacht opeisen in westerse media. Het duurt vaak wat langer voordat er echt betrouwbare informatie over Palestijnse doden is.
De redactie van NU.nl doet haar best om - ook deze week - naast Israëlische slachtoffers ook Palestijnse slachtoffers een gezicht te geven.
Dat we voorzichtig zijn met welke woorden we gebruiken, betekent niet dat onze redactie een kant heeft gekozen. Sommige beladen termen hebben een averechts effect: we hebben het dan niet langer over wat er daadwerkelijk aan de hand is. Terwijl dat laatste nu juist onze taak is.
Dus berichten we al een week onverbloemd over de slachting die Hamas in Israël heeft aangericht, maar ook over de tegenaanvallen van Israël die tot burgerslachtoffers leiden. We beschrijven de gebeurtenissen door geen moment om de feiten heen te draaien. Als je opschrijft wat er gebeurt, is het al duidelijk genoeg.
Dat betekent dat we ook heel nadrukkelijk stilstaan bij de oorzaken, van de Tweede Wereldoorlog tot nu. Ook daarin laten we de feiten voor zich spreken. Deze week kwam de belangrijkste passage (als je het mij vraagt) van onze buitenlandverslaggever Matthijs le Loux:
Laat één ding duidelijk zijn: beide kanten maken zich schuldig aan mensenrechtenschendingen en terreur. Er zijn over en weer zo veel gruwelijkheden gepleegd, dat weinig betrokkenen nog verder komen dan praten over hoe bruut en onmenselijk de andere partij is. De verleiding om de anderen als beesten te zien is groot, en met beesten valt niet te onderhandelen. Politieke en maatschappelijke oplossingen voor het conflict zijn ver buiten zicht.
Gewone burgers, die hun leven doorgaans vooral in rust en veiligheid willen leiden, zijn het grootste slachtoffer van het geweld. Door de scheve machtsverhoudingen (Israël is in bijna elk opzicht - politiek, economisch, militair - veel sterker) hebben Palestijnse burgers het meestal het zwaarst te verduren, maar de huidige gebeurtenissen laten zien dat Israëliërs ook niet veilig zijn.
Heb je een vraag of opmerking, of wil je iets anders over NU.nl kwijt? Mail hoofdredacteur Lindsay Mossink op lindsay@nu.nl.
Source: Nu.nl algemeen