Kijk, zegt Sven Lippert (49), terwijl hij met een brede grijns het startnummer van de marathon in Amsterdam – aankomende zondag – uit een blauwe envelop vist. ‘Er staat Sam op.’ Een foutje is het allerminst. Sam is de persoon van wie Lippert het startbewijs heeft overgenomen via Ticketswap, een platform waarmee kaartjes voor evenementen doorverkocht kunnen worden. Bij de helpdesk in de sportzaal achter het Olympisch Stadion probeert de hardloper donderdag het startnummer op zijn eigen naam over te schrijven, maar daar krijgt hij te horen dat dit pas kan als de wedstrijd voorbij is. En dus zal Lippert zondag niet onder zijn eigen naam starten.
Hij is niet de enige: de 47ste editie van de Amsterdam Marathon is zó populair dat lang niet alle belangstellenden op tijd een ticket wisten te bemachtigen. De 47 duizend tickets waren binnen een recordtempo van zeven weken uitverkocht. Diegenen die achter het net visten, probeerden het via een andere route.
Over de auteur
Irene de Zwaan is verslaggever van de Volkskrant en schrijft over jongerencultuur en onderwijs
Ticketswap (aanbod: 166 marathontickets, vraag: 2.860) is vanwege de ingebouwde controle een veilige manier om tweedehands tickets van iemand over te nemen, maar dit geldt niet voor Marktplaats en Facebook. Het Parool meldde deze week dat fraudeurs via deze platforms marathontickets aan meerdere hardlopers tegelijk verkopen. Ook op de website van de marathon waren fraudeurs actief, waarop de organisatie besloot de vraag- en aanbodrubriek offline te halen.
Het verklaart waarom het donderdag 13 uur, het moment dat de startbewijzen voor het eerst opgehaald kunnen worden, zo druk is in het Olympische sportcomplex. Hardlopers die hun ticket via de onofficiële route hebben gekocht, zijn er als de kippen bij om hun deelname te verzilveren.
‘Je zult maar maanden hebben getraind en niet kunnen starten’, zegt Nathalie (52) die twee weken geleden een ticket via Marktplaats kocht. Ze is meteen vanuit haar werk naar de sporthal gekomen om de qr-code te laten scannen. Op tijd, zo blijkt uit de envelop die ze wapperend omhoog houdt. ‘Als je bij een concert bent opgelicht, dan laat je dat gewoon schieten’, zegt ze. ‘Maar dit is anders. De uitslag komt online op je naam te staan, dus er hangt meer vanaf.’
Even verderop in de rij voor de halve-marathonrenners slaakt Nina Kamphuis (18) een zucht van verlichting als blijkt dat haar drie tickets, die ze eveneens via Marktplaats heeft bemachtigd, geldig zijn. Ze heeft voor elk ticket rond de 100 euro betaald, veel meer dan de reguliere prijs van 38 euro. Maar dat heeft ze ervoor over: als kersverse student wil ze haar eerste halve marathon graag in eigen stad lopen. ‘Mijn vader en tante rennen met me mee.’
Hoe groot de fraude met startbewijzen is, moet nog worden bezien. ‘We gaan het komende dagen monitoren’, zegt René Wit, adjunct-directeur van de Amsterdam Marathon, die wordt georganiseerd door Le Champion. Vooralsnog lijkt het mee te vallen: tijdens de eerste ophaaldag verscheen ‘een enkele gedupeerde’ aan de balie. Die personen hebben dus voor niets getraind. ‘Heel vervelend', beaamt Wit.
De oneigenlijke doorverkoop van tickets gaat volgens Wit hand in hand met de groeiende populariteit van het evenement. ‘De run op tickets is groter dan we gewend zijn’, zegt hij. Die trend is ook zichtbaar in andere internationale marathonsteden als Londen, Berlijn, Parijs en Rotterdam. In de laatste stad waren de tickets voor de hele marathon, die op 14 april volgend jaar plaatsvindt, binnen één week uitverkocht. Een record.
Naar de reden is het gissen. Mogelijk heeft de coronacrisis, toen de sportscholen noodgedwongen hun deuren sloten, hardlopen populairder gemaakt. Dat de belangstelling voor de Amsterdam Marathon zo groot is, komt waarschijnlijk ook omdat het een internationaal evenement is dat flink wordt gepromoot: ongeveer de helft van de deelnemers is afkomstig uit het buitenland.
In de sporthal waar deelnemers donderdag hun startbewijzen ophalen, levert de vraag naar hun motivatie een breed scala aan antwoorden op: van afvallen tot jezelf maximaal uitdagen en een pr (persoonlijk record) lopen.
‘Ik moest gaan rennen van m’n psycholoog’, zegt de 34-jarige Sylvie. ‘Ik heb ADD (een aandachtstekortstoornis, red.), dus ze zei: ga je maar eens focussen op een doel.’ Over het resultaat is ze zeer te spreken. ‘Ik eet gezonder, drink minder en voel me gezonder en weerbaarder.’
Omdat Sylvie te laat was voor een startbewijs, heeft ze er een via Ticketswap op de kop weten te tikken. Dat betekent inderdaad ook dat ze op een andere naam loopt. Lachend: ‘Ik ga dus een fucking harde strijd leveren voor Michel.’
Ook Sven Lippert zal eraan moeten geloven: om te voorkomen dat toeschouwers ‘Sam’ roepen als hij zondag voorbij rent, heeft hij een trucje bedacht. ‘Ik plak een wit papier over m’n startnummer heen en schrijf daar dan met dikke pen Sven op’, zegt hij. ‘Voor de zekerheid doe ik er ook folie omheen, voor als het gaat regenen.’ Hij wil de marathon onder de vier uur lopen. Zijn plan: positief blijven.
Route afsnijden
Niet alleen ticketverkopers, ook marathonlopers zelf maken zich soms schuldig aan fraude. Bij de marathon in Mexico-Stad werden vorige maand ruim 11 duizend deelnemers (eenderde) gediskwalificeerd, omdat ze de route deels per auto of metro hadden afgelegd. Het is een beproefde valsspeelmethode die al tijdens de eerste Olympische Spelen in Athene in 1896 werd toegepast: toen bleek de nummer drie zijn toptijd te danken te hebben aan een lift met de auto.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden