Rachel Reeves maakte deze week veel indruk op het Labour-congres. Niet alleen verovert ze haar eigen partij stormenderhand, ook Tories lopen met haar weg.
‘Ik ben bang dat er geen geld is.’ Deze waarschuwing stond op het befaamde briefje dat een Labour-bewindsman in 2010 op het ministerie van Financiën had achtergelaten voor zijn Conservatieve opvolger. Jarenlang heeft deze tekst ervoor gezorgd dat Labour werd gezien als een club onverantwoordelijke potverteerders. In datzelfde jaar arriveerde Rachel Reeves in het Lagerhuis. Dertien jaar later staat ze, als beoogd minister van Financiën, op de drempel van het genoemde departement om te bewijzen dat ’s lands huishoudboekje wel degelijk in veilige handen is bij Labour.
De meeste aandacht op het Labour-congres in Liverpool, eerder deze week, ging uit naar de toespraak van partijleider Sir Keir Starmer, zeker nadat hij bij aanvang door een klimaatactivist met glitters was bestrooid. Maar belangrijker was de toespraak die zijn woordvoerder financiën een dag eerder hield. Rachel Jane Reeves (44) zette Labour in een hemelbestormende speech neer als een prudente partij, die niet van plan is om de belastingen en uitgaven te verhogen, zoals oud-leider Jeremy Corbyn had voorgesteld. Daarmee wilde ze de middenklasse geruststellen.
Over de auteur
Patrick van IJzendoorn is correspondent Groot-Brittannië en Ierland voor de Volkskrant. Hij woont sinds 2003 in Londen en schreef meerdere boeken, onder meer over de Brexit.
Goed, niet álle belastingen blijven hetzelfde. Ze wil geld weghalen bij de superrijken die in het Verenigd Koninkrijk verblijven maar officieel in het buitenland wonen, de zogeheten non-doms. Kostscholen gaan, als het aan haar ligt, voortaan btw betalen, iets waarvan ze nu als liefdadigheidsinstellingen zijn vrijgesteld. En uiteraard gaan bedrijven die opeens enorm veel winst maken – lees: de energiereuzen – meer belasting afdragen. Maar voor de rest, stelde ze, zijn de belastingen onder de opeenvolgende Conservatieve premiers al hoog genoeg geworden.
Met haar voorstel om misbruik van lockdown-compensatie door bedrijven aan te pakken, toonde ze ook aan politiek behendig te zijn. Ze paait hiermee kiezers uit het hele spectrum. En ze brengt ook de huidige premier in verlegenheid, want Rishi Sunak was ten tijde van de pandemie een zeer gulle minister van Financiën. Ze had de premier ook in gedachten toen ze voorstelde om ministers niet langer toe te staan om per helikopter werkbezoeken af te leggen. Voor de multimiljonair Sunak is de helikopter een onmisbaar vervoermiddel.
De voornaamste boodschap van Reeves is stabiliteit, en dat is slim gezien de financiële wanorde die Liz Truss een jaar geleden veroorzaakte tijdens haar korte premierschap. Waar de Tories zich gedragen als revolutionaire brexiteers, profileert Labour zich nu als de partij van de stabiliteit, die de banden met de Europese Unie wil aanhalen en die belooft het landsbelang boven het partijbelang te stellen. Daags na het congres zei de voormalige Conservatieve bewindsvrouw Anna Soubry maar Labour te gaan stemmen.
Zij is niet de enige. De Britse economie trekt weliswaar aan, maar Labour staat nog steeds 16 procentpunt voor in de peilingen. De voorstellen van Reeves zijn bejubeld door The Financial Times, en het bedrijfsleven, dat snakt naar stabiliteit, loopt bij Reeves de deur plat. Tijdens het congres ontpopte ook Mark Carney, oud-gouverneur van de Bank of England, zich als supporter. Eerder had Starmer zich al weten te verzekeren van de diensten van Sue Gray, de topambtenaar die met haar Partygate-rapport de val van Boris Johnson inluidde.
Met Reeves heeft Labour een degelijke bewaker van ’s lands schatkist. De onderwijzersdochter uit Zuid-Londen studeerde politicologie, filosofie en economie in Oxford en haalde een master economie aan de London School of Economics. Ze werkte als econoom bij de Bank of England, gevolgd door een diplomatieke betrekking op de Britse ambassade in Washington. Ook was ze werkzaam voor HBOS, een bank die tijdens de kredietcrisis ten onder ging. Een aanbod om voor Goldman Sachs te komen werken, sloeg ze af.
Samen met haar zus Ellie, die ook in het Lagerhuis zit, ging ze de politiek in. Ze werd al snel gezien als een mogelijke partijleider, al leefden er zorgen over haar saaiheid. In The Financial Times zei Reeves onlangs dat ze eens een Valentijnsdag doorbracht door met haar man, oud-speechschrijver van Gordon Brown, naar een documentaire over de Zweedse bankencrisis te kijken. Ze is duidelijk toegerust voor het departement waar de grote beslissingen worden genomen, iets dat bepaald geen vanzelfsprekendheid is in het Britse landsbestuur.
Haar carrière binnen Labour stokte toen Corbyn leider werd. Anders dan Starmer weigerde ze onder deze socialist te dienen, een beslissing die nu in haar voordeel uitpakt, omdat ze wordt gezien als principieel en integer. Dat imago liet eerder dit jaar echter een deuk op. Toen ze voor een belangrijke toespraak naar Washington vloog, tweette ze een foto van haar eersteklasvervoersbewijs. Al snel barstte een storm van kritiek los, waarna ze de oude tweet snel verving door een nieuwe waarop haar luxueuze plek in het vliegtuig niet zichtbaar was.
Hoezeer economie haar passie is, bleek uit het recent gepubliceerde The Women Who Made Modern Economics, een boek over invloedrijke vrouwen in de economie dat ze in haar vakantie schreef. Daarin schenkt ze onder meer aandacht aan haar voorbeeld Janet Yellen, Joe Bidens minister van Financiën. Eerder schreef Reeves met Women of Westminster al een boek over vrouwen in het parlement. Het werd gezien als een openlijke solicitatie naar het premierschap, een ambt dat in het Verenigd Koninkrijk nog nooit door een progressieve vrouw is bekleed.
3 x Rachel Reeves
Reeves was Brits schaakkampioen bij de meisjes onder de 14 jaar en speelde ooit, met weinig succes, een potje snelschaak met Garri Kasparov.
Nadat Starmer voorafgaand aan zijn toespraak werd belaagd door een activist, was op een camera de reactie van Reeves te horen. ‘For Christ’s sake’, zei ze ontstemd. Een nieuwe meme was geboren.
Haar heimelijke genoegen, zo meldde The Financial Times, is oer-Engelse thee. Toen haar echtgenoot ooit werd gevraagd Rachel in drie woorden samen te vatten luidde het antwoord: ‘Earl’. ‘Grey’. ‘Tea’.
Source: Volkskrant