In de rubriek Pics werpt filmrecensent Floortje Smit haar blik op de hedendaagse beeldcultuur.
‘Ik heb je gemist! Zo’n zin om weer aan het werk te gaan!’ Hij kreeg verrassend veel van dit soort berichtjes van scenaristen, vertelde een leidinggevende van een Hollywoodstudio in tijdschrift Vanity Fair. 148 dagen had hij tijdens de grote Hollywoodstaking lijnrecht tegenover de schrijvers gestaan, maar nu die is afgelopen, moeten ze weer samen door één deur. ‘De tijd van genezing is aangebroken’, stelde hij.
Dat moet een interessant proces zijn. Samen met de acteurs zijn de scenaristen er met hun staking in geslaagd om de Amerikaanse filmindustrie compleet stil te leggen. Toch duurde het lang voordat de studio’s met hun – niet onredelijke – eisen meegingen. Sterker nog: in augustus vertelde een anonieme topman aan Deadline dat het plan was de scenaristen zo lang te laten staken dat ze dakloos zouden worden. Dat bleek in september daadwerkelijk aan de hand te zijn: The Hollywood Reporter berichtte over verdampte buffers, opstapelende energierekeningen en mensen die in hun auto woonden.
Terug naar de schrijftafels betekent niet voor iedereen automatisch ‘eind goed al goed’, toont Vanity Fair. Scenaristen die vóór de staking geen klus hadden, zitten voorlopig nog stil. ‘We moeten eerst onze lopende zaken op de rit krijgen voordat we naar nieuwe projecten kunnen kijken’, klinkt het. Schrijvers die wél deals hadden, merken nu dat die niet zo gemakkelijk worden verlengd als ze hadden ingecalculeerd, omdat er moet worden bezuinigd. En een aantal projecten werd compleet geschrapt. De maanden stilstand hebben er immers voor gezorgd dat ‘iedereen’ aan ‘soul-searching’ kon doen, meldde de topman enthousiast, en kon overdenken wat er écht gemaakt moet worden. Wat voor een aantal schrijvers in de praktijk betekent dat hun werk plots wegvalt.
De scenaristen gelden als ‘winnaars’ van de stakingen. Ze hebben laten zien hoe afhankelijk de filmindustrie van ze is en hoeveel sympathie en solidariteit ze kunnen genereren. De uiteindelijke deal is drie keer beter dan wat de studio’s in eerste instantie boden.
Maar aan de machtsverhouding is natuurlijk niets wezenlijks veranderd. Scenaristen zijn nu financieel gezien alleen maar kwetsbaarder en blijven afhankelijk van die leidinggevenden, die de afgelopen maanden niet persoonlijk in hun portemonnee hebben gevoeld.
Ja, hartverwarmende sms’jes voor hun leidinggevende, maar die móésten de scenaristen misschien ook wel sturen.
Source: Volkskrant