Doordat het per cao en werkgever verschilt van welke regeling werknemers gebruik kunnen maken als ze een dierbare verliezen, krijgen werknemers niet altijd dezelfde behandeling. Lezer Nadi_Afg beschreef hoe haar werkgever haar na drie dagen al opbelde om te vragen wanneer ze weer kon beginnen met werken. Haar vader was toen nog niet eens begraven:
"Onbegrijpelijk dat zo'n belangrijk onderwerp, dat tevens zeer pijnlijk is, niet uitgebreid is geregeld. Ik heb mijn lieve vader drie jaar terug verloren aan corona. Mijn werkgever belde op dag drie om te vragen wanneer ik dacht weer te kunnen beginnen - terwijl mijn vader nog niet was begraven. Verschrikkelijk vond ik het. Ik heb toen geen antwoord kunnen geven en heb opgehangen. Na de begrafenis heb ik ontslag genomen."
"Verlies en rouw is een zeer pijnlijk en gevoelig onderwerp. Iedereen gaat er anders mee om, maar het is duidelijk iets waarbij iemand in ieder geval begrepen en gehoord wil worden in plaats van vragen te krijgen over werk. Ja, het leven gaat door, maar geef iemand de tijd en ga met diegene in gesprek over hoe het gaat."
Lezer Sillycars kan van een betere ervaring spreken. Deze NUjij'er mocht zelf bepalen wanneer zij of hij klaar was om weer te beginnen met werken:
"Mijn vader was terminaal en ik verleende in coronatijd ook de mantelzorg, zodat thuiszorg zo min mogelijk hoefde te komen (want dat bracht ook risico mee, die kwamen overal). Mijn werkgever had al mijn werkzaamheden al verdeeld, alle collega's stonden stand-by om in te springen wanneer ik een seintje zou geven dat mijn inzet elders nodig zou zijn."
"Ik heb alle zorg kunnen verlenen voor mijn ouders, de hele uitvaart geregeld (mijn moeder was lamgeslagen) en ik was vrij om te bepalen wanneer ik zover was om weer te gaan werken. Mijn professionele werk konden zij wel doen, mijn werk als dochter in iemands laatste levensfase en mijn moeder overeind houden konden ze niet. En daar maakten ze ruim baan voor. Het zijn een bijzondere werkgever en collega's, ze verbazen me na bijna vier jaar steeds weer."
Lezer ChasingAlles is zelf een leidinggevende, maar gunt de werknemer alle rust:
"Ik als leidinggevende ga hier altijd heel soepel mee om. Ik behandel en benader mijn mensen zoals ik wens benaderd te worden, en dat betaalt zich uit in laag ziekteverzuim. Verwerking van rouw is heel erg belangrijk. En als je daar op een goede manier mee omgaat, dan betaalt zich dat later vanzelf weer uit."
Lezer SDJ_83 heeft recentelijk een nare ervaring meegemaakt met de werkgever die onbegrip had voor het overlijden van een tante:
"Ik heb letterlijk afgelopen zondag mijn tante verloren die morgen gecremeerd zal worden. Tegelijkertijd was ik al ziek gemeld (dingen lopen toevallig zo samen). Gisteren belde de teamleider en die had zoiets van: als je beter bent, dan meld je je op aanwezig, en als je dan naar de crematie wilt neem je maar een dag verlof op.
"Het is 'maar' een tante, toch vind ik dit een onbegrijpelijke reactie. Ik ben letterlijk al ziek gemeld, over die dag extra zou ik zelf nooit moeilijk doen. Als ik de werkgever zou zijn, zou ik eerder nog reageren met 'we zien je, mits je beter bent, na het weekend wel weer' om de werknemer tijd ook te geven om te rouwen."
"Ik zal er geen ontslag voor nemen, maar het is wel een flinke deuk in het respect die er was. Waar ik normaal heel eerlijk en loyaal ben en liefst alles vertel zoals het is ga ik toch steeds meer neigen naar 'ik zeg niks meer en ze zoeken het maar uit'."
Lezer Ollie_d827ccff vindt niet dat werkgevers verantwoordelijk zijn voor de privésituatie van de werknemer, maar ze moeten wel begrip tonen:
"Ik vind niet dat werkgevers verantwoordelijk zijn voor wat er in de privésfeer gebeurt en daar dus 'de lasten' van moeten dragen. Of het nu mantelzorg is, een overlijden van een naaste, een ziek kind of een reparatie die thuis moet plaatsvinden."
"Dat gezegd hebbende is het vanuit goed werkgeverschap essentieel om begripvol te zijn en mee te denken en te werken naar een passende oplossing. Zeker bij het verlies van een naaste is het belangrijk om die eerste twee weken ruimte te hebben voor de eerste verwerking en het regelen van praktische zaken. Het rouwen is echter voor iedereen anders. De een wil graag ook wat werken om de zinnen te verzetten, de ander is niet uit bed te slaan."
Tot slot lezer Vakantieganger. Die heeft ook een goede ervaring meegemaakt na het overlijden van zijn of haar zoon:
"Helaas heb ik dit begin dit jaar meegemaakt. Mijn zoon is door een afschuwelijk ongeval overleden. Mijn werkgever staat nu nog meer op een voetstuk dan hiervoor, want ik heb alle ruimte gekregen om te rouwen en terug te komen."
"Daarnaast heb ik heel veel steun, kaarten en bloemstukken van verschillende afdelingen ontvangen. Inmiddels ben ik weer fulltime aan de slag bij deze grootbank en kan ik zeggen dat mijn ervaring heel positief is. In de cao staan overigens heel andere zaken, maar daar heeft niemand over gesproken."
Log in of registreer gratis op NU.nl en krijg toegang tot extra artikelen
Source: Nu.nl economisch