Artsen zonder Grenzen is al jaren actief in de Gazastrook. Een woordvoerder benadrukt dat de hulporganisatie neutraal en onafhankelijk werkt en geen kant kiest in dit conflict. Artsen zonder Grenzen werkte voor deze escalatie al in de Gazastrook en kon daardoor meteen aan het werk toen de situatie daarom vroeg. Er is nog geen hulpvraag gekomen vanuit Israël.
Matthias Kannes, coördinator-leidinggevende van de missie in Gaza, is ter plaatse. "Het is verschrikkelijk. Er zijn enorm veel Israëlische en Palestijnse slachtoffers", vertelt hij. "Onze Palestijnse collega's werken dag en nacht om de gewonden op te vangen."
"Na de bomaanslag op het vluchtelingenkamp Al Jabalia heeft ons team meer dan vijftig mensen behandeld in het Al Awda-ziekenhuis. Vijf van hen waren al overleden toen ze aankwamen. De anderen konden door ons behandeld worden en zijn later ontslagen uit het ziekenhuis."
Op de achtergrond zijn ontploffingen te horen. "Zoals je kunt merken, gaan de aanvallen gewoon door terwijl we aan het bellen zijn." Niet alleen bij de werkplek, maar ook bij de woningen van Artsen zonder Grenzen-medewerkers zijn explosies. Kannes: "Veel van onze Palestijnse collega's hebben hun huis verlaten omdat ze daar niet meer veilig zijn. Hun woning is totaal verwoest door de aanvallen."
Karam*, eigenaar van een taalschool, bevindt zich in Khan Younis, een stad in het zuiden van de Gazastrook. We spreken hem via WhatsApp, omdat een telefoonverbinding op dit moment niet mogelijk is. Hij vertelt: "Zaterdagochtend was mijn familie op weg naar werk en naar school. Toen begonnen ze hier met bombarderen. Het is sindsdien niet meer gestopt."
"Ik heb vier kinderen, allemaal jonger dan acht jaar. Elke keer als we een bombardement horen, denken we dat het onze beurt is. En we hebben geen plek om te schuilen, geen kelder. We zijn allemaal een open doel." De toegang tot water en voedsel is afgesloten. Karam: "We hebben nu nog water en voedsel voor de komende vijf dagen, maar we hebben in de afgelopen dertig uur maar twee uur elektriciteit gehad."
Karam is verbijsterd door wat er gebeurt. "Dit is geen normale oorlog. We hebben wel vaker te maken gehad met verwoestingen, maar dan werden we ervoor gewaarschuwd. Nu zijn we zonder waarschuwing aangevallen. We zijn gewoon mensen met kinderen die een toekomst voor onszelf en voor onze kinderen willen. Wat moet ik tegen mijn kinderen zeggen?"
Yusuf*, een fotograaf, is in het noorden van Gaza-Stad. Ook hij is alleen via WhatsApp bereikbaar, want een telefoonverbinding is erg lastig. "Ik weet niet of ik er morgen nog ben. Terwijl ik nu met je praat, wordt er overal om me heen gebombardeerd. Maar ik moet wel op straat zijn om met je te praten, want thuis is er geen elektriciteit of internet."
"Ik ben hier met mijn familie: mijn vader, mijn moeder en haar zussen, en met mijn vrouw en onze drie kinderen. Mijn vader is erg oud en kan niet meer lopen."
"Gisteren is onze hele omgeving gebombardeerd", vertelt hij. Meer dan vijfhonderd families hebben volgens hem geen huis meer. "En elk moment kan het onze beurt zijn."
Net als Karam heeft Yusuf bijna geen toegang tot water en voedsel. "Voor de komende dagen hebben we nog wel iets, maar daarna niet meer. Er is wel een ziekenhuis in de buurt, maar daar is grote vraag naar medische middelen. Ik denk niet dat ze die komende tijd krijgen. De IDF (Israel Defence Forces, de krijgsmacht, red.) heeft de toegang tot water, voedsel en medische hulpmiddelen helemaal afgesloten. Op het nieuws zegt de IDF over ons, de Palestijnen, dat ze 'te maken hebben met beesten'."
"Ik weet niet waar ik naartoe kan als er iets gebeurt. Er is geen schuilplaats in de buurt."
*Yusuf is een gefingeerde naam en de achternaam van Karam is op zijn verzoek niet gepubliceerd. Hun echte, volledige namen zijn wel bekend bij onze redactie.
Source: Nu.nl algemeen