Het is 9/11 all over again, vang je her en der op. Maar aan de talkshowtafels heerste kalmte, mede dankzij de gespreksleiders.
De ogen van publiciste Ronit Palache lichten plotseling fel op. De man tegenover haar, de Palestijns-Nederlandse journalist Radi Suudi, heeft tot grote ergernis van Palache weer een ‘maar’ in de mond genomen.
Vreselijk, de slachtingen die Hamas afgelopen weekend in Israël aanrichtte, betoogde Suudi maandagavond een paar keer aan de talkshowtafel van Op1, ‘maar’: laten we ook niet vergeten dat daar een decennialange onderdrukking van Palestijnen door Israël aan vooraf is gegaan.
Palache: ‘U moet niet zeggen ‘maar’! Het is verschrikkelijk, punt!’
Het is 9/11 all over again, vang je her en der op. Nu heersen nog gevoelens van ontzetting, maar al gauw, zo is de vrees, zal het publieke discours vooral gedomineerd worden door een ongeremde lust tot wraak en verdere polarisatie. Bij Op1 leek dat deprimerende vooruitzicht heel even bewaarheid te worden. Palache leek weinig geduld te hebben voor de kalme nuanceringen van Suudi. En in het publiek, wachtend om plaats te mogen nemen aan de drukbezette talkshowtafel, zat Telegraaf-columnist en moslimvreter van beroep Afshin Elian.
Oef, dacht deze kijker. Alsjeblieft geen herhaling van tv uit de jaren nul, toen opgewonden ‘opiniemakers’ dag in dag uit hun islamofobe kruisvaardersfantasieën aan de talkshowtafels mochten uitleven.
Uiteindelijk bleek het mee te vallen. De uitzending telde maar een stuk of drie verhitte momenten. Één keer de bitse reprimande van Palache. Één keer een stemverheffing van ChristenUnie-politicus Gert-Jan Seger die Suudi toebeet dat er niet ‘boos’ gediscussieerd moet worden (eerlijk gezegd: de enige bij wie de bloeddruk omhoog leek te schieten, was Segers zelf). En één keer slechts een opgewonden Elian – waarom ‘haat’ hij de Israëlische vlag?, vroeg hij op blaffende toon aan een verbouwereerde Suudi.
Het had in dit prikkelbare klimaat erger gekund. Nu heerste vooral kalmte, niet in de laatste plaats dankzij gespreksleiders Jort Kelder en Welmoed Sijtsma die telkens naar de grijstinten zochten, naar de complexiteit van dit conflict en het menselijk drama dat aan beide kanten plaatsvindt.
Dezelfde journalistieke behendigheid was eerder op de avond ook te vinden bij Khalid & Sophie, met Khalid Kasem als gespreksleider. Op voorhand gedacht: voor iemand met een Marokkaans-Nederlandse achtergrond moet dit lastig te manoeuvreren terrein zijn. De ongure verdachtmakingen liggen snel op de loer.
Maar Kasem bleef keurig overeind. Met de juiste vragen aan zijn tafelgasten, journalist Natascha van Weezel en oud-diplomaat Robert Serry, wist hij de kijker goed en zo breed mogelijk te informeren over een vreselijk conflict dat langer geleden dan afgelopen weekend begon.
‘Wat ik niet wil, is dat het conflict overvliegt naar Nederland, en dat moslims en joden hier tegen elkaar worden uitgespeeld’, luidde van Weezels hartekreet. Een beetje een dooddoenerige uitspraak wellicht, maar hij is mij in ieder geval liever dan de hysterie van de jaren nul, toen oorlogszuchtige taal op tv langzaam de regel werd. Laten we hopen dat de talkshows de kalmte waarmee ze het conflict nu behandelen nog lang weten vast te houden.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden