‘Een man is een man en een vrouw is een vrouw, dat is gewoon gezond verstand’, zei de Britse premier Rishi Sunak deze week op het congres van zijn Conservatieve partij. ‘We’ moeten ons volgens Sunak niet laten treiteren tot we geloven dat ‘mensen elke sekse mogen kiezen die ze willen’. Er klonk applaus, dankbaar in ontvangst genomen door de in populariteit kelderende premier – al kon dat applaus ook afkomstig zijn van Labourleden die graag toekijken hoe Sunak glimlachend op zijn laatste lekke politieke reddingssloep stapt, terwijl zijn electoraat zich afvraagt of hij nog iets kwijt wil over het oplossen van échte problemen (boodschappen betalen en de kachel aanhouden en zo).
Conservatieven bleven het hele congres schuimbekken over gender: minister van Gezondheidszorg Steve Barclay kondigde aan dat hij trans vrouwen wilde weren uit vrouwenvleugels in het ziekenhuis, want ook een trans vrouw aan een infuus is kennelijk een gruwelbeeld, en minister van Binnenlandse Zaken Suella Braverman noemde de ‘genderideologie’ ‘vergif’. ‘This is trash!’, protesteerde vanuit het publiek de Conservatieve (en homoseksuele) voorzitter van de London Assembly, Andrew Boff, ‘genderideologie bestaat niet’ – voor het stichten van deze kleine kerfuffle werd hij prompt door de politie naar buiten begeleid.
Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.
Het is een bleke kopie van de methode waarmee in de Verenigde Staten de transgemeenschap tot schrik van de samenleving is opgepompt. Deze week stond in The New Yorker een artikel over de kruistocht van de immens invloedrijke conservatief-christelijke Alliance Defending Freedom (ADF), die in de VS met weergaloos succes via het Hooggerechtshof antidiscriminatiewetten te lijf gaat. Waar ze zich eerst vooral bezighielden met het inperken van homorechten, zijn ze de afgelopen jaren overgestapt op het inperken van transrechten: door trans meisjes en vrouwen af te schilderen als gevaarlijke roofdieren die toiletruimten en kleedkamers onveilig komen maken, en door te praten over ‘indoctrinatie’ met ‘genderideologie’ via het onderwijs. Ze ontwerpen bijvoorbeeld wetten die scholen ertoe verplichten toestemming aan ouders te vragen om kinderen les te geven over genderidentiteit.
Ook Sunak maakte zich zorgen over wat kinderen in het onderwijs over gender te horen krijgen – ik gok dat ze horen dat er zoiets is als sekse en zoiets als gender, en dat wat Sunak zegt dus niet gewoon gezond verstand ís. Net als de ADF wil Sunak gender ‘gewoon’ biologisch definiëren: hij wil de Equality Law uit 2010 veranderen zodat sekse weer ‘biologische sekse’ betekent. Dat is het verraderlijke van deze wending: Sunak en Braverman brengen hun ‘gezond verstand’ als het tegengif tegen ‘doorgeslagen wokeness’, het beteugelen van een strijd voor lhbti-rechten die te ver gaat. Maar deze pogingen, en de Amerikaanse, zijn geen pushback tegen een poging om rechten te verwerven, ze peuteren aan rechten die duur verworven zijn.
Ook in Nederland wordt populistische politiek bedreven over de rug van een minderheid die haar positie in de afgelopen jaren in bepaalde opzichten heeft zien verslechteren, terwijl het valse beeld wordt geschetst dat moderne wokerati elke dag tussen de 36 genders willen kunnen wisselen. De transhaat is hier nog niet doorgedrongen tot de gevestigde rechtse politiek, maar de antiwoke-retoriek uit de extreem-rechtse marge heeft wel degelijk schadelijke invloed gehad.
Zo is de aanpassing van de Transgenderwet die in 2021 nota bene mede door de VVD zelf is ontworpen, gestrand op de gluiperige suggestie dat geweld en trans vrouwen in kleedkamers iets met elkaar te maken hebben. De VVD zwijgt er inmiddels in alle talen over. Misschien is dat onze variant van de transpaniek: het controversiële thema laten wegzakken in de drassige polder. Intussen nemen de onlinehaat en intolerantie tegen trans personen volgens een onderzoek van De Groene Amsterdammer uit september razendsnel toe. Het is de vraag of de stilte die hier nu heerst over het onderwerp zoveel beter is dan het gekrakeel bij de buren.
Source: Volkskrant