Traditiegetrouw zijn deze week weer de kunstijsbanen geopend, net nu er recentelijk weer warmterecords zijn gebroken. Het is fijn te zien dat bij temperaturen boven de 20 graden Nederlanders stug aan de schaatstraditie vasthouden. Het enige jammere is wel dat op deze manier het nationale klimaatbeleid een stuk minder geloofwaardig wordt, aangezien we in de buitenlucht ijs maken terwijl het prima strandweer is. Blijkbaar is dat de prijs die we betalen om tradities in stand te houden.
Arjen Kingma, Arnhem
Nog maar kortgeleden uitte ik mijn scepsis over de Kamerbrede dadendrang om de armoede in Nederland te verminderen en vroeg ik mij af of ik nog wel ga stemmen in november. Ik krijg heel snel gelijk. Er is onvoldoende dekking om de voorstellen van de Kamer ter waarde van 2 miljard euro te financieren. Dus wordt de verhoging van het minimumloon beperkt en later ingevoerd, opbrengst: 375 miljoen. Banken krijgen daardoor 200 miljoen korting op de voorgenomen bankbelasting, die 350 miljoen moest opbrengen. De reden: de Kamer is geschrokken van de negatieve reactie van de markt.
Ook het voorstel van de VVD om de brandstofaccijnzen niet te verhogen gaat het natuurlijk halen, want of je nu links of rechts rijdt, Nederland blijft gewoon doorrijden. Kosten: 1,2 miljard. Ook de armoede blijft, wordt nog groter en de markt zal ook onder een nieuw kabinet feitelijk alles dicteren.
Ik heb mijn hierboven gestelde vraag inmiddels beantwoord. Ik ga niet stemmen, want dat heeft voor armen geen enkele zin. Het leidt niet tot verbetering van onze positie. Nederland is helaas veel te rijk om de armoede te willen betalen.
Martin van den Berg, Utrecht
Naar aanleiding van ‘Plaag’ van Sander Donkers kan ik voor honderd procent beamen dat bedwantsen je tot waanzin drijven. Zakken met kleding naar de wasserij, wolletjes bij de visboer in de diepvries, speciale hoezen, tape rondom het bed en alle kieren afgeplakt in de slaapkamer.
Ik vergeet niet het ziekenhuisbezoek, de eindeloze rij deskundigen en de wijn. Om de avond stond de fles op tafel en stelden we het naar bed gaan uit, omdat we wisten dat de volgende ochtend er weer grote rode jeukende bulten waren.
Hoe de bedwants uiteindelijk dit huis heeft verlaten, weet ik niet. Wel kreeg ik als tip van deskundigen mee, en die deel ik graag: zet nooit je koffer op de grond in een hotel.
Marion Baas, Delft
Een hoofdpijndossier voor de regeringsleiders, de mogelijke uitbreiding van de Europese Unie met negen lidstaten. De pijlers waarop de EU is gebouwd zijn de rechtstaat, democratie en markteconomie.
Als je naar de kaart van de huidige Europese Unie kijkt zie je echter een scheiding tussen oost en west, met in het oosten meer autocratieën, en in het westen meer democratieën.
Dit lijkt een klassieke olie-waterscheiding. En je kunt uit water en olie alleen een stabiele emulsie bereiden met veel energie, roeren en mengen, én toevoeging van een emulgator. In de EU wordt energie vertaald met diplomatie en emulgator met geld.
In de Europese Unie zijn negen landen nettobetalers en achttien landen netto-ontvangers. Per hoofd van de bevolking zijn Nederlanders en Duitsers verreweg de grootste nettobetalers. Uitbreiding met negen landen (Oekraïne, Moldavië, Georgië en zes landen op de westelijke Balkan) betekent negen extra netto-ontvangers.
Je hoeft geen glazen bol te bezitten om te voorspellen dat Nederland en Dutsland niet nóg grotere nettobetalers zullen worden en/of huidige netto-ontvangers in de toekomst nettobetalers willen worden.
Met andere woorden, er zal onvoldoende emulgator zijn om deze nieuwe EU-mulsie te stabiliseren. De oplossing: ontwikkel 2 EU’s: een gebaseerd op een meer democratisch model, zoals in West-Europa, en een op een meer autocratisch model, zoals in Oost-Europa. Misschien slecht nieuws voor de technocraten in Brussel, maar goed nieuws voor Europese burgers in zowel West- als Oost-Europa, die de detaillistische regelzucht van Brussel zat zijn in een poging het onverenigbare te verenigen.
En voor onze noodzakelijke verdediging hebben we de Europese Unie niet nodig, met een effectief opgetuigde Navo.
Hans Moonen, Utrecht
In de reactie van Corrie van Schaik over het nieuwe leeuwenverblijf van Artis wordt beweerd dat een dergelijke ‘etalage niet meer van deze tijd is’. Klinkt heel nobel, maar er gaat werkelijk niets boven het oog in oog staan met deze prachtige dieren.
Ik zal nooit vergeten dat ik eind jaren vijftig als klein jochie van 4 voor het eerst een leeuw zag. Inderdaad, toen nog in het oude verblijf. Hoewel ik niet in armoede ben opgevoed, was dit de enige mogelijkheid échte leeuwen te zien.
Ook vandaag de dag kan niet iedereen zich een safari op de savannen van Afrika permitteren. Zelfs de Beekse Bergen of andere Nederlandse wildparken zijn helaas voor sommige kinderen onbereikbaar. Mijn regelmatige donaties aan het Wereld Natuur Fonds zijn mede ingegeven door die onuitwisbare ervaring destijds in Artis, en niet door de Disney-tekenfilmversie van deze imposante roofdieren of de schele leeuw Clarence uit de tv-serie Daktari.
Martin Mulder, Amsterdam
‘Het referendum zou het wantrouwen in het land kunnen verminderen’. Waarop is deze stelling gebaseerd? ‘Noodrem’, ‘slot op de deur’ en ‘correctief’ zijn intrinsiek niet vertrouwenwekkend, eerder polariserend. Een kleine minderheid van 2,5 miljoen van de 13 miljoen kiesgerechtigde Nederlanders wisten in 2016 het Oekraïne-associatieverdrag weg te stemmen. Was dat vertrouwenwekkend?
Jaap Moerman, Haarlem
Het artikel van Saskia Houttuin wijst op de narigheid dat er in onder andere Senegal geen adressen zijn en dus bestellingen en dienstverlening door hulpdiensten niet of slecht mogelijk zijn. Het mooie is dat hier al een tijdje een ideale oplossing voor is: What3Words (W3W). Met dit systeem is elke locatie op de wereld vindbaar in blokken van 3 bij 3 meter. Een blok wordt aangeduid met slechts drie woorden, gescheiden door punten. Dit levert een unieke locatie op, waar ook ter wereld.
Neem het W3W-adres van de hoofdingang van het Paleis op de Dam in Amsterdam. Dat is in de Engelse versie: ‘alarmed.central.limp’, waarmee je in de W3W-app direct naar die exacte locatie kunt navigeren. Van What3Words zijn veel taalversies beschikbaar, ook een Nederlandse. In de Nederlandse versie is het paleis overigens te vinden op ‘vakanties.stapje.hoogtes’.
Sommige navigatiesystemen kunnen inmiddels al met What3Words werken. En in veel landen vinden hulpdiensten al snel een slachtoffer van een ongeval, ook in afgelegen gebieden. Overigens, mocht je een typefout maken dan valt dat meteen op. Zo bevindt de locatie ‘vakanties.stapjes.hoogtes’ zich in India.
Paul Bles, Rijen
Welke man had zes vrouwen en heeft eeuwen na zijn dood een eigen musical?
De energieke, muzikale show Six laat het Luxor meezingen en swingen. In de zaal zitten allemaal jonge mensen, want de show is enorm populair op TikTok.
De zes powervrouwen – die de vrouwen van koning Henry VIII spelen – spetteren van het podium en ook hun vierkoppige band bestaat uit vier vrouwen. De zaal bruist, iedereen juicht, klapt, zingt en vergeet dat er eigenlijk een saai geschiedenisverhaal wordt opgevoerd.
Cultuur is zo’n mooie wijze om ogenschijnlijk saaie (geschiedenis)verhalen te vertellen. Wanneer krijgt Nederland een eigen Six, de musical?
Marielle Bakhuizen, Huizen
Het is op zich een aardig idee van Hans Akveld om wettelijk een verjaringstermijn voor oude koeien van grensoverschrijdend gedrag vast te stellen. Dat gaat er echter niet van komen.
Allereerst ontbreekt er nog altijd een omvattend wettelijk stelsel waarin ‘de grenzen’ en ‘de overschrijdingen’ zijn vastgelegd. Daaraan moet immers ‘verjaring’ zijn gekoppeld. Regeringscommissaris Mariëtte Hamer acht zo’n wettelijke regeling onwenselijk, want onwerkzaam.
Ten tweede wordt ‘grensoverschrijdend gedrag’ inmiddels voornamelijk ‘buitenwettelijk’ en publiekelijk in allerlei media vervolgd. Daar gelden inhoudelijk en procedureel slechts marginale waarborgen voor slachtoffers en daders. Verjaring speelt daarbij geen rol.
Overigens eindigen de meeste ‘oude koeien’ nog steeds niet in de sloot of in de put, maar in het slachthuis.
Johan Bil, Oosterhout
Teun van de Keuken is er bijna, wanneer hij in zijn column betoogt dat het grote aanbod van ‘verkeerd’ voedsel in de supermarkt de grote boosdoener is bij obesitas. De grootste aanjager tot het eten van slecht voedsel gebeurt echter in de openbare ruimte.
Wonend in Utrecht kan ik zo drie McDonald’s-filialen aanwijzen binnen een straal van 2 kilometer. Daar waar winkelpanden leeg komen te staan, worden ze in steeds meer gevallen opgevuld door eetgelegenheden. Ook voor mij, niet lijdend aan overgewicht, kost het moeite om al die geuren en het zien van al dat lekkers te weerstaan.
De gemeente gaat over de openbare ruimte en heeft de taak het aantal eetgelegenheden te verminderen. Zien eten, doet eten.
Ad van Nederpelt, Utrecht
Schippers vinden water lezen het leven, brandweerlieden vuur. Weermannen lezen liever lucht, boeren land en chauffeurs de weg. Voetballers lezen wedstrijden en anderen mijn gedachten.
Volkskrant-lezers lezen letters van papier en van Volkskrant-schrijvers moet dat bijna. Deze cognitivo’s besteden er hele katernen aan om mensen van het nut te overtuigen in hun eentje hele dagdelen onder een leeslamp zinnen te lezen. Zelfs kinderen.
Eerlijk is eerlijk, het alfabetiseren van hele volken was in China en Cuba het grote marxistische succes van Mao en Fidel Castro. Maar ik word nu geen blijer mens meer met al die woorden. We kunnen beter met elkaar naar buiten, om de wereld te lezen. En er ook een beetje van te genieten.
Wim van Pelt, Franeker
Wilt u reageren op een brief of een artikel? Stuur dan een brief (maximaal 200 woorden) naar brieven@volkskrant.nl
Het belangrijkst is dat een brief helder en duidelijk is. Wie een origineel en nog niet eerder verwoord standpunt naar voren brengt, maakt grotere kans te worden gepubliceerd. Een brief die mooi en prikkelend is geschreven, heeft ook een streepje voor. Kritiek op de Volkskrant wordt vaak gepubliceerd, op-de-man-gespeelde kritiek op personen plaatsen we liever niet.
Iedere brief wordt gelezen door een team van ervaren opinieredacteuren en krijgt een kans. En wekelijks worden ongeveer vijftig brieven geselecteerd. Over de uitslag kan helaas niet worden gecorrespondeerd. Wij zijn er trots op dat onze lezers mooie en goede brieven schrijven, waarvan we elke dag een levendige rubriek kunnen samenstellen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden