Het gaat onder andere om vergunningen voor Tata Steel in IJmuiden, Dow Chemical in Terneuzen en diverse raffinaderijen in het Rotterdamse havengebied. Ook een handvol andere bedrijven in de industrie heeft lozingsvergunningen die volgens de recentste regels niet meer voldoen.
Eerder dit jaar is gewaarschuwd dat Nederland afstevent op een watercrisis die vergelijkbaar is met de stikstofcrisis. Vanaf 2027 moeten EU-landen voldoen aan strenge regels voor waterkwaliteit. Maar het is zeer de vraag of Nederland daar over vier jaar inderdaad aan kan voldoen.
Zo niet, dan kunnen de lozingsvergunningen van bedrijven worden aangevochten bij de rechter. En er is een gerede kans dat aanklagers die zaken winnen. Nederland dreigt dan opnieuw 'op slot' te gaan, zoals nu bijvoorbeeld gebeurt met de woningbouw die aan banden is gelegd vanwege een teveel aan stikstof.
De genoemde bedrijven hebben in het verleden toestemming gekregen om sommige stoffen in bepaalde hoeveelheden in het water te lozen. Maar in de tussentijd zijn een aantal regels veranderd.
Daardoor zijn vergunningen van onder meer Shell en afvalverwerker AEB voor het lozen van kwik achterhaald. Verder zijn bij sommige bedrijven verplichte milieuonderzoeken niet gedaan of voldoet de lozing niet aan de regels voor waterkwaliteit.
Zo lozen suikerproducent Cosun en gelatinebedrijf Trobas stikstof en fosfor, zonder dat de verplichte toets naar verslechtering van de waterkwaliteit is uitgevoerd. Bij voedselproducent Cargill is de toets wel gedaan, maar niet op de juiste manier.
Investico verzamelde informatie uit de databanken voor waterkwaliteit (het Waterkwaliteitsportaal) en voor lozingen van afvalwater (de Emissieregistratie), die zijn gebaseerd op gegevens die bedrijven zelf doorgeven. Volgens de onderzoekers zijn deze twaalf bedrijven slechts het topje van de ijsberg. Op nog meer plekken zijn vergunningen niet op orde.
Source: Nu.nl economisch