Een man in jagerstenue besprenkelt een bosperceel met druppels runderbloed. Bij een boom verderop verstopt hij het vel van een ree. Het is de voorbereiding op een ‘zweetwerktraining’, legt de cursusleider uit. Honden leren het bloedspoor te volgen en zo bij de jacht of door een aanrijding gewond geraakt wild op te sporen. Dan kan een uitgeputte, lijdende ree netjes worden afgemaakt. ‘Een beetje macaber. Kunt u zo’n beest niet oplappen?’, vraagt documentairemaker Frans Bromet. Nee, dat is niet mogelijk, als de hagel door het dier heen is gegaan.
Nadat het bloedspoor is uitgezet, gaat een groepje eigenaren met hun aangelijnde hond op pad. Hond Haike heeft deze mentale uitdaging nodig, zegt baasje Wouter, ze verveelt zich snel. Met een omweg raakt de Drentsche patrijshond bij het reevel terecht. ‘Ik denk dat ze al rook waar ze naartoe moest’, zegt baas Wouter trots. ‘Waarom ging ze er dan niet meteen heen?’, wil Bromet weten. Peinzend zegt Wouter: ‘Dat is een goeie vraag.’
In Met Bromet naar hondencursus, woensdag op de NTR, portretteert – de vlag dekt de lading – de gelouterde interviewer annex cameraman Nederlanders met hun viervoeter. In aflevering 3 volgt hij ze bij de zweetwerktraining, bij agility (waar behendigheid en snelheid van honden op een hindernisparcours worden getest) en bij een hondencasting, voor fotoshoots, film- of theaterrollen.
Wederzijdse toewijding, liefde en onvoorwaardelijke trouw kenmerken de relatie van hond en baas, aangevuld met de aandoenlijke vertedering die Bromet vindt in de ogen van iedere hondenbezitter. Wat wordt er níét geprojecteerd op de dieren? De vervanging van een gezin of een verloren partner, de verwerkelijking van een droom als filmster (bij de casting) of een een topprestatie neerzetten bij het WK Agility (waaraan de bazin door een knieblessure niet kan deelnemen). Dweperig zijn de bezitters niet, ootmoedig als de casting matig verloopt of een zenuwhondje minder agile was dan verhoopt.
Bij enkele hondenbezitters komt Bromet thuis, waar hij dieper ingaat op de relatie met de hond. Komen je drie honden in plaats van een partner, vraagt hij aan een single vrouw? Nee, is het antwoord, maar ze zijn wel mijn huisgenoten, mijn gezin. Maar ben je vroeger dan nooit op iemand gevallen? Ze lacht verlegen: ‘Wel eens, maar het was nooit blijvend.’
Aan Wouter vraagt Bromet hoe het was, de eerste dagen dat Haike in huis was. Zijn vrouw had geen hond meer gewild, ‘ze was klaar met al die haren en dat stofzuigen’. Maar in 2020 was zij overleden, en toen greep hij zijn kans. Het was fijn, warm lenteweer. Om 3 of 4 uur ’s ochtends stond hij op, het diertje moest zindelijk worden. Daar stond hij met Haike in de tuin. ‘Dat prille licht, het was zo knussig, samen.’ Zijn jullie vrienden? ‘Steeds meer, ja, leuk gezegd.’ Glimpen van de ziel.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden