Natuurlijk denkt Sanne Wevers aan het einde van de landenwedstrijd even terug aan de kwalificatie. Toen eindigde Nederland als zesde, één plek boven Frankrijk. Nu is er in een hoek van het Sportpaleis een groot Frans feestje om een verrassende bronzen medaille en staan de Oranjevrouwen op plek zeven.
"Wij hoopten stiekem dat we in de buurt konden komen van de top drie, want in een finale gebeuren er altijd bijzondere dingen. Dat heeft Frankrijk weer laten zien", zegt Wevers. "Wij hadden hier en daar wat foutjes en dan is een zevende plek een realistische afspiegeling van waar we nu staan. Maar dit geeft ook heel veel motivatie om het volgend jaar te laten lukken op het juiste moment."
De olympisch kampioen op balk van 2016 doelt daarmee op de Spelen van 2024. De Nederlandse turnsters weten sinds maandagavond dat ze met het team - en dus het maximale aantal van vijf vrouwen - naar Parijs mogen. Het hoofddoel van de WK was daarmee al bereikt.
"Er lag heel veel druk op de kwalificatie, omdat er écht iets op het spel stond", zegt kopvrouw Naomi Visser. "We zijn ontzettend blij dat het gelukt is om ons te plaatsen voor de Spelen, daar lag vooraf alle aandacht op. Daarom voelde de finale van vandaag als een cadeautje."
Eythora Thorsdottir heeft ook vooral genoten van haar derde landenfinale op een WK. "De ambiance in het stadion was echt te gek. Je kon goed horen dat er veel Nederlanders in het stadion waren, dat was echt superleuk. Natuurlijk wil je het liefst meestrijden om de medailles, maar de concurrenten zijn zo goed. Daar kun je alleen maar respect voor hebben."
De zevende plek, en het mindere puntentotaal ten opzichte van de kwalificatie (159,563 om 161,197) zorgde bij niemand in het Nederlandse kamp voor teleurstelling. Ook niet bij Wevers, die op haar enige toestel (balk) door een valpartij onder haar kunnen scoorde.
"Ik ben er vooral erg trots op dat we als Nederland weer een plekje in de top acht van de wereld hebben bemachtigd. Dit was pas de vierde keer in de geschiedenis dat we met de vrouwen in de WK-finale stonden. Ik vond het supervet om hier te mogen turnen."
"Als ik naar mijn eigen prestatie kijk, dan moet ik concluderen dat ik het nog net niet in mijn lijf heb om op een WK een optimale oefening uit mijn mouw te schudden. Maar zo gek is dat niet, want ik ben pas weer een jaar bezig na een lange pauze. Ik moet echt nog dat extra jaar erin stoppen."
Visser, die uitblonk in de kwalificaties en zo drie individuele finales haalde, maakte woensdag ook een grote fout. Op vloer viel ze bij haar laatste sprongserie op haar hoofd.
"Ik kwam gelukkig redelijk gunstig terecht, dus ik heb er niks aan over gehouden. Natuurlijk baalde ik ervan, dit gebeurt me niet vaak. Maar ik ben nu vooral blij met hoe het team stond, dat we elkaar echt heel erg geholpen hebben. En toch weer een mooie wedstrijd hebben laten zien."
Source: Nu.nl sport