Een 30-jarige Sloveense doelman met lange armen en handen als kolenschoppen zat Feyenoord flink dwars woensdagavond op bezoek bij Atlético Madrid. Jan Oblak plukte hoekschop na hoekschop uit de lucht, maar was vooral op dreef in de vele een-tegen-eenduels die hij moest uitvechten. Zo kon het gebeuren dat Feyenoord meer grote kansen had in het broeierige Metropolitano, maar toch verloor met 3-2.
Bij Feyenoord gingen twee doelpunten er op knullige wijze in, en eenmaal was het geprezen defensiecentrum niet scherp. Het verlies is niet dodelijk, en al zeker niet schandelijk, maar alsnog doodzonde. Feyenoord speelde zeker de eerste helft als een doorgewinterde Champions League-deelnemer in plaats van als een ploeg die net op dit niveau komt kijken. De loopacties, de snelheid van de passes, de onverschrokkenheid in de duels, de defensieve discipline waren dik in orde en bieden hoop voor de nabije toekomst als tweemaal wordt gespeeld tegen Lazio.
Over de auteur
Bart Vlietstra schrijft sinds 2015 over voetbal voor de Volkskrant. Hij werkte ook voor diverse sportprogramma’s op televisie.
De duizenden Feyenoordsupporters in Madrid klapten na afloop de handen stuk. Het was voor hen vooraf al zalig toeven. Op het centraal gelegen plein Plaza Mayor zongen ze zo eendrachtig en massaal hun clubliederen dat het leek of er een groot koor was ingehuurd. Met inmiddels schorre kelen trokken ze daarna op naar het Metropolitano, dat ver buiten het centrum ligt.
Onder het schelpachtige dak bleven de aanmoedigingen van beide aanhangen goed hangen. Met AC/DC’s Thunderstruck er nog tussendoor was het lastig geen zin in dit voetbalgevecht te krijgen.
Beide ploegen misten een belangrijke Giménez, Feyenoord de geschorste spits Santiago Giménez; Atlético de geblesseerde centrumverdediger José Maria Giménez. Bij de thuisclub ontbraken verder de Nederlandse spits Memphis Depay en nog wat verdedigers, bij Feyenoord Luka Ivanusec en Justin Bijlow. Slot stelde Ayase Ueda op in de spits, met Calvin Stengs rechts naast hem. Ramiz Zerrouki versterkte het middenveld.
Atlético begon met drie centrumverdedigers, maar juist daartussen wist Feyenoord al vroeg succesvol te wroeten. Quinten Timber stak Ueda weg. Oblak redde, maar via verdediger Hermoso caramboleerde de bal alsnog in het doel.
Feyenoord zat er meteen lekker in, vond makkelijk de vrije man, maar incasseerde op al even curieuze wijze de gelijkmaker. Mats Wieffer hief kennelijk buitenspel van Saul op door een dieptepass glijdend te onderscheppen. De bal rolde voor de voeten van de lang verguisde spits Alvaro Morata die niet meer aarzelt bij dergelijke buitenkansjes.
Even kreeg Atlético de geest, opgezweept door het thuispubliek dat door coach Simeone werd opgedragen nog meer lawaai te maken. Feyenoord-aanvoerder Trauner kon nog net een bal over zijn eigen doel tikken, nadat een voorzet van rechts doelman Wellenreuther al gepasseerd was.
Feyenoord herstelde zich en een vrije trap van Stengs, een van de beteren bij Feyenoord, kwam in de 34ste minuut bij de geheel vrijstaande David Hancko, die Oblak in twee instanties passeerde. Simeone gooide van woede zijn jasje in de dug-out. Slot juichte, maar had al snel weer de handen in de zakken van zijn kakikleurige broek. Vergeleken met de springveer Simeone leek het of de Feyenoord-coach op een ontspannen golftrip was, inclusief korte overlegjes met caddy Marino Pusic. Als het tactisch goed staat, zakken de zenuwen snel weg bij de coach.
Zijn ploeg slaagde er bovendien vaak in iemand vrij te spelen in het zestienmetergebied van Atlético, jarenlang een onneembaar fort, maar onder meer Club Brugge toonde vorig seizoen al aan dat de grenzen ervan poreus zijn geworden. En dan ook nog al die absenties.
Op het middenveld lagen ook kansen om snel door te steken, zeker voor fitte spelers als Wieffer, Timber en Zerrouki. Laatstgenoemde was van hen de beste, met volwassen keuzes met en zonder bal en soms een functioneel poortje. Best opvallend, want Zerrouki stond hiervoor pas eenmaal in de basis bij Feyenoord en werd toen snel gewisseld. Wieffer en Timber hebben fysiek en technisch enorme mogelijkheden, maar missen vaak nog de rust in hun hoofd.
Het was jammer voor Feyenoord dat het kort voor rust plots de 2-2 moest incasseren. Meerdere spelers kregen de bal niet weg waarop klasbak Antoine Griezmann succesvol omhaalde. Met pijnlijke oren zochten de spelers de kleedkamer op, Simeone als laatste, want die was juichend naar de Fondo Sur achter het doel gerend.
Hij kon na rust direct zijn rechtsback Molina knuffelen, want diens lage, wegdraaiende voorzet werd niet op waarde geschat door het defensiecentrum van Feyenoord, maar wel weer door Morata. En toen werd het echt Oblak-tijd. Stengs en invaller Yankuba Minteh zagen zijn oogwit, maar trapten tegen hem aan. Twee afstandsschoten van Paixão keek Oblak net naast om daarna nog een pegel van Minteh weg te tikken.
Zo overleefde Atlético in eigen huis tegen Feyenoord, hoe gek dat ook klinkt gezien het verschil in budget. Hoofdschuddend dook Simeone de catacomben in na een snel handje aan Slot te hebben gegeven. Hij wist dat hij goed was weggekomen.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden