Het is normaal dat het gat soms groter of kleiner wordt, maar nu is het opvallend groot.
Sommige onderzoekers denken dat het komt door de uitbarsting van een onderzeese vulkaan in Tonga begin vorig jaar. Daardoor kwam veel waterdamp in de lucht. Dit kan ervoor hebben gezorgd dat er meer ozon is afgebroken dan normaal.
Maar de onderzoekers van ESA weten het nog niet zeker. Het gaat om een lopend onderzoek.
Ozon is een gas in de dampkring dat ons beschermt tegen schadelijke straling van de zon. De concentraties ozon bij de polen schommelen door het jaar heen. We spreken van een gat in de ozonlaag als de hoeveelheid ozon onder een bepaald niveau komt.
Het niveau is elk jaar het laagst in september en oktober. Als de temperaturen hoog boven het zuidelijk halfrond stijgen, vertraagt de aantasting van ozon en wordt de ozonlaag weer dikker. In december is het niveau vaak weer normaal.
Ook de kracht van de wind die rond Antarctica waait, heeft invloed op de grootte van het gat in de ozonlaag. De wind kan namelijk een soort barrière vormen waardoor er juist minder warme (of koude) wind van andere streken binnen kan komen.
Het gat in de ozonlaag was extra groot in de jaren zeventig en tachtig. Dat kwam door schadelijke stoffen die onder andere in koelkasten zaten. Daarom werden die stoffen in 1987 verboden.
De ozonlaag is nog steeds niet helemaal hersteld. Wetenschappers verwachten dat de ozonlaag nog tot 2050 nodig heeft om weer helemaal terug op het niveau van voor 1975 te zijn.
Source: Nu.nl algemeen