Mike Jeffries bouwde het wat stoffige Abercrombie & Fitch uit tot een miljardenmerk. In 2014 spatte die droom met een geruchtmakend vertrek uiteen. Een onthullende BBC-documentaire over seksfeesten maakt Jeffries’ demasqué nu compleet.
Een rustige oude dag zit er niet in voor Mike Jeffries, de excentriekeling die het Amerikaanse modemerk Abercrombie & Fitch van 1992 tot 2014 leidde en er een miljardenimperium van maakte. In een documentaire van de BBC onthullen oud-medewerkers dat ze onder valse voorwendselen werden geronseld voor seksfeesten die werden georganiseerd door Jeffries (79) en zijn levensgezel Matthew Smith (60).
De beschuldigingen gaan niet zo ver dat de modemagnaat en zijn partner zelf jonge mannen zouden hebben misbruikt. Maar twee getuigen melden voor de BBC-camera dat ze op feestjes werden verleid, uitgekleed, naakt geschoren en door aanwezigen gedwongen tot orale en anale seks. Dat allemaal met de vage belofte dat ze een plekje zouden krijgen in de catalogus van Abercrombie & Fitch, een lucratieve en carrièreverrijkende klus voor vooral mannelijke fotomodellen.
Een derde man, die anoniem blijft, zegt dat hij op een feest van Jeffries en Smith in Marrakech werd gedrogeerd en verkracht. Niet veel later bleek dat deze ‘Alex’ met aids was besmet.
De BBC heeft in totaal twaalf mannen achterhaald die getuigen van seksuele uitspattingen op feesten, tussen 2009 en 2015, in Marrakech, Nice, Saint-Barthélemy, New York, Parijs en Jeffries’ buitenverblijf in The Hamptons, een kuststrook ten oosten van New York die als exclusief toevluchtsoord voor rijke Amerikanen dient. De BBC heeft ook de man opgespoord die jonge mannen ronselde. Die ontkent met klem dat er ooit sprake is geweest van dwang.
Abercrombie & Fitch heeft een onderzoek aangekondigd naar de beschuldigingen. Het bedrijf zegt ‘verbijsterd te zijn’ over de vermeende misdragingen van zijn voormalige voorman en ervan ‘te walgen’.
Het modemerk zegt dat het nooit heeft geweten van mogelijke ontsporingen. Maar dat is twijfelachtig. Er waren al aanwijzingen dat de topman in 2014 het veld heeft moeten ruimen, nadat een van de aandeelhouders, een pensioenfonds, vraagtekens had gezet bij betalingen die waren verricht om misstappen toe te dekken.
De BBC haalt een anonieme bron aan. Deze zegt interne documenten te hebben gezien, waaruit blijkt dat klachten van personeelsleden en uitzendkrachten zijn afgekocht. Die documenten zouden niets zeggen over waar Jeffries precies van wordt beschuldigd. Abercrombie & Fitch wil geen commentaar geven.
In 1992, toen Jeffries de leiding kreeg bij het modemerk, was er nog geen vuiltje aan de lucht. Het kledingbedrijf werd honderd jaar eerder opgericht als specialist in buitensportkleding voor de gegoede burgerij. Het was decennialang een groot commercieel succes. Eind jaren zestig van de vorige eeuw raakte het bedrijf in het slop. Tegen de tijd dat het merk werd opgekocht door retailbeheerder Limited Brands was het op een haar na failliet.
Jeffries, zoon van een eigenaar van een keten in feestspullen, kwam aan boord met plannen die het imago van het merk radicaal zouden veranderen. Abercrombie & Fitch moest in zijn ogen aansluiting vinden bij de jongere generaties met een gewiekste marketingcampagne. Op foto’s en in reclamefilmpjes lag het accent meer op de perfect ogende torso’s van de fotomodellen dan op de kleding van het merk. Die lijn werd doorgevoerd tot in de winkels: het personeel werd niet uitverkozen op basis van hun ervaring als verkoper, maar op hun seksuele aantrekkingskracht.
‘Aantrekkelijke mensen trekken weer andere aantrekkelijke mensen aan, en wij willen coole, aantrekkelijke mensen bereiken. We richten ons op niemand anders’, zei hij in 2006 onomwonden in een interview met het webmagazine Salon. Als Salon vraagt of hij daarmee sommige klanten niet uitsluit, windt Jeffries er geen doekjes om: ‘Absoluut.’
De aanpak werpt zijn vruchten af. De omzet explodeert en beleggers zien gretig hoe er steeds meer dividend op hun bankrekening wordt bijgeschreven. Maar na een poosje begint de methode-Jeffries zich tegen de bedenker te keren.
In 2004 krijgt het bedrijf een rechtszaak aan zijn broek wegens discriminatie bij de werving van personeel. Vrouwen in het algemeen en zwarte vrouwen in het bijzonder leggen het steevast af tegen jonge, gespierde mannen. Een schikking kost Abercrombie & Fitch miljoenen.
Kleinere schandalen rijgen zich aaneen. In 2011 raakt de winkelketen in opspraak, omdat ze voor meisjes van zeven jaar bikinitopjes verkoopt met vulling. Twee jaar later is er opnieuw publieke verontwaardiging: het merk verkoopt met opzet geen vrouwenkleding in de grote maten, omdat ‘Jeffries niet van dikke vrouwen houdt’. Die laatste opmerking wordt genoteerd uit de mond van een auteur die samen met de topman een boek over de werking van retail uitbrengt.
Commercieel ondervindt Abercrombie & Fitch al eerder tegenwind. De gevolgen van de bankencrisis van 2008 jaagt klanten naar goedkopere alternatieven als Zara en H&M, en de klanten raken uitgekeken op de spierballencollectie van het modemerk.
Jeffries zegt in 2013 dat hij het roer omgooit, maar die koerswijziging komt te laat om zijn positie veilig te stellen. Hij verlaat Abercrombie & Fitch een jaar later, met een gouden handdruk, maar ook onder een donkere wolk van geruchten over buitensporig gedrag. Nu, weer negen jaar later, vallen de lijken uit Jeffries’ kledingkast.
Jeffries heeft zelden interviews gegeven. In de vraaggesprekken die hij toestond, liet hij weinig los over zijn persoonlijke leven. Vaststaat dat hij 1971 trouwde met Susan Hansen, met wie hij een zoon kreeg. In 2006 leefde het echtpaar apart: het webmagazine Salon bestempelde hem in dat jaar als ‘gay’.
In 2005 haalde Abercrombie & Fitch na protesten T-shirts voor vrouwen uit de winkel met opdrukken als ‘Who Needs a Brain When You Have These?’ en ‘Gentlemen Prefer Tig Ol’ Bitties’. Die met de tekst ‘Do I Make You Look Fat?’ bleef in de verkoop. Er was volgens Jeffries een keuringscommissie, ‘maar die is soms op vakantie’.
Jeffries was net zo fanatiek begaan met zijn eigen uiterlijk als met het imago van Abercrombie & Fitch. Als vijftiger verfde hij zijn haar en liet zijn tanden bleken. De topman onderging rond 2006 een aantal facelifts. Online worden die vaak door specialisten gememoreerd als voorbeelden van hoe het niet moet.
Source: Volkskrant