‘Wes Anderson heeft voor Netflix vier korte verhalen van Roald Dahl verfilmd: The Wonderful Story of Henry Sugar, The Swan, The Rat Catcher en Poison. Het zijn losse verhalen zonder volgorde, maar als je met die eerste begint zit je er qua stijl en toon meteen goed in.
‘Alle streamers zijn bezig om materiaal voor de toekomst te waarborgen. Zo sloot Amazon een deal met de familie Tolkien, en heeft Netflix inmiddels de rechten voor een groot deel van de verhalen van Roald Dahl. Wes Anderson trapt nu af met korte films, maar de komende jaren mag Netflix dus op allerlei manieren putten uit Dahls oeuvre.
‘Ik las ergens dat het project een ‘gedramatiseerd audioboek’ werd genoemd, en dat is wel een treffende beschrijving. Het script is namelijk het complete verhaal zoals Dahl het opschreef, met slechts minieme veranderingen. Voor zijn films bedacht Anderson een stijl waarbij de acteurs het verhaal recht in de camera vertellen, terwijl toneelknechten het decor telkens veranderen, alsof we naar een theaterstuk zitten te kijken.
‘Bij dialoogscènes wenden de acteurs zich pas tot elkaar. Roald Dahl zit zelf ook in de eerste film, gespeeld door Ralph Fiennes. Dat kunstmatige, typerend voor Anderson, werkt supergoed omdat het een ode is aan de kunst van het verhalen vertellen.
‘Als je niet van Andersons films houdt, heb je hier niks te zoeken, maar voor bewonderaars van de regisseur is het subliem genieten. De verhalen zijn à la Dahl lekker zwartgallig en wreed en Anderson is juist een zachtmoedige filmmaker. Op de een of andere manier past dat toch goed bij elkaar. Als deze eerste Netflix bewerking van Roald Dahl een indicatie is voor de toekomst, waarbij eigenzinnige makers met het materiaal aan de slag mogen en er nieuwe vormen worden uitgeprobeerd, is dat veelbelovend.’
‘Jazeker. De zesdelige BBC-serie Wolf (te zien op HBO Max) is gebaseerd op een misdaadboek van de Britse auteur Mo Hayder. Je volgt twee verhaallijnen die uiteindelijk bij elkaar komen. De eerste gaat over een politieman, die geobsedeerd is door zijn op jonge leeftijd verdwenen broertje en betrokken raakt bij een oude onopgeloste zaak. Het andere deel van het verhaal gaat over een familie die gegijzeld wordt in hun landhuis, waar allemaal verschrikkelijke dingen gebeuren.
De twee situaties raken tijdens de zes afleveringen steeds meer vervlochten. Wolf is een heel zwarte misdaadserie, vol donkere humor waar je je een beetje ongemakkelijk bij voelt, maar ik werd erdoor gegrepen. De behoefte om te weten hoe het in elkaar steekt is heel groot, en dat is wat een thrillerserie moet doen. Je hebt er in dit geval alleen wel een sterke maag voor nodig.’
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden