Op de eerste dag dat ik mijn dochtertje naar de kinderopvang breng, wordt mij uitgelegd dat ik haar via een onlinedagboek in de kinderopvangapp kan volgen zodra ik weer aan het werk ben. In die app wordt voor ieder kind bijgehouden wat ze doen, wanneer ze eten, drinken, slapen en worden foto’s geplaatst. Ook kun je via de app berichten sturen naar de medewerkers van de groep, berichten voor ouders ontvangen en de agenda inzien en aanwezigheid doorgeven.
In eerste instantie lijkt me dit hartstikke leuk, ik zal haar toch wel gaan missen. Maar wanneer ik hier langer over nadenk, roept een dergelijke ouderapp ook vragen bij mij op. Wat kunnen mogelijke gevolgen zijn voor opgroeiende kinderen, hun ouders en de samenleving als alles wordt vastgelegd in een kinderopvangapp?
Over de auteur
Tjitske de Groot is universitair docent Pedagogiek in Diverse Samenlevingen aan de Universiteit Utrecht en doet onder andere bezig onderzoek naar digitale media en jongeren.
Dit is een ingezonden bijdrage, die niet noodzakelijkerwijs het standpunt van de Volkskrant reflecteert. Lees hier meer over ons beleid aangaande opiniestukken.
Eerdere bijdragen in deze discussie vindt u onder aan dit artikel.
Deze generatie kinderen is een van de eerste van wie het hele leven constant wordt vastgelegd met foto’s en filmpjes: doen ze wat leuks, maken wij een foto. Ik kan mij zo voorstellen dat dit onze kinderen beïnvloedt. Zeker omdat we vaak alleen de leuke momenten vastleggen en te zien krijgen. We belonen als het ware ‘leuk’ gedrag met een foto, maar kinderen zijn toch ook wel eens boos of verdrietig? Dat hoort er toch ook bij?
En wat gebeurt er met al die foto’s? Wie beheert die app? Al van jongs af aan wordt er van alles over onze kinderen gedocumenteerd. We vertrouwen erop dat deze data veilig worden opgeslagen, maar wat als dat niet zo veilig gebeurt? Wil ik eigenlijk wel dat er zo veel van mijn kind wordt vastgelegd in een ouderapp?
Via de app sta ik de hele werkdag ‘in verbinding’ met mijn kind, en dat heeft nogal wat consequenties. Om te beginnen word ik, hoe graag ik ook naar mijn kind kijk, te veel van mijn werk afgeleid. Zoals iedereen kan ik niet alles tegelijk; ik vind het fijner om de scheiding werk, zorg en privé wat helderder te houden. Dus ik heb liever niet continu toegang tot het doen en laten van mijn kind in de opvang. Maar zeg dat maar eens hardop. Dat klinkt alsof ik geen interesse in mijn kind heb.
Het lijkt ook of we steeds lastiger zonder onze kinderen kunnen. Zijn wij als ouders verslaafd geraakt aan het altijd op de hoogte zijn van hun wel en wee? Is dat op zich niet zorgelijk? Daarbij: ik vind dat kinderen recht hebben op enige privacy, op wat leven zonder ons. En ik vraag me tot slot ook af of dat continu controleren niet leidt tot een generatie die geen kans krijgt om zelfstandig te worden. Ik heb straks toch liever dat mijn kind zelf bepaalt om, bijvoorbeeld, wel of niet te gaan spijbelen – en niet haar meeglurende moeder.
Laten we het perspectief van de kinderopvangmedewerker evenmin vergeten. Die voelt zich wellicht ook constant gecontroleerd door de meekijkende ouder. Daarbij kan ik me voorstellen dat zo’n online dagverslag de communicatie, en dus relatie, met elkaar beïnvloedt. Want: waar hebben we het thuis aan tafel nog over als we al weten wat ons kind die dag heeft gedaan? En waar heb ik het over met de kinderopvangmedewerker?
Ik merk dat ik mij soms bezwaard voel om een praatje te maken over hoe de dag was, want ja, dat weet ik al door het verslag – waar al zó veel tijd in is gestopt door de medewerkers. Dat brengt mij op het misschien wel belangrijkste aspect: het maken van foto’s en uitgebreide dagverslagen kost medewerkers enorm veel tijd. Willen we niet liever dat die tijd wordt gestoken in aandacht voor onze kinderen?
De afgelopen maanden sprak ik met meerdere mensen over de kinderopvangapp. Vaak kreeg ik direct als reactie dat het zo leuk is dat je op deze manier op de hoogte wordt gehouden. En ja, dat ís hartstikke leuk. Maar er zijn dus ook dingen die mij zorgen baren. Ik vrees dat wij steeds minder kritisch worden over het gebruik van digitale media. We lijken verslaafd aan het constant zien en monitoren van onze kinderen en denken nauwelijks na over de persoonlijke en maatschappelijke gevolgen. Daarom roep ik op om met z’n allen kritisch stil te staan bij onze nieuwe digitale gewoontes. Voor onszelf, de kinderen en de kinderopvangmedewerkers. Misschien moeten we overwegen op het kinderdagverblijf een stapje terug te doen.
Lezersoproep
Vindt u ook dat de digitalisering is doorgeslagen in de kinderopvang of bent u juist voorstander van zo veel mogelijk communicatie over uw kind? Laat het ons weten en stuur ovv ‘ouder-app’ een brief van maximaal 250 woorden naar brieven@volkskrant.nl.
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden