N.B. Het kan zijn dat elementen ontbreken aan deze printversie.
Ombudsmannen zijn nuttige figuren in de journalistiek – jammer dan ook dat de Volkskrant ermee is opgehouden. Dat wil niet zeggen dat ik het altijd eens ben met het oordeel van deze mannen.
Zo heb ik grote moeite met een recent oordeel van de ombudsman van het dagblad Trouw, Edwin Kreulen. Als lezer van die krant hoop ik vurig dat de redactie, en ook redacties van andere kranten, zich geen bal zullen aantrekken van dit specifieke oordeel. Uitgangspunt was voor Kreulen een bekend stokpaardje van Rob Wijnberg, hoofdredacteur van De Correspondent. In een interview in Trouw had Wijnberg gezegd: „Het ironische is dat grote nieuwsmedia met hun wantrouwen de perfecte voedingsbodem zijn voor het leugenachtige populisme waar ze dagelijks tegen ten strijde trekken. Het is het perpetuum mobile van de argwaan.”
„Wat nu de voorpagina’s haalt”, aldus Wijnberg, „is ten eerste niet het normale, maar het abnormale, en ten tweede: door het als gewoon ‘nieuws’ te benadrukken, wek je de indruk dat het wél de norm is.” Wat mag bij Wijnberg dan wél de voorpagina halen, vraag ik me af. Stel dat Poetin de rest van de wereld, minus China, de (kern)oorlog verklaart, mag dat dan niet op de voorpagina omdat het geen normale, maar een abnormale ontwikkeling is? Bewaren we die kernoorlog maar voor de achterpagina, vlak boven de column van Abrahams die ook zo graag over abnormale zaken schrijft?
Wijnberg vindt dus dat de grote media zich te wantrouwig opstellen en daarmee de toch al zo wantrouwige populisten in de kaart spelen. Zelf zou ik graag hebben dat de media zich nóg wantrouwiger opstelden, en met name tegenover die wantrouwige populisten. Om me tot een beroemd voorbeeld te beperken: als de Washington Post destijds niet zo consequent wantrouwig had bericht over Richard Nixon, was die als falende president nog een poos gebleven. Het zijn niet de grote nieuwsmedia die de perfecte voedingsbodem zijn voor het leugenachtige populisme, maar de media die te laf of te naïef zijn om dat populisme te ontmaskeren. En het zijn juist de machtigen van deze aarde die steeds weer onbedoeld aantonen dat zij ons wantrouwen van ganser harte verdienen.
Wijnberg heeft recht op zijn opvattingen, ook als het misvattingen zijn, maar het wordt pijnlijk als de ombudsman van Trouw zich er kritiekloos achter schaart. Dat deed ombudsman Kreulen vorige week toen hij de analyse van Wijnberg „heel treffend” noemde en zich tegen zijn integere redactie kantte met de oproep: „En effent ook Trouw niet het pad voor populisme, onbedoeld, zich juist beroepend op een journalistieke aanpak? Laat de redactie de woorden van Wijnberg ter harte nemen.”
De ironie wilde dat Trouw juist die dag een belangwekkende primeur had. Onderzoeksjournalist Matthijs van Dam toonde aan hoe het ministerie van Buitenlandse Zaken onder leiding van minister Wopke Hoekstra openlijke kritiek op Qatar, het gastland van het WK voetbal, probeerde te voorkomen. Zijn ambtenaren hielden de risico’s voor lhbti’ers in Qatar buiten een Kamerbrief over de mensenrechtensituatie aldaar, en zorgden ervoor dat minister van sport Conny Helder op de tribune geen One Love-armband droeg, maar een vrijwel onzichtbaar speldje.
Kortom, een „heel treffende” primeur.
U kunt ons via dit formulier informeren over taalfouten of feitelijke onjuistheden, dat stellen wij zeer op prijs. Berichten over andere zaken worden niet gelezen.
Source: NRC