Mijn verhaal gaat over oorlog. Waarom zou je oorlog willen voeren? Het is helemaal niet nodig. Als je problemen met elkaar hebt, ga dan praten. Met vechten los je niks op. Het wordt er zelfs alleen maar erger van. En als je ook problemen hebt over geloof: het gaat niet lukken met vechten! Laat iedereen geloven wat hij wil. En als je een probleem hebt met één iemand, app hem of bel hem. En als je zijn nummer niet hebt, ken je hem niet goed genoeg om een probleem met hem te hebben. Laat mensen gewoon in hun waarde! Ik probeer zelf ook al ruzie te voorkomen.
Luc Versteeg, 10 jaar, De Golfslag in Swifterbant
Wat maakt het uit wat iemand draagt? Iedereen mag zijn wie die wilt zijn en daar heeft niemand iets over te zeggen! Waarom moet iedereen er perfect uit zien? Dat vinden wij niet oké! Daarom geven wij onze mening. Wij weten best dat wij kinderen zijn. Maar dat houdt ons niet tegen! Als een jongen een rok wil dragen, dan mag dat. Als een meisje een broek wil dragen, dan mag dat. Als een jongen make-up op wil, dan mag dat. Het is juist leuk als iedereen anders is.
Louelle Martens en Suze Klomp, 9 jaar, Basisschool Sint Pieter, Maastricht
Waar is mijn toekomst? Heb ik nog wel een toekomst? Want zoals we nu met de wereld omgaan kan gewoon niet langer. We zijn met z’n allen de wereld kapot aan het maken, aan het slopen, aan het verwoesten. En nee, wij, hier, in ons mooie westerse wereldje merken er nog niet echt veel van, maar denk eens aan de armere landen, die nu te kampen hebben met droogte, overstromingen en extreem natuurgeweld.
Zij hebben het moeilijk, bij hen gaan mensen dood, terwijl de landen die er totaal geen last van hebben het voor hen aan het verpesten zijn. Wij onder andere, met mensen die meer aan zichzelf en geld denken dan aan de toekomst van dit land, die de wereld voor ons aan het kapot maken zijn, voor mijn kinderen en kleinkinderen en voor al die generaties daarna.
Sommige mensen lijken het ook gewoon niet te zien, of in elk geval niet te wíllen zien. De regering blijft er maar over vallen en kinderachtig ruziemaken, terwijl er iets móét gebeuren, en dat moet nu! We kunnen het niet meer negeren. Er moeten maatregelen genomen worden, waarom kon dat tijdens corona wel gewoon, maar kunnen er in deze crisis geen snelle en goede maatregelen genomen worden?
Waarom gebeurt er nog altijd niks, terwijl de wereld langzaam doodgaat? Waarom? Ik voel me soms zo machteloos, alsof ik niks kan doen, alsof iedereen de wereld aan z’n lot overlaat en kapot laat gaan. We hebben geen planeet B!
Het liefst zou ik dat van de daken schreeuwen, en dat doe ik dus ook. Met deze brief. Ik wil dat er iets gaat gebeuren, dat mensen actie ondernemen, dat de regering beslissingen neemt. Ik wil dat mijn kinderen op een schone, mooie planeet kunnen leven en dat ze zich geen zorgen hoeven maken over klimaatverandering.
Nika Heijstek, 13 jaar, CSG de Goudse Waarden, Gouda
Ik vind dat nieuwe telefoonregels een beetje lastig zijn. Aan de ene kant snap ik wel dat de school wil dat we goed opletten in de klas. Als iedereen de hele tijd met z'n telefoon bezig is, luisteren we niet naar de juf of meester. Dat is niet eerlijk voor de docent die zo zijn best doet om ons iets te leren.
Maar aan de andere kant vind ik het soms ook stom. Soms wil ik gewoon even snel mijn telefoon checken als ik een berichtje heb. En tijdens de pauze is het leuk om met mijn vrienden te praten via WhatsApp of een spelletje te spelen. Als we onze telefoons helemaal niet mogen gebruiken, missen we dat.
Ik denk dat er een middenweg is. Misschien kunnen we onze telefoons wel in de klas gebruiken, maar alleen als de leraar zegt dat het mag. Dan luisteren we eerst goed en als er een momentje is, kunnen we even snel kijken. Tijdens de pauze kunnen we ook gewoon even appen of iets leuks doen op onze telefoon. Zo leren we ook met telefoons om te gaan, maar zonder dat het te veel afleidt.
Wat ik wel belangrijk vind, is dat we leren hoe we verstandig met onze telefoons omgaan. Dus niet de hele tijd op Instagram of TikTok zitten, maar ook weten wanneer we even moeten stoppen. En ook snappen wat we wel en niet online kunnen delen, zodat we geen rare dingen doen.
Al met al denk ik dat het nieuwe beleid een beetje oké is, maar het mag niet te streng zijn. We moeten nog steeds plezier kunnen hebben met onze telefoons, maar ook goed kunnen leren zonder afgeleid te worden. Dus misschien kunnen de regels een beetje flexibel zijn, zodat we het beste van beide werelden hebben.
Lotte de Pagter, 13 jaar, College de Heemlanden, Houten
Meer winnende brieven lezen? Ga naar nieuwsindeklas.nl/schrijfwedstrijd
Om u deze content te kunnen laten zien, hebben wij uw toestemming nodig om cookies te plaatsen. Open uw cookie-instellingen om te kiezen welke cookies u wilt accepteren. Voor een optimale gebruikservaring van onze site selecteert u "Accepteer alles". U kunt ook alleen de sociale content aanzetten: vink hiervoor "Cookies accepteren van sociale media" aan.
U bent niet ingelogd
Op alle verhalen van de Volkskrant rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright @volkskrant.nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden