De beste manier om verzekeringen te verkopen is mensen eerst schrik aan te jagen en ze daarna te wijzen op de mogelijkheid zich op kosten van de fiscus in te dekken.
Nederlandse verzekeraars waren daar goed in. Vooral in de jaren negentig. Babyboomers werd wijsgemaakt dat ze in de jaren twintig van de volgende eeuw tot de bedelstaf waren veroordeeld en nooit rond de wereld zouden kunnen zeilen als ze nu geen maatregelen namen.
Beleggingsverzekeringen in de vorm van leven- en lijfrentepolissen gingen in het decennium van de hebzucht als warme broodjes over de toonbank. Behalve met belastingvoordelen werd geschermd met superieure rendementen, want op de beurs groeiden de bomen tot in de hemel. Liefst 7 miljoen polissen zouden zijn verkocht met een totale waarde van een duizelingwekkende 100 miljard euro.
Over de auteur
Peter de Waard is journalist en columnist van de Volkskrant, gespecialiseerd in financieel-economische onderwerpen. Onlangs verscheen van zijn hand Het geheim van Beursplein 5, over de Amsterdamse beurs. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit.
En de verzekeraars maakten misbruik van de goedgelovigheid van consumenten. Ze hielden stiekem allerlei kosten in bij de inleg en ze verdoezelden de risico’s van deze producten als de AEX omlaag in plaats van omhoog zou gaan.
Twintig jaar geleden kwam de aap al uit de mouw en was de woekerpolisaffaire geboren, voor de rijke witte bovenlaag een soort evenknie van het huidige kindertoeslagaffaire. Het leidde tot de oprichting van stichtingen en verenigingen door gedupeerden die zich geflest voelden door de verzekeraars en genoegdoening eisten.
Sinds die tijd is een wirwar van onderzoekscommissies geweest, is voor 3 miljard euro geschikt en zijn een eindeloze reeks van rechtszaken gevoerd. Maar de storm ging niet liggen. Vorige week oordeelde het Haagse gerechtshof dat NN Group - voorheen onderdeel van ING - en ASR - de nieuwe eigenaar van Aegon Nederland - respectievelijk nog heel forse en iets minder forse schadevergoedingen zullen moeten betalen. Bij ING gaat het om 700 duizend polissen, bij ASR (inclusief Aegon) om 2,4 miljoen. Geen mens weet hoe hoog die compensatie uitpakt, maar het zou deze verzekeraars honderden miljoenen, zo niet miljarden kunnen kosten. Vanwege de wettelijke rente zijn de schadeclaims inmiddels verdubbeld.
Vorige week na de uitspraak kelderden de beurskoersen van NN Group en ASR ook met respectievelijk 20 en 17 procent - een ongekende daling voor deze weduwen- en wezenfondsen die normaliter een toonbeeld zijn van stabiliteit. De verzekeraars doen hun best de boel verder te traineren met een stap naar de Hoge Raad - een procedure die weer enkele jaren kan kosten.
Voorlopig lijkt de strategie van de verzekeraars om zich in de loopgraven te verschansen. Want als ze nu voor het hele bedrag over de brug zouden moeten komen, zijn ze weliswaar niet meteen failliet, maar zakken ze zo door hun solvabiliteitshoeven dat ze komende jaren mogelijk hun aandeelhouders geen dividend meer kunnen uitkeren, laat staan kunnen fêteren met de inkoop van eigen aandelen, zoals NN Group gewend is te doen.
Ten slotte kunnen de polishouders nu schrik worden aangejaagd met het vooruitzicht dat ze over twintig jaar meestal dood zullen zijn.
Source: Volkskrant