Mijn dermatoloog draagt zo’n klassieke metalen bril die Horst Tappert ook altijd op had. Ik heb nog nooit iemand gezien bij wie dit soort brillen echt goed staat, behalve bij Horst Tappert zelf. En die bleek een SS’er geweest te zijn, dus kun je nagaan. Hoewel de Derrick-bril weinig charmant staat, geeft het haar wel – in combinatie met de witte doktersjas – een zekere autoriteit. Als ik me zou willen voordoen als dermatoloog zou ik precies zo’n bril opzetten en zo’n jas dragen.
Door die bril en nog een vergrootglas kijkt ze naar het vlekje net onder mijn oog, dat de huisarts ‘een beetje een vreemd plekje’ had genoemd. ‘Oh nee hoor’, zegt ze, ‘het is onschuldig.’ Blijkbaar had ik al die tijd een mantel van spanning omgeslagen, want ik voel nu hoe die van mijn schouders op de grond glijdt. Het is zonneschade – ‘niet van de afgelopen twee of drie jaar, maar eerder van de afgelopen twintig jaar’. Het kan geen kwaad, zegt ze, maar heel soms kan zo’n plekje zich na een tijd ontwikkelen tot huidkanker. Daarom wil ze het nu toch even behandelen door het te bevriezen. Ze drukt een ijskoude pen op het plekje en het lijkt alsof mijn huid dichtschroeit.
Een paar seconden later zit ze weer achter haar bureau. ‘Maar nog even’, zeg ik, ‘het kan dus nog wel huidkanker worden?’ Ze wuift mijn zorgen weg. ‘Bijna nooit’, zegt ze, ‘slechts één op de twee gevallen.’ Een op de twee? Als ik huidkanker was, zou ik in mijn handjes wrijven met die kansen. Maar door haar onverzettelijk opgewekte toon – en die bril en die jas – loop ik even later toch zorgeloos naar buiten. Hoe handig moet het zijn, denk ik, terwijl ik mijn fiets van het slot haal, om een dermatoloog als geliefde te hebben. Altijd gratis tips voor een jongere huid, elk verdacht plekje kan meteen worden gecheckt en ze verdienen als gemiddeld maandsalaris – leert Google – 8.333 euro per maand. Daarmee komt de dermatoloog met stip binnen in de Top Vijf Van Ideale Beroepen Voor Een Levenspartner (TVVIBVEL).
Behalve dermatoloog bestaat die uit automonteur, timmerman, kapper en mondhygiënist. De belangrijkste vereiste voor een plaats in de TVVIBVEL is duurzaamheid: het beroep moet je hele leven lang van pas kunnen komen. Een makelaar bijvoorbeeld is best handig voor één of twee keer, maar daarna zit je de rest van de tijd tegen gespschoenen aan te kijken. Een kok is in theorie interessant, maar valt af vanwege de onhandige werktijden en omdat ze nooit zin hebben om thuis ook te koken. Iets soortgelijks geldt ook voor de masseur. Uiteindelijk zijn er bar weinig beroepen waar je als levenspartner nou echt iets aan hebt. Maar goed, alles is natuurlijk beter dan een schrijver.
Source: Volkskrant