Home

Als de ‘tik op de billen’ erbij wordt gehaald, zeker inzake Marco Borsato, is de boodschap: niet zeiken

Het monumentje van medeleven dat vorige maand voor Marco Borsato werd opgetuigd op Facebook, staat nog fier overeind: ‘Het zal je maar gebeuren. Je wordt beschuldigd van seksueel misbruik. In één klap alles weg. (...) Het kan iedereen zomaar overkomen.’ Het bericht met de hashtag #wezijnjenietvergetenMarco werd meer dan elfduizend keer gedeeld. Dat het misschien tóch niet iedereen zomaar kan overkomen, bleek toen het OM woensdag bekendmaakte Borsato te vervolgen voor ontucht met een minderjarige.

Een pijnlijk moment in showbizzland, waar allerlei BN’ers al druk doende waren met Borsato’s comeback. Patty Brard en Johan Derksen vonden al eerder dat Marco genoeg was gestraft, Connie Witteman meende dat hij herstelbetalingen moest krijgen, de streams zaten weer in de lift. Je zou het Gelredome kunnen afladen met de BN’ers die in actie zijn gekomen voor Borsato – en daarbij impliciet én expliciet de aangeefster voor jokkebrok en aanstelster hebben uitgemaakt.

Over de auteur
Emma Curvers is mediaverslaggever en columnist van de Volkskrant. Columnisten hebben de vrijheid hun mening te geven en hoeven zich niet te houden aan de journalistieke regels voor objectiviteit. Lees hier onze richtlijnen.

De onschuldpresumptie gold bij de showbizzprogramma’s tot nu toe vooral voor Borsato, en niet voor zijn vermeende slachtoffer. Radio-dj Ruud de Wild hield een minuut stilte op de radio en opperde dat het ‘zou kunnen dat ze gelogen heeft of gewoon even in de war was’. Bram Moszkowicz fantaseerde in Shownieuws vrijuit over een wraakactie vanuit de Borsato-fanclub. En als de motivatie niet wraak of geld was, moest het wel gaan om een misinterpretatie harerzijds: waren het niet gewoon aanrakingen die hoorden bij Borsato’s ‘Italiaanse inborst’ (Hennie Huisman), of gewoon ‘tikken op de billen’ (Derksen)? Intussen bleef misdaadverslaggever John van den Heuvel pal voor de aangeefster staan – en hij heeft het bewijs gezien.

Uiteraard veranderde de toon deze week. Bij RTL Boulevard gingen de gedachten uit naar de familie Borsato (de héle familie?), en een stuk of tien BN’ers spraken van ‘een situatie met alleen maar verliezers’. Toch werd aan verschillende talkshowtafels nog met Borsato meegeleefd. Tot de rechter een uitspraak zou doen, zei Johan Derksen bij Vandaag Inside, zou hij heel genuanceerd blijven, want ‘teenagermeisjes die in stilte verliefd zijn op een grote artiest’ kunnen zomaar een melding maken. ‘Je bent vogelvrij als man, hè.’ Daarnaast ‘moeten we niet hypocriet doen’, want ‘in je jonge jaren loopt iedere kerel achter zijn lul aan’. Moszkowicz, die zich met zijn eerdere bijdragen kennelijk nog niet heeft gediskwalificeerd bij Shownieuws, vulde in: ‘Het kan een tik op de billen zijn, het kan een hand ergens neerleggen zijn.’

Zodra de tik op de billen erbij wordt gehaald, en al helemaal als het gaat om de dwalende handen van Borsato, is de onderliggende boodschap: niet zeiken, Italiaanse inborst, warm volk. Minderjarige horecamedewerkers, bracht NOS Stories deze week, worden ook massaal in hun billen geknepen.

Het is een bekend mechanisme dat als mensen excuses zoeken, voor zichzelf of iemand anders, en ze het gedrag zélf niet meer kunnen ontkennen, ze gaan marchanderen met de nórm. Voor de helderheid: een tik op de billen van een minderjarige is algauw ontucht. In dit geval gáát het alleen niet over een tik op de billen. In de aangifte, die al sinds december 2021 te lezen is bij De Telegraaf, verklaarde de vrouw, destijds 15 jaar, dat Borsato over een periode van vijf jaar ‘talloze malen met zijn handen aan haar borsten en billen zat en met zijn handen onder haar rokje gleed en tussen haar benen streelde’. Haar vader was daarnaast recentelijk overleden en Borsato zou zich daarop hebben opgeworpen als een soort ‘pleegvader’.

Ja, iedereen vindt dat het recht zijn beloop moet hebben. Gelukkig maar. Maar je kunt niet hameren op het recht en tegelijkertijd de wetten in dat recht als een los-vaste richtlijn neerzetten. Tot er een uitspraak is, zou het chic zijn als we de aangeefster niet in een niet-bestaand grijs gebied neerkwakken.

Source: Volkskrant

Previous

Next